•Volgens de meest recente gegevens van juni 2026 zijn 81,6% van de Australische woningleningen geregeld door hypotheekmakelaars. Deze percentage, dat in juni 2016 50,1% was, stijgt snel, wat een diepgaande verandering in de gebruiksklachten van de woningleningen in het land weerspiegelt. Een rapport dat is opgesteld door een commissie voor de sector en in het late september gepubliceerd werd, toont aan dat hypotheekmakelaars in 2025 838.815 woningleningen hebben geregeld, een stijging van 122.800 leningen of 17,2% ten opzichte van het voorgaande jaar. De nationale organisatie, die 24.000 hypotheekmakelaars in Australië vertegenwoordigt, wijst erop dat het land nu een van de drie landen is waar hypotheekmakelaars meer dan 80% van de leningen verlenen. Het Verenigd Koninkrijk en Nederland behoren ook tot deze lijst.
Een van de deelnemers aan een focusgroepgesprek in Parramatta zei: “Woningleningen zijn complex, dus ik gebruik een makelaar”, en zette de motivatie van de consumenten samen.
Het wordt gedacht dat banken niet betrouwbaar zijn; sommige vinden het veiliger om bij grote banken te lenen, terwijl anderen ze inflexibel, onhandig en duur vinden. De studie heeft aangetoond dat mensen die gebruik maken van tussenpersonen meer vertrouwen hebben dat ze het beste leningen hebben gekozen. Het werd echter ook vastgesteld dat mensen die gebruik maken van tussenpersonen minder goed begrijpen hoe hypotheken werken in vergelijking met mensen die direct contact hebben met de kredietverstrekker. Onder de bredere redenen voor deze verandering staan de sluiting van meer dan 2.100 bankfiliaals in Australië tussen 2017 en 2023. Deze sluitingen omvatten bijna 40% van de stedelijke filiaals en ongeveer 35% van de regionale filiaals. Een andere mogelijke reden is de fluctuatie in de rente in de afgelopen tien jaar. De rente is tijdens de COVID-periode tot historisch laag niveau gedaald, daarna gestegen en opnieuw gedaald in het afgelopen jaar. De Centrale Bank heeft de rente vier keer dit jaar verhoogd en een volgende verhoging wordt verwacht aan het begin van november. De regels die sinds midden 2021 in werking zijn, vereisen dat gelicenseerde hypotheekmakelaars meer doen dan alleen een geschikte lening vinden; ze moeten nu een hoger niveau bereiken en handelen in het “beste belang” van hun klanten.
De verplichting tot het belang van de klant impliceert dat de klant verschillende opties krijgt en dat de klant begrijpt wat elke van deze opties voor hem betekent. In een toespraak die in juli werd gehouden, benadrukte Alan Kirkland, een commissaris bij de Australian Securities and Investments Commission (ASIC), de verantwoordelijkheid van tussenpersonen om hun klanten te informeren – inclusief het uitleggen van de redenen waarom ze bepaalde opties aanbevelen. Een tussenpersoon biedt een leners meestal drie kredietopties. Ze vergelijken echter niet alle opties of alle aanbieders namens de tussenpersoon. In plaats daarvan komen de kredietopties die ze aanbieden van een platform genaamd aggregator. Aggregatoren zijn kredietgroothandelaars en bieden tussenpersonen een catalogus van leningen in ruil voor een percentage van het commissiebedrag dat de aanbieder aan de tussenpersoon betaalt na goedkeuring van de lening. De industrieonderzoek toonde aan dat tussenpersonen worden geaccrediteerd met gemiddeld 23 aanbieders over het hele land, van meer dan 100 hypotheekaanbieders. Tussenpersonen ontvangen een vast bedrag als percentage van de leningwaarde bij goedkeuring van de lening, en vervolgens een periodieke vergoeding van ongeveer 0,15% van de resterende waarde van de nota – ongeveer 0,7% van het geleende bedrag vooruit; dit is een afnemende maar potentieel zeer lange betalingsstroom. Dus tussenpersonen verdienen meer voor grotere, langetermijnleningen.
De meeste werk komt van herhaalde klanten (44%) en aanbevelingen (28%), dus het behouden van klanttevredenheid is essentieel; daarom is het niet verplicht voor makelaars om leners naar de producten te verwijzen die hen de hoogste commissie betalen. De afname in de vraag naar hypotheken heeft de concurrentie tussen aanbieders extra hevig gemaakt. Ook de grootste banken zijn steeds meer afhankelijk van makelaars om nieuwe klanten aan te trekken. Soms kunnen makelaars helpen om aanvragen te accepteren van mensen met minder voorspelbare inkomens of een ongebruikelijke kredithistorie.
