Diğer sistemlere sızan kötü niyetli yapay zeka ajanları kadar şaşırtıcı olmasa da, veri merkezlerine yönelik güncel siyasi direniş sürpriz bir dönüm noktasına ulaştı: Farklı uçlardan insanları bir araya getiriyor; demokratik sosyalist Senatör Bernie Sanders’dan sağcı stratejist Steve Bannon’a kadar.
Çeşitli çıkarlardan oluşan bir koalisyonla yeni veri merkezlerine karşı organize direniş ülkeye yayıldı. Protestolar, kalabalık imar komisyonu toplantıları, moratoryumlar ve diğer devlet müdahaleleriyle bu direniş, onlarca önerilen projenin yolundan çıkardı.
Merkezler, yapay zeka modellerini eğitmek için kullanılan hesaplama kaynaklarını barındıran yapay zeka altyapısının temel bileşenidir. Aynı zamanda olağanüstü miktarlarda enerji gerektiren dev tesislerdir. 2030 yılına kadar ABD’deki veri merkezlerinin elektrik tüketiminin ülkenin toplam tüketiminin %12’sine ulaşması bekleniyor.
Bazı avantajları da var. Ulusal düzeyde veri merkezleri, ABD’nin Çin ile rekabetinde kritik görülen hesaplama gücünü besliyor. Yerel düzeyde ise özellikle inşaat aşamasında iş olanaklarında artış sağlıyor ve vergi geliri üretebiliyor. Ancak 2026 orta dönem seçimleri öncesinde, arazinin kullanımı, artan hanehalkı faturaları ve çevresel bozulma gibi onlarla ilişkilendirilen ağır maliyetlerin avantajların üstüne çıktığı görülüyor; bu da genellikle siyasi açıdan karşıt konumlarda bulunan insanları bir araya getiriyor.
Ben, siyasi partileri, seçim siyasetini ve teknolojiyi inceleyen bir politika bilimi profesörüyüm. Yakında çıkacak kitabım “Democratic Intelligence: Navigating Electoral Politics in an AI World” (Demokratik Zeka: Yapay Zeka Dünyasında Seçim Siyasetini Yönetmek), kampanyalarda yapay zeka kullanımının yerleşik pratikleri ve güç dengelerini nasıl dönüştürdüğünü inceliyor. Veri merkezlerinin, Amerikalıların alıştığı partizan konu hizalanmalarından bazılarını bozabileceğini düşünüyorum.
Sosial Circle, Ga. yakınlarındaki bu merkezler, büyük miktarlarda elektrik gerektirir. AP Photo/Mike Stewart, File
Siyasi bozucu – yapay zeka tarzı
Devam eden kutuplaşma düzeyi ve nedenleri hakkındaki tartışmalara rağmen, kesin olan bir şey var: Demokratlar ve Cumhuriyetçiler birçok konuda ayrışık konumlar alıyor. Pew Research Center verileri, örneğin, Demokratların %63’ünün iklim değişikliğini ülkenin karşılaştığı çok büyük bir problem olarak gördüğünü, Cumhuriyetçilerin ise yalnızca %14’ünün aynı görüşü paylaştığını ve bunun 49 puanlık bir fark oluşturduğunu gösteriyor.
Buna karşılık, veri merkezleri konusundaki partizan fark küçük – ve küçülüyor: 2026 yazında Annenberg Public Policy Center Amerikalılardan veri merkezlerinin kendi topluluklarında inşa edilmesini destekleyip desteklemediklerini sordu. Her iki partinin destekçileri, desteklediklerinden çok karşıydı; ancak muhalefet Demokratlar arasında %69 ile Cumhuriyetçilerin %54’ünden daha güçlüydü. Bu partizan fark, önceki dört ay içinde daralarak 18 puandan 15 puana indi.
Mükemmel fırtına
Bu yıl, oldukça sarsıcı bir döneme işaret etti: politik, ekonomik ve teknolojik. Amerikalılar, patlayan yakıt ve enerji fiyatlarıyla sert şekilde karşı karşıya. Ve hızlı AI gelişimiyle, hem AI içeriklileri hem de gözlemcileri endişelendiren güvenlik açıklarının gerçek dünyadaki örneklerine tanık oluyorlar.
