Supplemental Nutritional Assistance Program (SNAP) olarak bilinen, eski adıyla “food stamp” beslenme yardımından yararlanıcı sayısı ABD genelinde hızlı bir şekilde azalıyor. 2025 yılında yaklaşık 42 milyon Amerikalının beslenmesine katkı sağlayan programda, eldeki en güncel verilere göre Haziran 2026 itibarıyla katılımcı sayısı neredeyse %13 düşerek 36,4 milyona geriledi. Yardımdan kesilenler arasında tahmini 1,5 milyon çocuk bulunuyor.
Bu düşüşün ardındaki sebepler tartışma konusu olurken, Başkan Donald Trump‘ın “güçlü ekonominin talebi azalttığını” öne sürmesiyle birlikte, asıl değişimin Temmuz 2025’te yasaya dönüştürülen büyük ölçekli vergi ve harcama paketiyle geldiği vurgulanıyor. Eyaletler yeni kurallara uyum sağlamakta zorlanırken, bazı eyaletlerde katılımcı sayısı diğerlerine göre çok daha hızlı düşüyor.
Eyaletler değişimlere uyumda zorlanıyor
Vasaya dayanılan düzenlemeler, ülkede yasal olarak oturan göçmenlerin—mülteciler ve sığınma talebinde bulunanlar dahil—SNAP yardımı için artık uygun olmadığını ilan etti. Buna ek olarak, aylık en az 80 saat çalışmayan, eğitim programlarına katılmayan veya gönüllü hizmet vermeyen kişiler şimdi yalnızca üç aylık yardım alabilir. Çalışma şartları daha önce yalnızca 54 yaşından küçük yetişkinlere uygulanıyordu; bu sınır 64 yaşına çıkarıldı. Ayrıca 14-17 yaş arasındaki çocukların ebeveynlerinin de artık bu çalışma şartlarını karşılamaları bekleniyor.
Tüm eyaletler bu kısıtlamaları aşamalı olarak hayata geçirirken, yardım alan kişi sayısı bazı eyaletlerde diğerlerinden çok daha hızlı düşüyor. Bu tabloya katılımcı sayısı neredeyse yarıya düşen Arizona ile yaklaşık beşte bir azalan Louisiana ve Illinois dahil.
Federal fonla desteklenen ancak eyalet yönetimine dayalı olan programın işletilmesinde eyaletlerin artık daha fazla maliyet üstlenmesi gerekiyor. Programın tarihine dair yapılan araştırmalar, eyaletlerin programları nasıl yürüttüğündeki değişimlerin kimlerin yardım alabildiğini büyük ölçüde etkilediğini gösteriyor.
Eyaletlerin yeni federal politikalara uyum sağlamakta zorlandığını ve ek değişiklikler hayata geçirildikçe daha fazla ailenin SNAP erişimini kaybedebileceğini gözlemliyorum.
[SNAP tarihinin incelenmesine dair araştırmayı yapan uzman]
İşletme maliyetlerinin büyük kısmı eyaletlere yüklendi
1 Ekim 2026 tarihinden itibaren eyaletler, kayıt sürecini yöneten personelin ücretlerini ödemek ve programın bilgisayar sistemlerini sürdürmek dahil tüm işletme maliyetlerinin %75’ini karşılamak zorunda. Daha önce eyaletler bu maliyetlerin yalnızca %50’sini karşılıyordu. Federal hükümet, eyaletlerin ve yerel yönetimlerin önümüzdeki beş yıl içinde yaklaşık 17 milyar dolar daha fazla işletme maliyeti ödeyeceğini tahmin ediyor.
1 Ekim’de başlayan 2027 mali yılında, en büyük nüfusa sahip olan California programı işletmek için yaklaşık 670 milyon dolar daha ödeme sorumluluğu taşıyacak. En az sayıda yerleşime sahip olan Wyoming ise yaklaşık 3 milyon dolar daha ödeyecek.
Maliyetlerin bir kısmı da eyaletlerdeki ondan dokuzunda ilçeler tarafından yönetilen SNAP programında yerel yönetimlere aktarılacak.
“Ödeme hatası oranları” ile bağlantılı yeni değişiklikler
Eyalet kurumları ve bazı eyalet meclisleri daha sıkı kurallar uygularken, başvuruculardan gelir, gider ve hane halkındaki kişi sayısını belgeleyen daha fazla evrak isteniyor. Arizona gibi eyaletlerdeki sosyal çalışanların belgelerle başa çıkmakta zorlandığı bildiriliyor. Yardım isteyenler telefon hatlarını açmaya saatlerce uğraşırken aylarca süren gecikmelerle karşılaşıyor.
Eyaletler bu adımları, Ekim 2027’de hayata geçirilecek başka bir değişime hazırlanarak atıyor. Bu noktada çoğu eyalet, programın 1960’larda başladığından beri ilk kez faydalanılan yardıların maliyetinin %15’ini de üstlenecek.
