•Ciddesten bütçe sıkıntısı yaşayan belediyeler için, sağlıksız beslenme, fosil yakıtlar veya diğer zararlı ürünlerin reklamlarını kısıtlayarak gerekli gelirden vazgeçmek, karşılamakta zorlanacakları bir politika gibi görünebilir. Ancak Sustain savunuculuk ittifakı tarafından yayımlanan ve Portsmouth Üniversitesi ekibimiz tarafından yürütülen yeni bir rapor bunun aksini öne sürüyor.
Raporumuzda, daha sağlıklı reklamcılık politikaları uygulayan belediyelerin, böyle bir politika olmayan yerlerle karşılaştırıldığında reklam gelirinden kayıp yaşadığına dair kanıt bulunamadı. Bulgu; otobüs duraklarından banklara kadar farklı reklam alanları, konumlar ve sözleşme düzenlemeleriyle İngiltere genelinde çeşitli belediyeler için geçerliydi.
[bayhaber] tarafından aktarılan bilgilere göre, analiz için İngiltere’deki tüm yerel belediyelere bilgi edinme hakkı talepleri gönderildi. Alınan 360 yanıt arasında yalnızca 38 belediye; karşılaştırma yapmaya olanak tanıyan yıllık gelir yüzde değişimine (2019-23 arası) yeterli veri sağladı. Bu 38 belediyenin üçü, o beş yıllık dönemde sağlıklı beslenme reklamcılık politikaları uygulamıştı; geri kalanı (35) ise bu politikalara sahip değildi.
Kayıp gelir endişesi, daha güçlü reklamcılık politikalarına karşı yapılan pratik argümanların başlıcalarından biriydi. Ancak zararlı ürünlerin kısıtlanması, panoların ve otobüs duraklarının boş bırakılması anlamına gelmiyor. Reklam alanları bunun yerine daha faydalı ürünler gibi toplumsal açıdan daha yararlı kampanyalarla doldurulabilir; kurallardan etkilenen şirketler ise bu kurallara uyan ürünleri tanıtmaya yönelebilir.
Bu durum diğer kamu hizmetlerine yönelik finansal baskıyı da azaltabilir. Londra Ulaşım’ın (Transport for London) yağ, tuz ve şeker oranı yüksek gıdaların reklamcılığını kısıtlanması; hanehalklarının haftalık olarak yaklaşık 1.000 kalori daha az sağlıksız gıdadan tüketmesiyle ilişkilendirildi. Politikanın modellemesi, ortaya çıkan sağlık faydalarının, mevcut nüfusun ömrü boyunca NHS’ye ve sosyal bakım sistemine 218 milyon sterlin tasarruf sağlayabileceğini tahmin etti.
Şimdi belediyeler aynı düşünceyi atık gıdanın ötesinde uygulamaya başlıyor.
Kamu kurumları, tütün, alkol ve sağlıksız beslenme için zaten uygulanan ilkeyi fosil yakıtlara ve diğer yüksek karbonlu ürünlere genişletiyor: kamu kontrolündeki reklam alanlarının, kamu sağlığı veya çevresel hedeflere zarar veren tüketim biçimini teşvik etmek için kullanılmaması gerektiği.
Fosil yakıt, uçuşlar ve elektriksiz araçlar gibi ürün ve hizmetleri kapsayan yüksek karbonlu reklamcılığa bazı kısıtlamalar alan ondan fazla İngiliz belediyesi arasında Sheffield ve Edinburgh da bulunuyor.
Sınırlar genişlemeye devam ediyor.
Bristol Belediye Mezarlığı, yakın zamanda mekân sahipliğindeki alanlarda ultra hızlı modaya (günlük veya haftalık olarak mevsimsel olmayan biçimde yeni tasarımlar sunan; bu da hızlandırılmış aşırı üretimi ve atığı tetikleyen markalar) reklamcılık kısıtlaması uygulayan İngiltere’deki ilk belediye oldu. Bu arada fosil yakıt, SUV’lar, havayolları ve kruvaziyerlerin tanıtımına yönelik yeni sınırlamalar da getirildi. Hamle; yüksek düzeyde üretim, tüketim ve atıkla ilişkilendirilen bir sektörü belediyelerin çevresel reklamcılık politikalarının kapsamına alıyor.
[bayhaber] tarafından aktarılan bilgilere göre, Portsmouth Belediye Mezarlığı İngiltere’deki başka bir ilk olarak tek kullanımlık plastikleri, fosil yakıt, elektriksiz araçlar ve sağlıksız beslenmeyle birlikte kısıtlanan ürünler listesine ekledi. Bu eklemeler; ambalajlanan plastiğin çevresel maliyetlerinin tanınması—ve tek kullanımlık plastikle paketlenmiş bir ürünün reklamının, aslında hem kendisi için hem de paketi için yapıldığının kabulü—hakkında bir işaret taşıyor.
Bu kararlar bir düşünce değişimine işaret ediyor. Ultra hızlı modayı ve tek kullanımlık plastikleri kapsayan politikalara genişlenerek, İngiliz belediyeler kamu alanlarında reklamı yapılan ürünlerle ilişkilendirilen daha geniş bir çevresel zarar yelpazesini—onların üretiminde kullanılan kaynaklardan geride bıraktıkları atığa kadar—tanıyor gibi görünüyor.
[bayhaber] sitesinde aktarılan bilgilere göre
Aynı zamanda, kamu sahipliğindeki reklam alanlarının; belediyelerin kendi sağlık, iklim ve atık konusundaki taahhütleriyle çatışan tüketim biçimini teşvik etmesi gerekip gerekmediğine dair daha geniş bir soruyu da gündeme getiriyor.
Bununla birlikte, İngiltere dışındaki gelişmelerin bu yaklaşımın daha ileri götürülebileceğini gösterdiğini belirtmek gerekiyor. Mayıs ayında Amsterdam, fosil yakıt ürün ve hizmetlerinin kamu reklamcılığına yasal bağlayıcı kısıtlamalar getiren ilk başkent şehri oldu. Bunlar; uçuşlar, kruvaziyerler ve benzetili/dizel araçların yanı sıra eti içeriyor. Eti dahil etmek; fosil yakıtla doğrudan ilişkilendirilen ürünlerin ötesine geçerek tüketimle ilişkili çevresel etkilerin büyük bir kaynağına kısıtlamayı genişletiyor.
O halde İngiliz belediyeler için sorun, bu politikalının çalışıp çalışmadığı değil; ne kadar daha ileri gitmeye hazır olduklarıdır. Şimdiye kadar reklam gelirinden kayıp görüntüsü, temkinlilik için ekonomik bir argüman sunuyordu. Yeni araştırmaımız bu argümanı zayıflatıyor.
Yerel otoriteler reklam gelirinden ödün vermeden daha güçlü standartlar belirleyebiliyorsa, zaten para harcadıkları kamu sağlığı ve çevresel hedeflerle reklam mekânlarını uyumlandırmak için daha fazla alanları olur.
Bristol ve Portsmouth’taki değişimler; İngiltere’de kabul edilebilir reklamcılık sınırlarının zaten kaydığını gösteriyor. Yeni raporumuzdan elde edilen kanıtlar, belediyelerin bu sınırların nereden çizilmesinde daha cesur olabileceklerini işaret ediyor.