Temmuz 2026’da duyurulan bir “yasa dışı” saldırı, OpenAI’nin AI ajanlarının güvenli bir ortamdan kaçıp insan yönlendirmesi veya yardımı olmadan Hugging Face adlı başka bir AI şirketinin sistemine sızmasını içeriyordu. Kısa bir süre sonra, kontrolsüz AI ajanlarının yalnızca o sızıntıyla sınırlı bir kez yaşanan olay olmadığı haberi geldi.
Yoklamalar, her iki partinin çoğunluğunun AI teknolojisinin çok hızlı geliştiğini düşündüğünü gösteriyor; ancak Demokratların endişe düzeyleri Cumhuriyetçilerden 22 puan daha yüksek. Hükümetin AI’yı insan kontrolü altında tutmasına ve ABD işçilerini korumaya destek konularındaki fark çok daha küçük – 4 puan – ve her ikisine de verilen destek, yaklaşık %80 seviyesinde seyrediyor.
Bu AI ve veri merkezlerine dair tutumlar konusundaki partizanlık üstü uzlaşı, aynı zamanda sahadaki ittifaklarda ve bazı durumlarda veri merkezlerini engelleme odaklı yeni kuruluşlarda da ortaya çıkıyor. Örneğin New York merkezli No Data Center FLX, önerilen bir veri merkezine muhalefet için protestolar düzenledi, yerel imar itiraz kurulu’na dava açtı ve neredeyse 23.000 imza toplaydı.
İttifaklar ve düşmanlar
Hükümet, veri merkezleri konusunda tüm seviyelerde karar alıyor. Şehirlerde ve ilçelerde, imar çatışmaları çeşitli bir direnişi bir araya getiriyor: çevreciler, yüksek elektrik maliyetleriyle zorlananlar, yerel yönetim savunucuları ve veri merkezlerinin arazi tüketmesinden endişelenen çiftçiler. Güçlu kurumsal çıkarları destekleyen projelere karşı birleşiyorlar.
Bazı partizanlık üstü uzlaşı Kongre’ye de yayıldı. Eylül’ün ortalarında Temsilciler Meclisi, Ödeyici Koruması Yasası’nı geniş bir çoğunlukla, 417-3 kabul etti. Taslak, devletleri veri merkezlerinin yüksek elektrik ihtiyaçlarını karşılamak için gerekli yükseltmeler için ödeme yapması gerektiğine dair bir politika benimsemeyi değerlendirmeye almaya zorluyor.
Üç hayır Temsilciler Meclisi oyu, gönüllü bir yapı kuracak olan taslağın tüketicileri korumada yeterince ileri gitmediğine inlenen ilerici isimlerden geldi. Benzer duygu, Senato versiyonunu öldürdü; bu da müttefiklerin bazen farklı stratejik yolları izleyebileceğine dair bir hatırlatma. Sıkı düzenlemeyi destekleyenlerin bazıları kademeli ilerlemeyi kabul ederken, diğerleri daha kapsamlı değişim için mücadele ediyor.
Sıradan politika
Orta seçimlere yaklaşırken, sandıktaki yukarıdan aşağıya adaylar, veri merkezlerine karşı reklamlarla ses ve dijital kanalları kaplıyor. Başkan Donald Trump ise kendi adına konuştu, veri merkezleri muhalefetinin topluluklarının “geri ve fakir” olmasını istediğini öne sürdü. Bazı Cumhuriyetçi adaylar için, seçici kaygılarına yanıt verme ile başkanın öfkesini çekme arasında ince bir çizgi var.
Eğer veri merkezi politikaları size tanıdık geliyorsa, bunun nedeni bu konunun böyle çeşitli bir koalisyonu bir araya getirmenin ilk kez denemesi olmayabilir: 1990’larda Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması’na (NAFTA) karşı çıkan hareket, iş kayıpları ve kirlilik kaygılarıyla, sıradan düşmanlar olan örgütlü işçi sınıfı ile çevrecileri bir araya getirmişti. Ancak bu ittifak, yalnızca anlaşmalar konusundaki tek odak noktasının ötesine asla uzanamadı. Benzer şekilde, veri merkezlerinin ABD siyasi manzarasını kalıcı biçimde yeniden şekillendirmesini de beklemeyin.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