Bu maliyet, işletme maliyetlerinden çok daha büyük ve birçok eyalet için çığırıcı boyutlara ulaşabilir. Bir eyaletin ne kadar ödeyeceği, “ödeme hatası oranına” göre belirlenecek. Bu hatalar, ailenin gerçek büyüklüğü, geliri ve giderlerine göre hak ettiği tutardan fazla veya eksik ödelenen yardıları ölçüyor ve her yıl eyletin yardım ödemelerinin küçük bir örneklemeye dayanarak derinlemesine incelenmesiyle hesaplanıyor.
Bu hatalı ödemeler genellikle başvurucu ya da sosyal çalışanların yaptığı yanlışlıklardan kaynaklanıyor; nadiren dolandırıcılıktan doğuyor. Ödeme hatası oranına uygun olmayan katılımcılara yapılan yardımlar dahil edilir, ancak yararlandıkları halde haksızlyla reddedilen veya programdan çıkarılan başvuruculara yapılamayan ödemeler buna dahil edilmiyor.
SAP’nin destekçileri, bunun eyaletleri yardım reddetme yönünde yanılma eğilimine sevk ettiğini savunuyor.
Hata oranlarına göre değişen yük
Hata oranı %6’dan az olan eyaletler yardımlar için yeni bir maliyetle karşılaşmayacak. Ancak 2025 yılında yalnızca dokuz eyalet böyle düşük bir orana sahipti.
Hata oranı %6 ile %8 arasında olan eyaletler, halkının SNAP yardılarının %5’inden; %8 ile %10 arasında olanlar %10’unu; %10’dan fazla olanlarsa %15’ini üstlenecek. İlginç bir durum ise hata oranı %13,32’in üzerinde olan eyaletlerin, 6% ile 13,32% aralığında olsaydı ödeyeceği kısmın karşılığında iki yıla kadar yardıların maliyetinin bir bölümünü ödemeyecek olması.
Tarımcılık kanunları siyaseti rol oynayabilir
Hata oranlarını düşürmek için eyaletlerin daha fazla personel, eğitim, teknoloji ve başvuru ile doğrulama prosedürlerine yatırım yapması gerekiyor. Ancak bunu yapmaları için çok az zaman kaldı. Ekim 2027’de devreye girecek maliyet payı, Eylül 2026’da biten mali yıldaki hata oranlarına göre belirlenecek.
Eyalet ve yerel yönetimler ile sosyal çalışanları temsil eden kuruluşlar, tüm eyaletler için kapsamlı bir iki yıllık ertelemeyi savunuyor. Buna ek olarak, tarım, koruma ve SNAP gibi beslenme yardımı politikalarını belirleyen “tarımcılık kanunu” artık bu çatışmanın içinde sıkışmış durumda. Senato’da kabul edilmesi için demokratların desteğine ihtiyaç duyulurken, demokratlar yeni SNAP değişikliklerinin çoğunun kaldırılmasını istiyor.
Kongre’nin yaklaşık her beş yılda bir tarımcılık kanunu geçirmesi beklenirken, en son 2018’de kesinleştirilen bu kanunun süresi dolmuş durumda. Tüm SNAP politika değişikliklerini geri almanın dışında, demokratlar tüm eyaletlerin yardıların maliyetinin bir bölümünü üstlenmesi için iki yıllık erteleme içermeyen bir tarımcılık kanunu için oy vermeyi reddediyor.
Eğer Demokrat Parti, 2026 ara seçimlerinden sonra Kongre’nin bir ya da her iki meclisinde çoğunluğu elde ederse, bu müzakerelerdeki etkisi artabilir. Senato’da bekleyen Cumhuriyetçi Partinin tarımcılık kanunu tasarısı, yardıların finansmanına ilişkin değişikliklerde tek yıllık ertelemeyi içeriyor; ancak eyalet yükünü Ekim 2027’de planlanan politikanın bile daha fazlasıyla artırıyor. Bu da demokratlar için kabul edilemez bir durum.
Eyaletler bunun için ne yapabilir
Bu arada, yardımını kaybeden büyük bir kısmının ailesini beslemekte zorlandığına dair birçok işaret var. Örneğin, artan taleple başa çıkamayacaklarından korktukları için daha fazla kişi yiyecek depoları ve bankalarından yardım istiyor.
Sonrasında ne olabileceğini tahmin etmek zor.
SAP’nin artan maliyetleri, eyaletlere ve ilçelere vergi yükseltme, diğer programlara harcamaları kesme ya da SNAP’e yapılan harcamaı azaltmanın bir yolunu bulma zorunluluğu getirebilir. Bazı eyaletlerin yetkilileri, programı tamamen kaldırma ihtiyaçları ortaya çıkabileceğini söylüyor.
Eyaletler yardım tutarlarını değiştirme ya da programa kimlerin başvurabileceğini doğrudan sınırlamada yetkiye sahip olmadıkları için, daha fazla eyletin hata oranlarını düşürmek, yardım alan kişi sayısını azaltmak ya da her ikisini birden yapmak için bürokratik yük eklemeye yöneleceğini düşünüyorum.
