•Demokratlar girişimlerinde Kasım ayında Senate’i geri almak için momentum kazanırken, bu durum Cumhuriyetçileri yeni Kongre’nin yemin etmesinden önce 3 Ocak 2027’de muhtemelen emekliye ayrılabilecek bir konservatif Yüksek Mahkeme hakimi için hazırlık yapmaya itiyor.
Bu, Başkan Donald Trump‘ın dördüncü Yüksek Mahkeme adayını öne sürmesini sağlayarak, mahkemedeki konservatif üstünlüğün decades boyu devam etmesine yardımcı olurdu.
Anayasal hukuk uzmanı olarak biliyorum ki yargıç atamaları gerçek sonuçlar doğuruyor. Roe v. Wade’e bakın: 2022’de 6-3 konservatif çoğunluğu sağladıktan sonra, yüksek mahkeme neredeyse 50 yıl süren anayasal abort hakkını ortadan kaldırdı.
Demokratlar Senate’i ele geçirirse ve Cumhuriyetçi bir yargıç 3 Ocak’tan önce emekliye ayrılırsa, bu Amerikan tarihinde en patlayıcı onay mücadelelerinden birini tetikleyecektir.
Yargıçlar Samuel Alito ve Clarence Thomas Demokratların Senate’i kazanması durumunda emeklilik listesindeki ilk isimler olacak. Alito ve Thomas, sırasıyla 76 ve 78 yaşlarında mahkemenin en yaşlı yargıçlarıdır. Thomas aynı zamanda 1991’de Başkan George H.W. Bush tarafından atanan mahkemenin en uzun süredir görev yapan yargıcıdır.
Konservatif hukuk hareketiyle derin bağları olan her iki yargıç da, bu hareketin konservatif ilkeleri yasaya kazımaya çalışan avukatlar, yargıçlar ve politikacılardan oluşan bir ağ olduğunu biliyor. Roe v. Wade’in kaldırılması, conservativlerin dilek listesindeki en üst sıradaydı.
Penelitianım hem Alito’nun hem de Thomas’ın miraslarına önem verdiklerini gösteriyor. Ve Demokratların kontrolündeki bir Senate’in başka bir Trump atamasını engelleyeceğini anlıyorlar.
Senate Azınlık Lideri Chuck Schumer, 5 Ekim 2026’da bunu açıkça belirtti, Connecticut’tan Demokrat olan Senate Adalet Komitesi üyesi Richard Blumenthal da öyleydi. Blumenthal şöyle dedi: “Bu yönetimden bir adayı desteklememiz çok zor.”
Alito son zamanlarda 2026 dönemi boyunca mahkemede kalmaya niyetli olduğunu ima ederken, Thomas emeklilik hakkında son dönemde halka açıklama yapmadı. Ve Alito istediği zaman fikrini değiştirebilir.
Eğer Alito veya Thomas orta seçimlerden sonra emekliye ayrılırsa, Cumhuriyetçiler bir halefi onaylamak için yeterli zamana sahip olurdu. Senate Seçim Günü ile 3 Ocak arasında dört buçuk iş haftası planladı. Yargıç Amy Coney Barrett, aday gösterilmesinden bir aydan az bir süre sonra onaylandı, bu da zamanlamayı sıkı ama yapılabilir kıldı.
Demokratlar muhtemelen süreci yavaşlatmaya çalışacak, ancak birkaç seçenekle karşı karşıya kalacaklar. Cumhuriyetçiler son yıllarda 2017’de filibuster’ı bitirerek ve 2020’de Adalet Komitesi’nin quorum kurallarını görmezden gelerek ana geciktirme taktiklerini ortadan kaldırdı. Bu kural, iş yapabilmek için dokuz üyenin mevcut olması gerektiğini, bunun içinde azınlık partisinden iki üye olduğunu gerektiriyor.
Muhtemelen tarihi bir mücadele
Bir Cumhuriyetçi yönetimin lame-duck Senate’inde bir Yüksek Mahkeme adayını onaylamaya çalışması, Demokratlarla tarihi bir mücadeleyi ateşleyecektir.
Demokratlar muhtemelen Republicanların Başkan Barack Obama’nın Merrick Garland atamasını 2016’da nasıl ele aldığını göstereceklerdi. Mahkemedeki bir koltuk, konservatif Antonin Scalia’nın ölümüyle 13 Şubat’ta açıldı, bu da Kasım başkanlık seçiminden neredeyse dokuz ay öncesiydi.
Cumhuriyetçiler Garland’ın adaylığını onay sürecinden geçirmeyi reddederek çoğunluk güçlerini Senate’in ajandasını kurmak için kullandılar. Bu, 1866’dan beri geri çekilmemiş bir Yüksek Mahkeme adaylığının Senate’te up-or-down oyu alamadığı ilk zamanı işaretledi.
Dört yıl sonra, Senate Cumhuriyetçileri aniden kuralı bıraktılar. Bu onlara 2020 presidential seçiminden birkaç gün önce Coney Barrett’ın onaylanmasını sağlamaya yardımcı oldu.
Demokratlar bu geri dönüşü hoş karşılamadılar.
Schumer, Barrett’ın onay oyu günü şöyle söyledi: Gün “Amerikan Senate’inin 231 yıllık tarihindeki en karanlıgünlerden biri olarak kalacak.”
Cumhuriyetçi çoğunluğun kendi açık prensibini “Yüksek Mahkeme Yargıçlarının seçilmesinde Amerikan halkının bir sesi olmalı”, iki koltuğu tamamen çelişkili gerekçelerle partisan hırsızlıkla tamamladığını iddia etti.
Demokratlar, kendilerinin çalıntı Yüksek Mahkeme koltukları olarak gördükleri şeyden açıkça öfkeliydiler.
Ancak ben, bir adayın zorla geçirilmesinin daha da sert bir mücadeleyi tetikleyeceğine inanıyorum. Senate Demokratları böyle bir onayı halkın sesini görmezden gelen bir güç ele geçirmesi olarak göreceklerdi.
Ayrıca, Demokratlar Senate’i kazanırsa ve Cumhuriyetçi bir yargıç emekliye ayrılırsa, bu hamle neredeyse tamamen partisan olarak görülürdü.
Bu, mahkemenin tarihsel en düşük seviyelerde oturduğu için halkın desteğini daha da eritebilir. Ve Yüksek Mahkeme reformunun ateşini besleyebilir, bunun içinde olasılığı var.
Basitçe söylemek gerekirse, kısa süreli bir konservatif zaferi güden Cumhuriyetçiler, Demokratların yüksek mahkemeyi yeniden şekillendirmesi için ihtiyaçları olan tam justify’ı onlara verebilirler.
