Başbakan Andy Burnham, Birleşik Krallığa düşman devletlerin yaydığı dezenformasyon kampanyalarını ortadan kaldıracak bir “Ulusal Bilgi Savunması Merkezi”nin kurulduğunu duyurdu. Merkezi; istihdat hizmetleri, polis, teknoloji şirketleri ve devlet dairelerini bir araya getirecek.
Ancak bu yeni merkezin önünde zorlu bir iş bekliyor. Devlet destekli rakipler kocaman bütçelerle destekleniyor – Rusya’nın bilgi manipülasyonu için yıllık yaklaşık 2,15 milyar dolar (£1,63 milyar) bütçesi olduğu tahmin ediliyor. Çin ise daha fazla, yaklaşık 10 milyar dolar (£7,6 milyar) harcıyor. Bunların yanı sıra yapay zekâ ile üretilen derin sahtecilikler (deepfake) ve gizli dijital operasyonlar da bulunuyor.
Rusya, Çin ve İran, demokratik hükümetleri istikrarsızlaştırmaya çalışmak için eşzamanlı operasyonlar yürütüyor. Birleşik Krallığın yeni ajansı, devlet daireleri arasında köprü kurmak ve etkili olmak için büyük teknoloji şirketleriyle iş birliği yapmak ve bunları dengelemek zorunda.
Bir podcast görüşmesinde Burnham, Birleşik Krallığın 2016 Brexit referandumunda açık bir Rus müdahalesi olduğundan bahsetti. Daha sonra benzer bir iddiayı Parlamento’da dile getirdi.
Dünyanın dört bir yanında müntesip Rus müdahale iddiaları yeni bir şey değil. 2016 ABD başkanlık seçimlerinin ardından Mueller Raporu, Rusya’nın 2016 ABD başkanlık seçimlerine “kapsamlı ve sistematik bir biçimde” müdahale ettiğine hükmetmişti.
Birleşik Krallığın İstihbat ve Güvenlik Komitesi, hükümeti İngiliz siyasetindeki Rus müdahalesini düzgün araştırmamaktan dolayı eleştirdi. Ancak Burnham’ın podcast görüşmesinden önce, Birleşik Krallık hükümeti medyada dolaşan iddialara rağmen Brexit referandumundaki Rus müdahaleyi onaylamamıştı.
Daha geniş ölçekte, Birleşik Krallığa yönelik dezenformasyon saldırılarının düzeyi endişe verici. MI5’in başı Sir Ken McCallum, Birleşik Krallığın Soğuk Savaş dönemindekinden daha fazla devlet kaynaklı tehditle karşı karşıya olduğunu söyledi. Rusya’yı “birinci saldırgan” olarak nitelendirdi (ancak daha sonra Rusya’nın Brexit referandumu sonucunu etkilemede başarılı olamadığını açıkladı).
Dezenformasyon kendisi eskiler kadar eski – hile, jeopolitik çatışmanın temel araçlarından biridir. Seçim müdahaleyi de yeni bir şey değil. Ancak yapay zekâ çağında dezenformasyon, hiç görülmemiş bir hız, hassasiyet ve yaratıcılıkla işliyor. Modern dezenformasyon gölgeler içinde çalışarak yanıltıyor ve zarar yayıyor; üstelik kasıtl olarak savaş eşiğinin altına düşecek şekilde tasarlanmış durumda.
Mantık basit: Neden silah fırlatırsın ki, eğer bir rakibin moralini yıkabiliyorsan? Düşman bir devlet, daha pahalı konvansiyon silah sistemlerine daha az harcamak anlamına geliyorsa, dezenformasyona daha fazla harcayacaktır. Devletler ayrıca verdikleri zarar için hesaba çekilme olasılıkları daha düşüktür.
Birleşik Krallık demokrasisine yönelik temel tehditler Rusya, Çin ve İran’dan – daha az ölçekteyse Kuzey Kore’den geliyor.
Rusya, “reflektiv kontrol” denilen bir stratejiye dayanıyor. Bu, hedef ülkelerdeki vatandaşları Rusya’nın yararına oy kullanmak gibi belirli davranışlara yönlendirmeye çalışmayı içeriyor. NATO ve AB dahil ittifakları parçalamak ve siyasi karar vermeyi felç etmek istiyor.
Çin, bilgi çatışmasına “üç savaş stratejisi” üzerinden yaklaşıyor. Bu, psikolojik, kamuoyu ve hukuki alanları kapsıyor. Ticaret, Tayvan veya COVID’in kökeni konusundaki Çin politikaları etrafındaki anlatıları şekillendirmeye yönelik girişimler içerebilir; ya da sınır anlaşmazlıkları veya Güney Çin Denizi üzerindeki kontrol tartışmalarında destek kazanmak için dijital aldatma ve korkutma kullanabilir. Amaç, savaşmadan direnişi kırmaktır.
