Arkadaşlar, banka kredi dosya masrafı ve ekspertiz ücretinin Tüketici Hakem Heyetinden geri alınması konusunda teknik tarafı netleştirmek istiyorum. Sorun şu: HEK’lerin çoğu bu iki kalemi “hizmet karşılığı ücret” sayıp iadeyi reddediyor, ama bazı bölümlerde “tek seferlik, fiili bir hizmet yok” gerekçesiyle müşteri lehine karar çıkıyor. Buradaki belirleyici hukuki ayrım tam olarak nerede? Dosya masrafının sözleşmede “idari işlem” olarak tanımlanmasıyla, ekspertizin bağımsız tapu/taşım değerleme raporu olarak faturalanması arasında HEK’nin karar verirken hangi kriteri esas aldığını görmek istiyorum. Hangi kanun maddesi ya da Yargıtay içtihat referansı bu ayrımı şekillendiriyor, yoksa konu tamamen mahkeme/HEK bölge kurullarının takdirine mi bırakılmış durumda?
İkinci olarak, uzun vadeli risk boyutunu merak ediyorum. Bu iade kararlarının bankacılık sistemindeki yansıması kredi maliyetini, dolayısıyla faiz marjını ve son kullanıcıya yansıyan kredisel şartları nasıl etkiliyor? Bir de şunu net bilmek istiyorum: HEK kararları bağlayıcı mı, yoksa her dosyada yeniden tartışılabilir prensip mi? Bankalar bu kararlara karşı üst kurula ya da mahkemeye gidip “karar birliği sağlanmalı” talebiyle mi gidiyor, yoksa sektörde kalıcı bir uygulamaya mı dönüşüyor? Konuyu ist
"Herkesin okuma ve anlama düzeyi farklıdır; yapıcı ve sabırlı bir dille izah ediniz."
tarafından güncellenmiştir.