Temiz Meclis Hukuk Komitesi, Temmuz ayında Güney Kore’yi “Amerikan mülkiyetindeki işletmelere yönelik ayrımcı saldırılar” ile suçlayan, ara dönem çalışan raporu yayımladı.
Rapor, Seul’ün “uygulamalarının zorlayıcı soruşturma taktiklerini, aşırı ağır düzenleyici gereksinimleri ve Amerikan işletmelerini cezalandırmayı ve onların Kore şirketlerine karşı etkili şekilde rekabet etmesini zorlaştırmayı amaçlayan devasa para cezaları ve yaptırımları” içerdiğini belirtti.
Soruşturma, ABD listesindeki e-ticaret şirketi Coupang’daki veri ihlaline Seul’ün yaklaşımı üzerine Şubat ayında başladı ve komite Coupang’ın belgeleri ve tanıklıklarına başvurdu.
Seoul, raporu tek taraflı buldu. Ancak Güney Koreli milletvekili Lee Ki-heon ilginç bir hedefi suça batırdı:
“Dışişleri Bakanlığı, ABD Kongresi’nde bir ‘insan ağı’ kurmada neden başarısız oldu? Bu kadar para ve zaman harcanmasına rağmen, bir ‘insan ağı’nın kurulamaması anlaşılmaz. Bu kadar büyük bir olay sırasında yalnızca [kongre] yardımcılarıyla görüşmek utanç vericidir.”
Sonuçta ne kadar para ve zaman? Güney Kore’nin lobiciliği genellikle Amerika’nın yabancı nüfuz dünyasında zihinlerde ilk sırada olmasa da, rakamları görmezden gelmek giderek zorlaşıyor.
Soruşturma muhabiri Brody Mullins, Ekim ayında Güney Kore hükümetinin ve ilişkili kuruluşlarının, OpenSecrets’in Yabancı Ajanlar Kaydı Yasası (FARA) bildirimlerine dayanan sayımına göre, geçen on yılda Washington’daki lobicilik ve nüfuz için 363 milyon dolar harcadığını belgeledi.
Sonrasında gelenlerin çoğu, kendi raporlamasına ve ardındaki bildirimlere dayanıyor. Kore, yalnızca 2024 yılında 38 milyon dolara yakın ve 2026’nın ilk yarısında en az 11,8 milyon dolar harcadı. Bu, Suudi Arabistan ve ekonomisi yaklaşık olarak Kore’nin on katı büyüklüğündeki Çin ile aynı kategoride, FARA harcamaları arasında tutarlı bir şekilde ilk 10’da kalmayı sağlıyor.
Hükümet kurumları, Kore’nin on yıllık harcamasının iki üçünü karşıladı; bu tutar 236 milyondan fazla doları buldu. Ocak 2021’den Haziran 2026’ya kadar Kore Ticaret ve Yatırım Promosyon Ajansı tahminen 85 milyon dolar, Kore Turizm Örgütü 33,1 milyon dolar, Kore Uluslararası Ekonomik Politika Enstitüsü ise 15,4 milyon dolar ödedi. ABD Adalet Bakanlığı kayıtları, Kore Büyükelçiliğini ise başka 10 milyon dolar gösteriyor.
Kurumsal tarafta ise tanıdık isimler var; bu şirketler lobiciliği FARA yerine Lobicingi Açıklama Yasası altında başvuru yapan ABD yan kuruluşları aracılığıyla ayrı ayrı yürütüyor. 2024 yılında Samsung, 2021 toplamının neredeyse iki katına denk olarak 6,98 milyon dolar harcadı, SK Grubu 5,59 milyon dolar, Hyundai Motor Grubu ise 3,28 milyon dolar harcadı; bunlar şirketlerin Senato bildirimlerine göre.
Mullins, 2021 ile 2025 arasında Seul için çalışan 29 Washington firması ve 180’den fazla kayıtlı yabancı temsilci sayıyor. Büyükelçiliğin baş lobiscisi, 2004’ten beri kendi firması Thomas Capitol Partners aracılığıyla Kore’yi temsil eden Thomas Sung-Hoon Kim; yıllık yaklaşık 500 bin dolar karşılığında.
Seul’un bordrosunda yer alan diğer lobici devleri arasında Brownstein Hyatt Farber Schreck, BGR Group, Akin Gump, Mercury Public Affairs, Squire Patton Boggs, Qorvis ve DGA Group bulunuyor. Brownstein’in Korea ekibinde eski Demokrat Senatörler Mark Pryor ve Mark Begich yer aldı.
Mercury özellikle Trump çevresinde ek bir prestije sahip: Beyaz Saray Genel Sekreteri Susie Wiles, göreve gelmeden önce Florida ve Washington ofislerinin ortak başkanlığını yapmıştı. Sürpriz olmayan bir şekilde, Trump’ın 2024 seçimlerini kazanmasının ardından kısa bir süre sonra Büyükelçilik, firma ile yıllık 240 bin dolarlık bir sözleşme imzaladı.
