2015 yılında Jennifer Cabral ve Deb Mathews, Tennessee’deki Crossville’de HART Kurtarma adlı Helping Animals Rescue Team (Hayvanlara Yardım Kurtarma Ekibi) örgütünü kurdu. Bugüne kadar 634 kediyi yerel çiftçilere evlat edindiler.
“Programımız, Cumberland County hayvanatı koruma kuruluşu — direktör Andrea Henshaw tarafından yönetilen — yerel barınaktaki vahşi ve yarı-vahşii kedilerin tamamen ölümlendirilmesini (kürtaşı) sonlandırdı,” Cabral, Good Good Good’a söylerken Cumberland County hayvanatı koruma kuruluşuna atıfta bulundu.
HART Kurtarma, Amerika Birleşik Devletleri genelinde barn kedi programları ile vahşii kedilere yeni ev bulan birçok kar amacı gütmeyen örgütten biri.
Bu bir kazan-kazan: Ölümlendirilmeye mahkum edilen kediler ikinci şans buluyor ve çiftçiler de arazilerindeki kemirgen popülasyonunu azaltmaya yardımcı oluyorlar.
“Bu kediler evcil hayvan evlerine evlatlandırılmaya uygun sayılmaz,” Cabral açıkladı. “Ya vahşii, ya yarı-vahşii ya da tamamen antisosyal. Antisosyal olanların bazıları barn yerleşim yerine alıştıktan sonra en azından sevilir hale geliyorlar.”
“Çağrıyı aldığımızda, veterinerimizle kedileri kısırlaştırıp aşılamak için bir plan kuruyoruz ve eğer onlar için acilen kullanılabilecek barn’larımız yoksa barınaka geri gönderiyoruz.”
Ardından HART Kurtarma, kedilerin fotoğraflarını çekiyor, kedilerin kişilikleri hakkında genel bir fikir ediniyor ve ilanlarını Facebook ile PetFinder’da paylaşıyor.
“Barn kedi arayan biri bizimle iletişime geçtiğinde, elimizdeki kedilerin hangi türde olduğunu içeren bir liste veriyoruz,” Cabral söyledi. “Bazı barn’lar kedilerin sadece vahşii olmasını isterken bazıları onların daha antisosyal tarafında olmasını ister. Barn’ları aradıkları şeyle eşleştirmeye çalışıyoruz.”
Kanıt, kedilerin kemirgenler ve zararlılar üzerinde ölçülebilir bir etkiye sahip olduğunu gösteriyor.
Aralık 2017 ile Mayıs 2018 arasında araştırmacılar 79 gün boyunca bir fare sürüsünü ve beş vahşii kediyi izledi. 306’dan fazla video kaydettiler ve 20 takip olayı ile üç “avlanma” girişimini belgelediler. İkisi başarılıydı.
Kediler fareleri tamamen ortadan kaldıramasa bile, davranışlarını etkilediler. Aynı çalışma, kedilerin mevcut olduğu durumlarda farelerin hareketlerini değiştirip daha fazla zamanını kuyularda geçirdiğini buldu; böylece kediler bir caydırıcı işlevi gördü.
Uzmanlar, çalışmayı çiftçilere ve fabrika sahiplerine örnek olarak sundular — kedilerin aktif yuva alanlarını temizlemek için kullanılması gereken birçok araçtan sadece biri olduğunu belirterek.
Ama yine de Cabral, olumlu sonuçlara dair anekdot kanıtlar duyduğunu söyledi.
“Barn’lardan her zaman güncelleme alamazsınız ama barn’ların daha çok kedi için geri geldiğini görürsünüz ve güncelleme aldığımızda kedilerin iyi çalıştığına dair çok sayıda olumlu geri bildirim alıyoruz,” Cabral söyledi.
” Barn’lara, iyi beslenen kedilerin eğlence için avlandığını ve açlıktan ölmemişken daha iyi avcı olduklarını söylüyoruz,” diye devam etti. “Barn’ların, barn durumuna kedileri yerleştirdikten kısa bir süre sonra farelerin tek bir kedi bile öldürülmeden bölgeden uzaklaştığını söylediğini gördük. İşçilerin öğle yemeklerini çalacak kadar cesaretlenen farelerin olduğu bir kaya ocağına kediler yerleştirildi ve oraya yerleştirilen kediler hemen avlanmaya başladı.”
Cabral, zaman zaman barn kedi programıyla ilgili yaygın bir yanılgıya rastladı.
“Çoğu zaman insanlar barn kedi programının ücretsiz evlatlandırma yolu olduğunu ya da onlara küçük yavruları barn kedisi olarak evlatlandıracağımızı düşündü,” Cabral söyledi. “Bu kediler her zaman genç yetişkinlerden yetişkine kadardır ve evcil bir kedi olarak evlandırılamaz olmalıdır.”
“İşte programı başlattığımız da bu yüzden,” vurguladı. “Bu kedilere hayatlarını yaşama şansı vermek ve barınak personelinin, sadece iyi bir kanepa süsü olmayacakları için kedileri ölümlendirmek zorunda kalmamasını sağlamak. Yerel barınak programı sayılarının kalplerinin yanı sıra son derece yardımcı olduğunu buldu.”
Cabral, barn kedileri için bir “kanka sistemi” kurmuş bir çiftçiye değindi.
“Barn kedilerini çift olarak tutmayı seven başka bir barn’ımız var, böylece her biri bir kankaya sahip,” Cabral, Good Good Good’a söyledi. “Şu ana kadar dördünü aldı ve her birinin bir arkadaşı var; bu yüzden birbirini zaten bilen kedileri ona vermeye özen gösterdik. Barn’daki fotoğraflarını, tüm işleri gözetleyen keçilerle birlikte gönderiyor.”
Kurtarma hikayelerinden Cabral’ı etkileyen herhangi biri olup olmadığı sorulduğunda, bir tanesi hemen aklına geldi.
“12 yaşında bir kedi yavrularıyla barınaka gelen biraz üzücü bir deneyimimiz vardı. Bu da bu zavallı kedinin 12 yıl boyunca yılda birkaç kez yavru verdiğini gösteriyor,” Cabral hatırladı. “Bu yüzden tuvalet yeteneklerini kontrol etmede bir miktar kaybetti ve artık yaptığı şeyin farkında bile olmadığı için nerede ise orada idrar ya da dışkı yapıyordu.”
“Biraz antisosyaldı ama barn düşünülebilecek kadar tamamen değil,” devam etti. “Ancak, tuvaletini kullanamayacak bir kedi kolayca evlandırılamaz. Bu yüzden onu almaya hazır çıkan bir barn bulduk.”
Yeni evinde ortamın nasıl işlediğini öğrendi. Sahibi, bir kaza meydana geldiğinde sadece bahçe veya avluyu bir hortumla sislemdi.
“Bu yerde avlanması gerekiyordu; başka avcıları vardı,” Cabral söyledi. “Tek görevi güneşin altında yatmak ve beslenmekti. Seyrek saçları geri geldi ve güzelce şişmanladı. Orada üç yıl daha yaşadı ve uykuda öldü.”
“Barn hayatı iyi bir hayattır,” dedi, “ve ölümlendirmekten daha iyidir.”
Bunları da beğenebilirsiniz: Bu köpek, istilacı ‘deniz kusması’nı koklamak için eğitilmiş ve istiridye resiflerini koruyor: ‘Üç kopek için yeterli sürüye sahip’
Öne Çıkan Görüntü: Alexandre Delbos (CC BY 2.0)
