Chris Hyde/Getty Images
Rugby League Dünya Kupası (RLWC), bu hafta sonu yarı finallere ulaşırken, turnuva üstünlükler, nefes kesen bitişler ve bazı dengesiz skorlarla öne çıkıyor.
Sabteli Newcastle’te Yeni Zelanda’lı Kiwi Ferns, kadınlar müsabakasında Fetu Samoa ile karşılaşırken, Kiwis daha sonra yenilgisiz Tonga ile karşı karşıya gelecek. Pazar günü Sydney’de oynanacak müsabakalarda Avustralya’nın Jillaroos’u Fiji ile, erkeklerdeki karşılıkları Kangaroos ise bir önceki RLWC erkekler finalinin rövanşında Samoa ile oynayacak.
Pacific ulusları tüm dört yarı finalde yer alıyor. Ancak takımlar bölgedeki çeşitli ülkeleri temsil ederken, oyuncuların büyük çoğunluğu Avustralya veya Yeni Zelanda’da doğdu.
Yarı final kadolarımızdaki analize göre kadınların %85’inin ve erkeklerin %95’inin bu iki ülkede doğduğu görüldü. Birçok oyuncu ayrıca uluslararası kariyerleri boyunca başka ulusları da temsil etti.
Bu rakamlar, Pacific ülkeleri ile Avustralya ve Yeni Zelanda arasındaki sıkı bağları – ve rugby league’ın birden fazla ülkeye bağlı oyunculara sunduğu fırsatları yansıtıyor.
Küçük nüfuslar, büyük bağlar
Nüfus büyüklüğü, uluslararası rugby league’da başarı için bir garanti değil. Yaklaşık 59 milyon ve 66 milyon nüfusa sahip İngiltere ve Fransa, zaten elemelerle elendi. Oysa sadece 105.000 kişiye ev sahipliği yapan Tonga, erkekler yarı finaline ulaştı.
15.000’den az sakine sahip Cook Adaları, turnuvada temsil edilen en küçük ülke. Cook Adaları yarı finalde olmasa da, kalan kadolardaki yedi oyuncu daha önce bu gururlu ülkeyi temsil etti; bunlar arasında Kiwi yıldızları Charnze Nicoll-Klokstad ve Apii Nicholls da var.
Te Moana Nui a Kiwa (Pasifik Okyanusu) ve Tasman Denizi üzerinden nesiller boyu süren göçler, bu ülkeler arasında derin aile bağları oluşturdu.
Kadınlar yarı finalinde oyuncuların %57’si Avustralya’da, diğer %28’i ise Yeni Zelanda’da doğdu. Kiwi Ferns ve Samoa kadolarındaki on iki oyuncu daha önce başka ülkeleri temsil ederek, Pacific rugby league’ındaki örtüşen ulusal bağları ortaya koydu.
Australia-Fiji yarı finalinde ise tablo farklı bir görüntü sunuyor. Final kadrosunda yer alan tek Jillaroos oyuncusu Tiana Penitani Gray, daha önce başka bir ülkeyi (Tonga) temsil etmiş olsa da, Fiji oyuncularından hiçbiri böyle bir deneyime sahip değil.
Kulüp bağlılıkları da Avustralya’da benzer bir yoğunlaşma gösteriyor: Dört kadın yarı final takımındaki oyuncuların %86’sı National Rugby League Women’s Premiership (NRLW) kapsamında mücadele ediyor. Çoğu Avustralya kulüplerinde yer alıyorlar ancak yedisi Yeni Zelanda’nın Warriors Women takımında oynuyor. Fiji, kadrosunu yarışmanın dışında yer alan oyunculardan yoğun biçimde kuran tek takım.
Daha genç bir Pasifik
Kadın yarı finalinde oyuncuların %95’i Avustralya’da (%50) veya Yeni Zelanda’da (%45) doğdu. NZ-Tonga kadrolarında yer alan 17 oyuncu daha önce başka bir ülkeyi temsil etmiş, dört erkek yarı final takımındaki oyuncuların yalnızca ikisi ise National Rugby League (NRL) dışında mücadele ediyor.
NRL ve NRLW oyuncularının güçlü varlığı, aynı zamanda Avustralya ve Yeni Zelanda’da mevcut spor fırsatlarını ve her iki ülkenin giderek çeşitlenen nüfuslarını da ortaya koyuyor.
Bu eğilimleri daha geniş göç desenlerinde de görmek mümkün. 2023 yılında Avustralya ve Yeni Zelanda net göç kazancı kaydederken, Tonga, Samoa ve Fiji net kayıp yaşadı.
Bir diğer dikkat démografik eğilim ise Pasifik ülkelerinin nispeten genç nüfusu. Dünyanın dört bir yanında hükümetler yaşlanan nüfuslara ve artan hizmet ve emeklilik talebine hazırlanırken, Pasifik karşılaştırmalı olarak genç kalmaya devam ediyor.
Bu durum ilginç biçimde Dünya Kupası kadrolarında da yansıyor.
Kadınlar yarışmasında Yeni Zelanda (orta yaş 27) ve Avustralya (26), Fiji ve Samoa’ya (ikisi de 22) göre belirgin biçimde daha yaşlı kadrolar sahaya sürüyor. Erkeklerde de benzer bir tablo görülüyor; Yeni Zelanda (29) ve Avustralya (28), Samoa (26) ve Tonga (24)’dan daha yaşlı kadrolar oynuyor.
Farklılıklar daha geniş nüfuslarda daha da belirgin. Yeni Zelandalıların (37) ve Avustralyalıların (38) orta yaşları, Fiji’deki (28), Tonga’daki (21) ve Samoa’daki (20) insanlardan çok daha yüksek.
Yeni Zelanda içinde de benzer bir örüntü gözlemlenebiliyor. Yeni Zelandalı Avustralyalıların/Avrupa kökenli Yeni Zelandalıların medyan yaşı 42 iken, Fiji asıllı Yeni Zelandalılar için bu oran 29, Samoa asıllılar için 24, Tonga asıllılar için ise 22.
Bu daha genç nüfuslar, bizlerin “demografik bonüs” olarak adlandırdığı şeyi sunuyor: nüfusun giderek artan bir bölümü çalışma ve gelir elde etme yıllarına girdikçe ortaya çıkan potansiyel ekonomik faydalar.
Ama bu faydalar otomatik olarak gerçekleşmiyor. Bunların gerçekleşmesi, gençlerin sağlığı, eğitimi ve becerilerine yapılan yatırımların yanı sıra yeteneklerinin ve hedeflerinin gelişmesi için fırsatlar yaratılmasını gerektiriyor.
Yetenek fırsatla buluştuğunda
Bu haftasonu yarı finallerinde Pasifik uluslarını temsil eden birçok oyuncu, şimdi temsil ettikleri adalardan çok uzakta büyüdü. Onlar ve aileleri, eğitim, iş ve spor alanındaki fırsatlar nedeniyle Avustralya ve Yeni Zelanda’ya çekildi.
Yine de fırsat geldiğinde, çoğu kimliklerini, aile bağlarını ve kültürünü yansıtan formayı giymeyi seçti. Başarıları, gençlere yeteneklerini geliştirmeler için fırsat verildiğinde neyin mümkün olduğunu gösteriyor.
Bu ivmeyi sürdürmek, bir sonraki neslin nerede yaşarsa yaşasın gelişebilmesi için gençlere hem sahada hem saha dışında yatırıma devam etmeyi gerektiriyor.
Yazarlar, Fiji İstatistik Dairesi’nden kıdemli istatisyen Fiu Penjueli’nin katkılarını kabul ediyor.
- Women’s rugby league
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
