Uber’den 81 Milyon Dolarlık Vergi Borcu

Yüksek Mahkeme‘nin kararı, Uber’in vergi yükünün “adil payını” ödemesi gerekeceğini gösteriyor ancak bunun geniş ekonomi üzerinde sonuçları olabilir.

Uber, Yeni Güney Galler Devleti’nin 81 milyon dolarlık vergi faturasına karşı verdiği mücadelede son başvurusunu kaybetti.

Uber, sürücülerine yapılan ödemelerin ücret olmadığını, bu nedenle binek paylaşım devi 2021’de ilk kez kendisine uygulanan 81 milyon dolarlık işsizlik sigortası vergisini ödemesi gerekmediğini savunmuştu.

Yıllar süren mahkeme mücadelelerinin ardından, Yeni Güney Galler Maliye Bakanı Courtney Houssos, Yüksek Mahkeme’nin Uber’in işsizlik sigortası vergisine tabi olduğuna dair kararını memnuniyetle karşıladıklarını belirtti.

“İşsizlik sigortası vergisi, eyaletin vergi tabanının önemli bir parçasıdır. Yeni Güney Galler’deki işletmelerin yalnızca yaklaşık %5’i işsizlik sigortası vergisi ödüyor – bunların büyük çoğunluğu büyük işletmelerden geliyor – ve ailelerin ve hanelerin güvendiği temel hizmetlerin finanse edilmesine yardımcı oluyor,” dedi Houssos.

“Yerel işletmeler adil paylarını ödüyor. Uber de adil payını ödemesi gerekiyor.”

Uber kararı kabul etti, ancak sözcüsü bu kararın müşteri ile müteahhit arasında aracı olarak çalışan her işletme için risk oluşturduğunu belirtti.

“Avustralya Yüksek Mahkeme’nin kararına saygı duyuyoruz. Uber gibi dijital pazar yerlerinin, geleneksel istihdam ve sözleşme düzenlemeleri için tasarlanan işsizlik sigortası vergisi mevzuatına dahil edilmesinin doğru olmadığını düşünüyoruz,” sözcüsü söyledi.

81 milyon dolarlık fatura ilk kez 2021’de Uber’e kesildi ve yalnızca 2015 ile 2020 yılları arasındaki mali yılları kapsıyor. Bu karar şimdi şirketi ek ödemeler açısından sorumlu kılabilir.

“Saygı duyduklarını” belirttiği Yüksek Mahkeme kararına rağmen, Uber dij pazar yerlerinin işsizlik sigortası vergisi mevzuatına dahil edilmemesi için mücadeleye devam edecek.

“Eyalet hükümetlerini, işsizlik sigortası vergisi mevzuatını dijital platformların nasıl çalıştığını yansıtacak şekilde güncellemeye, işletmelere belirlilik sağlamak ve nokta noktaya sektöründe adil rekabet ortamı sağlamaya çağırıyoruz,” sözcüsü söyledi.

Uber, kendisini sürücülerden binicilere ödeme aktaran, sürücülerin kendi araçlarını sağlayan ve kendi işlerini yürüten bağımsız çalışanlar olduğu için ödemelerin aktarımını kolaylaştıran bir platform ya da “pazar yeri” olarak görüyor.

Bu nedenle şirket, biniciden sürücüye aktarılan ödemelerin, Uber’ın ücreti düşüldükten sonra ücret sayılmaması ve işsizlik vergisine tabi tutulmaması gerektiğini savunuyor.

Uber, Avustralya’nın en büyük işletmelerinin adına savunuculuk yapan güçlü bir lobici grup olan Avustralya İş Konseyi’nin (BCA) bir üyesidir. BCA Genel Müdürü Bran Black, Uber aleyhindeki kararin ekonomi üzerinde istenmeyen sonuçları olabileceğini uyardı.

“Yarın verilen Yüksek Mahkeme kararı endişe verici sonuçlar taşıyor. Bu, bazı müteahhit düzenlemeleri altında işletmelerin, toplayıp bağımsız hizmet sağlayıcılarına aktardıkları müşteri ödemeleri üzerinde işsizlik vergisine tabi tutulabileceği anlamına geliyor,” dedi Black.

“Etki, tek bir şirket veya sektörden öteye giderek sağlık ve bakım, finansal hizmetler ve teknolojik platformlara ulaşabilir ve maliyetlerin günlük müşterilere yansıtılmasına yol açabilir.

“Dijital platformlar işletmelerin müşterilere ulaşma şeklini değiştirdi. Eyalet ve bölge hükümetlerinin, işsizlik vergisi kurallarının bugün geçerli olan müteahhit düzenlemelerine hâlâ uygun olup olmadığını kontrol etmesi ve işletmelere planlama yapmalarını sağlayacak açık, modern kurallar vermesi gerekiyor.”

Buna rağmen, Ulaştırma İşçileri Sendikası (TWU), bu kararı memnuniyetle karşılıyor ve gig ekonomisi şirketlerinin, yasama organlarının farkına varması yıllar alırken yasadaki açıkları istismar ettiğini gösterdiğini iddia ediyor.

“Teknoloji devi şirketleri, yıllar boyu dünyanın her yerindeki hükümetleri, uygulamalar ve algoritmalar aracılığıyla faaliyet gösterdikleri için yasaların kendilerine uygulanmayacağına ikna etmeye çalıştı,” dedi TWU Ulusal Sekreteri Michael Kaine.

“Bu Yüksek Mahkeme kararı, yasalarımızdan kaçınmaya çalışan şirketler için kritik bir gerçeklik tazelemesidir: çalışanların çalışan sayılmayabileceği işleri işe alan şirketler de adil paylarını ödemek zorundadır. Her diğer işletme gibi aynı standartlara ve vergi yükümlülüklerine tabi tutulmaları gerekiyor.

“Uber’in tüm iş modeli, yasal yükümlülüklerinden kaçınarak kârı tek başına ele geçirme çabasıyla kurnazca oluşturuldu. Ancak gig devi şirketlerin ve benzeri teknoloji şirketlerinin açıkları kullanarak topluluklarımızdan fayda sağladığı, karşılığında ise hiçbir şey katmadığı dönemin kapıları kapanıyor.”

TWU, bir sonraki bu yeni alandan zaten endişe duyuyor ve düzenleyicilerin robotaksi şirketlerini yollarımıza çıkmadan önce, yollarımıza çıktıktan sonra değil, frenlemesi gerektiğini hatırlatıyor.

“İnsansız robotaksi işletmecileri, topluluklarımızdan işleri ve geliri koparmak için kapımızı çalıyor ve bu karar, teknoloji milyonerlerinin keyfi isteklerinin kaçınılmaz olmadığına dair güçlü bir hatırlatma niteliği taşıyor.”