İngiltere Süper Ligi (Premier League), Manchester City Futbol Kulübünü araştıran bağımsız komisyonun temel bulgularını yayımladı. Komisyon, 2009-10 ile 2017-18 sezonları arasında dokuz sezoni kapsayan ciddi mali ihlallerle ilgili tüm suçlamalardan kulübü suçlu buldu.
Bulgulara göre kulüp, gelirlerini şişirmek ve maliyetleri düşürmek amacıyla “sahte” ticari düzenlemeler kullandı, hesaplarını eksik veya yanıltıcı şekilde sundu ve denetçilere ile düzenleyici kurumlara gerçek mali durumunu gizledi. Komisyon, kulübün Süper Lig kurallarını ihlal etme niyetinde olduğunu belirledi.
Kulüp: “Suçsuz olduğumuzu düşünüyoruz”
Manchester City, karardan “hayal kırıklığı ve şaşkınlık” duyduğunu belirterek kendisine yöneltilen suçlamalardan masum olduğunu vurguladı. Kulüp, eldeki itiraz yollarını kullanmaya devam edeceğini açıkladı.
Davanın İngiliz futbolundaki olası etkisini abartmak mümkün değil. Yayınlanan bulgular, adeta tüm mevsimin açıldığı bir ortam yarattı; rakip taraftarlar, yorumcular ve analistler puan düşürme, küme düşürme hatta unvanların geri alınması gibi her türlü yaptırımdan yanalıp duruyor. İngiliz futbolunun bir döneminin artık tamir edilemeyecek biçimde lekelenip lekelenmediği konusunda sert tartışmalar sürüyor.
Taraftarlar için sonuçları
City taraftarları için son birkaç gün rahatsız edici bir yüzleşme getirdi. Sevdikleri kulübi dönüştüren yönetim, artık onu onurlandırmak yerine utandırdığı tespit edildi.
Şeyh Mansur’un Manchester City’yi satın almasından bu yana geçen 18 yıl içinde, kulüp ile yönetici arasındaki ayrım –belki de anlaşılır bir şekilde– giderek belirsizleşti. Abu Dhabi destekli yönetim, yıllardır beklenen başarısızlıklar yaşayan kulübi küresel bir güce dönüştürdü ve hem kulübe hem de çevredeki Doğu Manchester topluluğuna yoğun yatırımlar yaptı. Bu süreçte taraftarlar nezdinde büyük bir iyilik ve destek biriktirdi.
Ancak City’ye yönelik bulgular bağlamında, bu iyi niyetin aynı zamanda taraftarlar arasında güçlü bir uyumsuzluk hissini de geride bıraktığı görülüyor.
Yıllarca süren tekrarlayan inkarlar ve güvence cümleleri, iddiaların etrafına bir muğlaklık perdesi ördü. Bu bulutun içinde, iyi bilen insanların bile içine düştüğü giderek artan komplo teorileri büyüdü; düzenleyicilerin ve rakip kulüpelerin City’yi düşürmek için bir araya geldiğine dair iddialar yayıldı. Böylece dünyanın en zengin ve en güçlü sahiplerinden bazılarının, kendilerinin sistematik olarak aşıdığı sistem tarafından mağdur gibi gösterilmesi olağandışı bir ters yüzleşmeye yol açtı.
“Şehir Ailesi” çağrısı
En son final bulguların yayımlanmasından üç gün önce, başkan Khaldoon Al Mubarak taraftarlara doğrudan bir mektup yazarak City’nin masumluğunu ispatlama güveninin hiç azalmadığını savundu. Kulübün yakın geçmişinden İstanbul’daki ve Wembley’deki zaferler gibi anahtar anları hatırlattı. Kulübi “zayıflatmak” isteyenlere karşı uyardı ve “Manchester City ailesi“nin gücüne hitap etti.
Bu dil, tam da önem taşıyor; çünkü mevcut yönetimin, kendi çıkarları için kulübün taraftarlarıyla kurduğu miras ilişkisini –anıları, sadakati ve kolektif ait olma hissini– açıkça sömürmesi söz konusu. Komisyonun bulguları bu sömürmeyi görmezden gelinemez hale getirdi.
Bu noktada City taraftarlarına kolay bir teselli sunma eğilimi doğabiliyor. Yönetim salonunda ne olduysa olsun, kimse golleri, kupaları ve anıları alamaz. Ancak bunun yeterli olduğundan emin değilim.
“Profesyonel futbol basit bir anlaşma üzerine kuruludur. Taraftarlar, farklı kulüplerin erişebileceği kaynakların ne kadar eşitsiz olduğu göz önüne alındığında bile rekabetin bir anlam taşıdığına inandıkları için olağanüstü miktarlarda zaman, para ve duygu yatırırlar.”
Haber Metni Analizi
Futbolun bütünlüğü
Sistematik olarak bu kuralları aşmak, zararın yalnızca Manchester City ile sınırlı kalmamasına yol açar. Diğer kulüpler aynı kupalar için, Avrupa bileşikleri için ve ödül paraları için yarıştı; taraftarları da kendi hayatlarını bu rekabetlere yatırdı. Spor bütünlüğü bürokratik bir teknik detay değildir; futbolun kendisinin duygusal anlamını destekler.
Bu nedenle sonraki aşamanın ne olmanın son derece önemli olması şaşırtıcı değil. City taraftarları zor bir konuma yerleştirildi. Bulguları kabul etmek, miras hikayelerinin en görkemli dönemlerinden birinin derinlemesine zedelenmiş olabileceği olasılığıyla yüzleşmek anlamına geliyor. Öfke, inkar ve hatta meydan okuma, bu kopuşa karşı anlaşılan tepkilerdir.
Ancak kanıtlar şimdi Manchester City taraftarlarından, sahiplerinin yıllarca belirsizleştirdiği ayrımı yapmalarını istiyor: Manchester City, yönetimi değildir.
Sorumluluk ve hesap verilebilirlik
Eğer bu gerçekten onların kulübü ise –nesiller boyunca aileler ve topluluklar aracılığıyla devralınan bir kurum– taraftarların şimdi onu savunma sorumluluğu var. Bu, öfkelerini yalnızca Süper Lig’e, rakip taraftarlara, gazetecilere veya hayali bir dış komplo teorisine yöneltmekten kaçınmak anlamına geliyor. Öfkeyi kulübi itibarsızlaştıran kişilere çevirmek demek.
Manchester City’nin sahiplerini savunmak için seferber edilen aynı kabile sadakati, şimdi onlara karşı da seferber edilebilir. City taraftarları; güvenlerini sömüren, harika bir futbol kulübünün mirasını kendi çıkarına kullanmış ve komisyonun bulgularına göre kulübün var olduğu rekabetin kurallarını sistematik olarak aşmış bir yönetimden hesap verilmesini talep etmeli.
Şimdi soru, Manchester City taraftarlarının hala kulüplerini sevip sevmedikleri değil. Onların bu sevginin kendilerinden ne yapmalarını istediği.
