Bir silahlı saldırgan 15 Ekim 2026’da Oregon’ün Bend şehrindeki bir okulda üç çocuğu ve bir öğretmeni öldürdü; bu, CNN’in bilgisine göre yılın 52. okul silahlı saldırısıdır. Çocukların yaşları 5, 8 ve 11’di; 7 yaşında bir çocuk ve başka bir öğretmen kritik durumda hastaneye kaldırıldı. 16 yaşındaki saldırgan şüpheli, tanrı tarafından ateş açarak öldürüldü.
Oregon çoğu eyalettekinden daha sıkı silah yasalarına sahip olsa da, bu yasaların bazıları – örneğin daha sıkı arka plan kontrollerini zorunlu kılan ve bir kişinin silah satın alabilmesi için izin sahibi olmasını gerektiren bir düzenleme – mahkemede takılı kaldı.
Bend’deki saldırı, 1980’lerin sonundan beri süregelen uzun modern okul silahlı saldırıları dizisinin en yenisi – orta seçimlerden birkaç hafta önce gerçekleşti; seçmenler, yasaları şekillendirebilecek Kongre üyeleri ve eyalet meclis üyelerini seçecek.
Neredeyse 50 milyon Amerikalı 18 ile 29 yaş arasında, yaklaşan seçimlerde oy kullanmaya uygun; ve yaklaşık %60’ı oylayacağını söylüyor. Eğer buna sadık kalırlarsa, bu 30 yaş altı seçmenler için orta seçim katılım rekorlarını kırar.
Silas kontrolü, genç seçmenlerin halkın geri kalanına göre daha çok önem verdiği bir konu; ve bunun nedenini anlamak kolay: Yaşamları boyunca kitles silahlı saldırılar Amerikan hayatının tekrarlayan bir parçası oldu.
Bir kitles silahlı saldırısına doğrudan tanıklık etmek nadirdir; yine de bazı gençler 25 yaşına gelmeden önce ikisine hayatta kaldılar. Aralık 2025’te Brown Üniversitesi’nde bir saldırgan ateş açtığında, kampüsteki en az iki öğrenci üniversiteye gelmeden önce zaten bir okul silahlı saldırısına tanıklık etmişti. Aynı şey Nisan 2025’te de oldu; Marjory Stoneman Douglas Lisesinde 2018 Parkland, Florida saldırısına hayatta kalan öğrenciler, kendilerini Florida Devlet Üniversitesi’nde başka bir silahlı saldırının ortasında buldu. Onlardan biri şöyle demişti: “Bu Amerika.”
Araştırmacılar, bugünün genç yetişkinlerini “kitles katliamı kuşağı” olarak adlandırıyor. Rutin kilitlenme tatbikatları, okullarda artırılmış güvenlik ve durmadan süren kitles şiddetin medya kapsamı ile birlikte, 9/11 sonrası ve Columbine Lisesi silahlı saldırısı döneminden beri tamamen bu dönemde büyüyen ilk grup onlar.
Mağdurlanma ve silah şiddetinin gençler üzerindeki etkilerini inceleyen kriminologlar olarak, kitles silahlı saldırısı tehdidiyle büyümünün genç yetişkinlerin silah yasalarına dair görüşlerini nasıl şekillendirdiğini öğrenmek istedik. Yakın zamanda yayımlanan bir çalışmada, ülkenin dört bir yanındaki 18 ile 29 yaş arasındaki neredeyse 1.700 young yetişkini anketle sorguladık. Kitles silahlı saldırısı korkusunun bu kuşağı siyasal ve cinsiyet çizgilerinde parçalara ayırdığını bulduk: Bazılarını daha sıkı silah yasaları istemeye iterken, diğerlerini tam tersi yöne doğru çekiyor.
Her saldıridan sonra tekrarlayan bir tartışma
Kitles silahlı saldırılar, ABD’deki silas ölümlerinin yaklaşık %1’ini oluşturuyor. Yine de milyonlarca Amerikalının kendini ne kadar güvende hissettiğini derinden etkiliyor. 2019’daki Amerikan Psikoloji Birliği’nin yaptığı bir ankette, Amerikalıların neredeyse %80’i kitles silahlı saldırısı olasılığının onları gerdiğini söyledi; üçte biri ise bunun belirli yerlerden kaçındığını belirtti. Korku o kadar yaygınlaştı ki, klinikler artık kitles şiddetinden kaynaklanan kaygıyı değerlendirip tedavi etmek için tarama araçları kullanıyor.