Bu arada İran, siber nüfuz operasyonlarına yoğun yatırımlar yapıyor. İskoçya’ın bağımsızlığı üzerindeki muhalefeti körüklemeye, İranlı muhalif gazeteciler hakkında bilgi edinip sızdırmaya ve enerji santralleri gibi altyapılara saldırmaya çalıştı. Bu şekilde İran, bölgesel istikrarı zayıflatabilir, hedef grupları radikalleştirebilir ve kamu tartışmalarını manipüle edebilir.
Kuzey Kore benzer taktikleri, ancak casusluk, bozma ve hırsızlık için kullanıyor. 2017’de 61 NHS kuruluşunu (hastaneler dahil) etkileyen WannaCry fidye yazılımı saldırısının buna bir örneği olduğu düşünülüyor.
Birleşik Krallığın savunmasızlığı
Birleşik Krallığın başlıca rakipleri, demokratik sürecin kendisini hedef alıyor. Demokratik kurumları, seçim kampanyalarını ve referandumları bir ülkenin “ağırlık merkezi” olarak görüyor. Böylece seçimleri bozmak, demokratik bir ülkenin kendine has istikrarını tehdit ediyor.
İngiltere’nin savunmasızlığı, 2021 yılında İstihbat ve Güvenlik Komitesi’nin (ISC) bir raporunda gözler önüne serildi. Raporda, Rusya’nın İngiliz siyasetine yönelik müdahalelerinin yaygın olduğu ortaya çıktı. Sosyal medya manipülasyonu, yasa dışı finansal akışlar ve siber operasyonlar taktikler arasında sayıldı.
Rapor, İngiltere’nin Rus tehdidini ciddi biçimde küçümsediğini sonuçlandırdı. Önemli bir nokta olarak, istihbat hizmetleri 2014 İskoçya bağımsızlık referandumu ve 2016 Brexit oylaması sırasında yabancı müdahaleye ilişkin güvenilir iddiaları araştırmamakla suçlandı. Yabancı müdahaleyi inceleme konusundaki bu isteksizlik, düşman güçlerin sömürebileceği bir alan yaratmıştı.
İngiltere Ukrayna’ya destek gösterdiğinden bu tehdit kötüleşti. Ulusal güvenlik danışmanı eski Lord Ricketts, Kreml’in Ukrayna’ya yönelik kamu desteğini zayıflatmaya çalışırken İngiltere’nin bankacılık sistemleri, enerji veya tıbbi su tedariklerine yönelik siber saldırı tehdidiyle karşı karşıya olduğunu yakın zamanda uyardı.
Yeni Bilgi Savunması Merkezi, sadece dezenformasyona yanıt vermekle kalmayıp aynı zamanda hedef kitleleri yaygın manipülasyon taktikleri ve deepfake medyalarıyla da tanıştırmalıdır. Servator Projesi ve See It, Say It, Sorted gibi örnekler, bu tür tehdidin kamuoyuna aktarılmasında yol gösteriyor.
Kamu bilincinin ötesinde, dayanıklılık daha güçlü medya ekosistemleri ve dijital platformlar gerektiriyor. Sosyal medya şirketlerinin algoritmalar ve sahte hesapların hızlı şekilde kaldırılması konusunda daha sıkı kurallar uygulaması gerekiyor.
Bireysel suçlulara yönelik yaptırımlar, ifşa etmek ve utanç vermek, varlıkların dondurulması veya seyahat yasaklarını içerebilir. 2023 Ulusal Güvenlik Yasası, gizli yabancı müdahaleyi suç saymış olsa da, bu mevzuatın daha güçlü biçimde uygulanması gerekiyor. Ceza cezaları dijital platformları uyuma teşvik edebilir, ancak hükümetlerin aynı zamanda düşman devletleri diplomatik ilişklerden uzaklaştırmak için daha fazlasını yapması gerekiyor. Nato, AB ve G7 gibi ittifaklar aracılığıyla mahkumiyeti koordine edebilirler.
Yapay zekanın hızlı evrimi ve barış ile savaş arasındaki sınırların belirsizleşmesi göz önünde bulunduruldığında, tereddütlü bir yanıt yeterli değil. Ancak bu büyük tehditle başa çıkmak için yeni merkez; fonlama, yetkinlik, insan kaynakları ve hareket alanı bakımından iyi biçimde donatılmış olmalı. Kritik olan, aynı zamanda savunmanın yanı sıra saldırıya da odaklanması gerektiğidir. Boksörler sadece rakiplerinin yumruklarını savuşturmakla kalmaz – kendi yumruklarını da vurması gerekir.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