Para iyi mi harcandı?
Bunlardan biri, Beyaz Saray’a doğrudan yüksek tutarlı bir iletişim hattı. Bazen bu hacim oyunu: FARA bildirimleri, Trump’ın göreve başlamasından önce, 3 Ocak 2025’ten itibaren bir Mercury lobiscisinin Korea adına Ulusal Güvenlik Konseyi Genel Sekreteri Brian McCormack ile haftalık görüştüğünü gösteriyor.
Çağrılar, McCormack’ın Temmuz’da Beyaz Saray’dan ayrılana kadar altı aydan fazla sürdü. Ancak her zaman böyle değildi: 2025’in ikinci yarısında Mercury, Kore için yalnızca iki temas kaydetti—biri Birlik Güvenliği yetkilisiyle, diğeri bir Beyaz Saray danışmanıyla—ve bu sırada 120.000 dolar tutarında peşin ödeme topladı.
Biraz daha az masum bir gerekçe: Kongre Tepisi’nde bir dayanak noktası edinmek. Vatandaşlığı bulunan Kim, kampanyalara yasal olarak bağış yapabilir ve FARA onun bu bağışları açıklamasını zorunlu kılıyor. Kore politikasıyla ilgilenen milletvekillerine cömertçe bağışlarda bulunuyor: Kasım 2025’te sona eren altı aylık dönemde Kongre üyelerine ve PAC’lerine 48 bağış yaptı.
Seoul’un lobiciileri büyük sahnelere de oynuyor. 2024 seçim kongrelerinde, o dönemki Büyükelçi Cho Hyun-dong için her iki parti toplantısının da akreditasyonunu sağladılar. Chicago’da, FARA kayıtları, Kore’s lobiciilerinin Brownstein’da para ve parti bağlantılarıyla onu lüks bir süite ve gökyüzü kutusuna, ayrıca kongre salonuna soktuğunu gösteriyor.
Hedefleri arasında Senato Adalet, Senato Dışişleri ve Temsilciler Meclisi Silahlı Hizmetler komitelerinin üst düzey üyeleri vardı ve savunma yetkilendirme yasasını görüşmek üzere Meclis’in ikinci sıradaki demokratıyla üst düzey bir bütçe yetkilisiyle toplantılar düzenlediler. Büyükelçi Cumhuriyet Kongresi’ne de katıldı, ancak kayıtlar orada kimiyle görüştüğüne dair bir şey göstermiyor.
Bu lobiciiler arasında en aktif olanlardan biri, Temsilciler Meclisi Dışişleri Komitesi’nin eski başkanı Ed Royce; 2020’de Brownstein’a katıldı ve ertesi yıl Kore adına yabancı ajan olarak kaydoldu.
Mart 2023’ten bu yana, FARA kayıtları Royce’un Seoul’un adına milletvekillerine, danışmanlara ve diğer yetkililere yaptığı 1.700’den fazla temasi belgeliyor; bunlar arasında eski komitesi personeline gönderilen yüzlerce e-posta ve onlarca telefon görüşmesi yer alıyor.
2024’te, Kongre üyelerini Kore Meclisi Başkanı’yla bir araya getirecek bir etkinliğe davet eden 350’den fazla e-posta gönderildi; 2025’te Royce, Kore büyükelçisiyle görüşmeler sağlamak amacıyla 100’den fazla e-posta gönderdi.
Ve daha da endişe vericisi: Kore lobiciliği, Kongre soruşturmalarını şekillendirmeye çalışır ve çoğu zaman başarısız olur. Burada, Temmuz ayında yayımlanan Güney Korea’nın Amerikan işletmelerine yönelik ayrımcılığına ilişkin Temsilciler Meclisi Adalet Komitesi raporu, bu konunun başyapıtı niteliğindedir.
FARA kayıtları, Squire Patton Boggs’tan lobicilerin, raporu ortaklaşa hazırlayan Adalet alt komitesinin kıdemli avukatı Trace Mitchell’a, soruşturma sürerken Şubat ile Haziran arasında e-posta, telefon ve metin mesajıyla yaklaşık bir düzine kez ulaşıldığını gösteriyor.
Bu davadaki savunuculuk faaliyeti sağır kulaklara çarpmış olabilir – ancak çalışmamış demek doğru olmaz. Seoul’un lobicilik operasyonu hakkında söylenebilecek başka şeyler ne olursa olsun, Washington yerlilerinden oluşan iyi bağlantılı bir “insan ağı” eksikliğinin bu operasyonun belirleyici zayıflığı olduğu pek söylenemez.
Jack Kieffaber, Harvard Hukuk Fakültesinden yeni mezun olan, teknoloji ile hukukun kesiştiği alanda uzmanlaşmış George Mason Üniversitesi ve Amerika Katolik Üniversitesi yardımcı öğretim üyesidir.
- X
- Email a link to a friend (Opens in new window)
- Print (Opens in new window)
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