Young yetişkinler, aynı kızgın silah tartışmalarını her trajediden sonra izleyerek büyüdüler. Silas kontrolü yanlıları, daha sıkı silah kısıtlamaları çağırarak sonraki kitles silahlı saldırısını önlemeye çalışırken, silas hakkı yanlıları, “silahlı iyi adam” argümanı ile geri tepiyor; bu ifade Ulusal Tüfek Birliği tarafından popüler hale getirildi. Bu görüşü destekleyenler, aktif saldırganları durdurmak için daha fazla silahlı vatandaş gerektiğini söylüyor; bu yüzden insanların daha az kısıtlama ile – örneğin izin olmadan halk açıkta taşıma veya üniversite kampüslerinde – silah satın alıp taşıyabilmesi gerektiğini savunuyor.
Araştırmacılar, uzun zamandır daha fazla silahın mutlaka daha az şiddet anlamına gelmediğini biliyor. 2021 yılında yapılan bir çalışma, kitles silahlı saldırılarının silah sahipliği oranları daha yüksek olan eyaletlerde daha yaygın olduğunu ve silas katliamlarının da daha gevşek gizli taşıma yasalarına sahip eyalette daha sık görüldüğünü buldu. Yine de kitles silahlı saldırılarının onlarca yılından sonra, federal silah politikası neredeyse hiç yerinden oynamadı. Bireysel eyaletlerin ve yerel yönetimlerin saldırı silahları yasağı getirdiği yerlerde – Connecticut ve Illinois’daki Cook County dahil – bunlar artık Yüksek Mahkemede olan Anayasanın İkinci Değişikliği’ne dair itirazlarla karşılaştı.
Gençler, bu tartışmanın bazı en sesli sesleri haline geldi; özellikle de Parkland hayatta kalanları tarafından kurulan ve silah şiddetini bitirmeye odaklanan bir kuruluş olan Hayatımız İçin Yürüyüş – ve ülkenin dört bir yanındaki diğer gençlerin önderliğindeki gruplar aracılığıyla. Ve silah yanlı görüşler daha yaşlı Amerikalılar arasında daha yaygın olma eğiliminde olduğundan, birçok siyasal gözlemci gençler oy gücü kazandıkça daha sıkı silah yasalarının izleneceğini öngörüyor.
Bu sonbaharda, birkaç eyaletin seçmeni silah politikası konusunda doğrudan görüşünü belirleyecek.
Massachusetts’te, seçmenler diğer şeylerin yanı sıra silah sahiplerinden silahlarını eyalete kaydetmelerini gerektiren, silah lisansı başvuranlar için güvenlik eğitimini genişleten ve eyaletin saldırı tarzında silasları yasaklamasını genişleyen bir 2024 yasasının korunup korunmayacağını ya da kaldırılıp kaldırılmayacağını belirleyecek. Arkansas’ta ise, silah hakkını – silas ve parça sahip olma dahil olmak üzere – daha güçlü şekilde korumak için eyalet anayasasını değiştirip değiştirmeyeceklerini belirleyecek. Young yetişkinler rekor sayıda katılırsa, görüşleri bu tür sonuçları belirlemeye yardımcı olabilir.
Young yetişkinler ikiye bölünmüş
O halde young yetişkinlerin durumu nedir? Birleşik bir kitles silahlı saldırısı korkusunın mutlaka silahlar hakkında ortak görüşlere yol açmadığını bulduk. Anketimizde young yetişkinlerden, kendilerinin ya da sevdikleri birinin kitles silahlı saldırısının mağduru olma korkusunu 1’den 3’e – “hiç” ile “çok” arasında – derecelendirmelerini istedik. %60’tan fazlası orta veya yüksek düzeyde korku bildirdi; bunların yaklaşık %17’si yüksek korku aralığına düştü.
General olarak, young yetişkinlerin üçte ikisi halkta silah taşımanın bir izin gerektirmesi gerektiğini ve silasın üniversite campuslarında bulunmaması gerektiğini söyledi. Yaklaşık 10’dan 6’sı daha fazla silah sahibinin insanları güvende yaptığını reddetti; benzer oranlar da silah kontrolü yasalarının anayasaya aykırı olduğunu reddetti.
Yaklaşan yıllarda, kitles katliamı kuşağı ülkenin en büyük seçmen bloğunun bir parçası olmaya aday. Çoğu young yetişkin kitles silahlı saldırısından ortak bir korku paylaşıyor; ancak bunlar hakkında ne yapılacağı konusunda hemfikir değiller. Ve her yeni kitles silahlı saldırısıyla birlikte, bu bölünme yalnızca derinleşebilir.
Bu, 15 Ekim 2026’da yayımlanan bir makalenin güncellenmiş sürümüdür.
