Guardian’dan Uç Sağın Brüksel Planları Üzerindeki Görüşü: Xi, Putin ve Trump’ın İşini Yapmak

2016’daki Brexit referandumundan sonra Marine Le Pen öngörülebilir şekilde kutlayıcı bir moddaydı. Bir muhabire söylediği gibi, İngiltere’nin Avrupa Birliği‘nden ayrılma oyunu, “Brussels Duvarı”‘ndaki ilk yarılıydı. Le Pen’in Ulusal Cephe partisi, o dönemde bir şans verilmesi halinde Fransa’yı aynı yola sokmaya kararlıydı. Ancak İngiltere’nin kendi kendine yarattığı ekonomik yaralar, Avrupa’nın geri kalanı için bir ibret örneğine dönüştükçe, Frexit düşüncesi buzluklara kondu.

Bunun yerine, Le Pen artık sağcı aşırıcı müttefikleri, AB’nin içeriden boşalmasına yönlendirmeyi umuyor. Bu ay hem o hem de Almanya’daki Alternatif için Almanya lideri Alice Weidel, AB kurumlarının hem bütçesinin hem de gücünün alınacağı bir “milletlerin Avrupa”sı vizyonlarını ortaya koydu. Weidel’in “Avropa için yeni anlaşması”, Avrupa Parlamentosu seçimlerini ortadan kaldırmayı ve göç, savunma ve ortak borçlanma gibi alanlarda Almanya’ya seçmeli muafiyetler aramayı hedefliyor. Le Pen’in partisi, bugün Ulusal Birlik olarak adlandırılıyor ve beş yıllık başkanlık döneminde Fransa’nın AB bütçesine katkılarını %60 oranında azaltmayı ve Brussels’ın 27 üye devlet için ortak politikalar önerme rolünü sonlandırmayı öngörüyor.

Alice Weidel. Fotoğraf: AFP/Getty

Benzer fikirler uzun süredir sağcı aşırıcı düşünce kuruluşlarında dolaşıyordu. Ancak şimdi bu fikirler, Fransa ve Almanya’da anketlerde önde gelen partilerin programlarında yer alıyor – bunlar entegrasyonun tarihsel motorları. Weidel, bir sonr Almanya seçimlerinin yapılması planlanan 2029’u, AB karşıtı liderlerin kritik bir kitle halinde Avrupa projesini etkili biçimde çözmeğe başlayabileceği yıl olarak hedefliyor. O zamana kadar, AB karşıtı aşırıcı ultra-milliyetçi partiler Fransa, İtalya ve Polonya’da iktidarda olabilir.

Yüz yüze planlamalar ve öngörülen bir eylem takviminin karşısında, Avrupacı güçlerin gösterdiği tepki belirgin biçimde yetersiz kaldı. Ekonomiden iklim aciline ve güvenliğe kadar Avrupa, kıtadaki ağırlığını kullanabilmesi için kaynakların daha geniş ölçüde ortaklaşması yoluyla ancak doğru şekilde ele alınabilecek zorluklarla karşı karşıya. Avrupa Merkez Bankası’nın eski başkanı Mario Draghi, Çin ve ABD ile rekabet edebilecek bir sanayi politikası olmadan kıtanın varoluşsal bir mücadeleyle karşı karşıya kalacağını uyardı. Ancak zor durumda ve yakında görevi bırakacak Fransız Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron dışında, aynı aciliyet duygusunu taşıyan bir AB lideri bulmak zor oldu.

Bayan Le Pen ve Bayan Weidel’in açıklamaları bir uyanış çağrısi olarak değerlendirilmeli. Tasarladıkları Avrupa, parçalarının toplamından daha az, rekabet eden ulusal çıkarlar nedeniyle dikkati dağılmış ve zayıflatılmış bir Avrupa olur. Savunma alanında, Avrupa’nın stratejik otonomiye yönelik adımlar altüst edilir. Kolektif olarak kararlaştırılmış hedeflerin yokluğunda yeşil geçiş durur. Böyle bir yönün benimsenmesi, Xi Jinping ve Vladimir Putin’in (ve Donald Trump’ın herhangi bir Maga halefinin) seve seve sömüreceği açıklara yol açan bir kıtasal intiharmış.

AB tarihinin kritik bir dönemi yaklaşırken, böyle karşı çıkışları yapmaya başlamanın zamanı şimdi. Jeopolitik oynaklık ve kaygı döneminde güçlü bir Avrupa’nın yanıltıcı olmayan gerekçesi ortada. Ancak kalpler ve zihinler için verilen bu mücadele kapıdayken, kararlı savunuculara ihtiyaç olacak. Şimdilik, W.B. Yeats’ı sözlü olarak aktarmak gerekirse, Avrupacıların tüm inancın eksik göründüğü, rakiplerinin ise tutkulu bir yoğunlukla dolu olduğu görülüyor.

• Bu makalede yükselen konular hakkında bir görüşünüz var mı? Yanıtınızı 300 kile kadar email ile göndermek ve mektuplar bölümümüzde yayımlanmak üzere değerlendirilmek isterseniz, lütfen buraya tıklayın.