•Evcil kopetlerimize barınak, veteriner bakımı, sevgi, eğitim ve oyun sağlıyoruz. Ne zaman yiyeceklerini seçtiğimizden tutun kimlerle karşılaşacaklarına kadar hayatlarının neredeyse her yönünü biz yönetiyoruz. Kopetleri seviyoruz ve güvenli olmalarını istiyoruz; ancak bu özenin bir de ters yüzü var: Sık sık sınırlandırma, kısıtlı hareket özgürlüğü, sınırlı sosyal seçimler ve sürekli gözetimle birlikte geliyor.
Ayrılmak kaygısı büyüyen bir sorun haline geldi. Amerika Birleşik Devletleri’nde köpek davranış bozukluklarına dair tanıların sayısı 2010 ile 2020 arasında on kat arttı. Kopet davranış uzmanları ve kuruluşlar, modern evcil hayatın zorluklarıyla başa çıkmasına yardımcı olmak için ortaya çıktı.
Sıklıkla köpeklerin evcilleştirilme sürecinin uzun tarihinin onları bize bağımlı kıldığı varsayılır. Ancak bu doğru değil. Dünyadaki kopetlerin çoğu evcil hayvan olarak yaşamıyor; sahiplenilmeden veya sınırlandırılmadan özgürce dolaşıyorlar.
Bu köpekler bize bir kopet hayatının ne anlama geldiği konusunda ne öğretebilir? yeni araştırmamızda, Hint’e giderek özgür yaşayan sokak kopetlerini gözlemesi için eğitilmiş 45 kopet davranış uzmanının ne gördüğünü inceliyoruz. Gördükleri, bir kopeti sahiplenmenin kalbindeki gerilimi yansıtıyor: Onları seviyoruz ama onları kontrol ediyoruz.
Özgür yaşayan kopetleri görme
Katılımcılar, kaygı, saldırganlık veya diğer davranış sorunlarıyla mücadele eden evcil kopetlerle yıllarca çalışan deneyimli profesyoneldi. Önemlisi, farklı yaşamları yaşayan kopetlerle doğrudan karşılaşarak kopet refahına dair varsayımlarını test etmeye istekliydi.
Bazıları, çoğu evcil kopette eksik olan bir özgürlük veya dayanıklılık görmeyi bekliyordu. Ancak çoğu zorluk bekliyordu: çatışma içindeki, kötü sağlık durumundaki veya sürekli uyanık yaşamak zorunda kalan kopetler. Bu beklentiler, kopet güvenliğinin ve bakımının insan yönetimiyle ve kontrolüyle ilişkilendirildiğini gösteriyor.
Sokaktaki hayat
Katılımcılar Hindistan’daki sokak kopetlerinin hayatlarını etkileyici buldu. Çoğu onları sosyal açıdan becerikli, fiziksel olarak sağlam ve yetkin olarak tanımladı. Kopetler kalabalık şehir sokaklarında bağımsız şekilde yolunu bulabilir ve kalabalıklar içinde özgüvenle hareket edebilir. Kavga yerine tıslama ve duruşlarla ince sinyaller kullanarak çatışmaları çözdü; insanlara yaklaşmak veya uzaklaşmak için doğru zamanı seçti.
Katılımcılar, sokak kopetlerinin trafiğin ve kalabalığın gürültüsüyle boğulmak yerine sakin ve yerinde göründüğünü hissetti. Bu, daha küçük konulara tepki vererek davranışını yükselten evcil kopetlerle deneyimledikleri keskin bir karşılaştırmaydı.
Evrensel bir şablon yok
Bu araştırmayı basit bir karşılaştırmaya dönüştirmek kolay olurdu: Sokak kopetleri özgür, evcil kopetler ise hapishanede. Ancak mesele bu değil. Mesele, iyi bir kopet hayatı için evrensel bir şablon olmadığıdır.
Özgür yaşayan kopetler, evcil kopetlerin büyük ölçüde kaçındığı hastalıktan yaralanmaya, açlıktan insan düşmanlığına kadar ciddi risklerle yüzleşir. Evcil kopetlere özgür yaşayan kopetlerin hayatını veremeyiz.
Çoğu evcil kopet hayatının çoğunu iç mekânda, çitlerin ardında, tasmada, arabada veya kafeste geçiriyor. Ne yapacaklarını sık sık doğrudan öğretiliyor ve oldukça planlı rutinleri oluyor. Bir kaygı veya zayıf dürtü kontrolu gibi bir sorun ortaya çıktığında, sahip kopeti bunu çoğu zaman kopetten kaynaklanan bir sorun olarak yorumlayabilir. Ancak kopet davranışı ilişkiseldir – kopet ile insan arasındaki etkileşimlerden doğar.
Sınırlandırma bakım mı?
Kopet davranış uzmanları şehirden şehre ilerledikçe, çoğu kopet için refahın nasıl göründüğüne dair iç modellerini sorgulamaya başladı. İyi bakım sınırlandırmayla ve itaatle eş miyordu?
Birinin dediği gibi: Kopetlerimize “yalnızca ayağında yürüyeceksin” dediğimizde, davranışsal çeşitliliğini kısıtladığımız için onları strese mi sokuyoruz?
Çoğu, evcil kopetlere güvenli ve sevgili bir hayat verme çabalarının, sevilen popetlerinin özgüven, uyumluluk ve sosyal beceri geliştirmesini zorlaştırıp bırakıp bırakmadığını sorguladı. Sonuç, yalnız başına kaldığında kaygıya düşen veya yabancılarına tıslayan kopetler olabilir. Başkalarına saldırgan tepki veren veya kalabalık yerlerde panikleyenler de olabilir. Bu davranışlar gerçektir ve sıkça rahatsız edicidir. Ancak insanlar çoğu zaman daha da fazla kısıtlama ve kontrola sarılır.
Daha iyi sorular sormak
Katılımcılar için sokak kopetlerini yetkin ve bağımsız olarak yorumlama deneyimi, evcil kopetlere daha fazla özerklik verilmesi konusunda düşünmelerine yol açtı.
Bazı katılımcılar düşüncelerinde çarpıcı bir dönüşüm yaşadı. Hindistan’a, özgür yaşayan kopetlerin insanların sürekli koruması olmadan nasıl hayatta kaldığını merak ederek geldi. Kopetlerin yaygın davranışsal zorluklarının bazılarının popet içindeki başarısızlıklar değil, onlar için yarattığımız koşulların yansıtması olabileceğini merak ederek ayrıldı.
Çoğu katılımcı, turun sonunda rehber sorularının “sokak kopetleri nasıl hayatta kalıyor?”dan “evcil kopetler bize nasıl hayatta kalıyor?”a değiştiğini söyledi. Bu, özgür yaşayan kopetlerin mutlaka daha iyi bir hayat yaşadığı anlamına gelmiyordu. Ancak sokakta hayatta kalmak için sosyal navigasyondan yiyecek bulmaya kadar geniş bir beceri yelpazesini kullanırlar – Batılı sahipkopetler popetleri için yaptığı şeyler. Evcil kopetler çok sınırlandırmaysa, frustrasyona uğrar ve davranışsal sorunlar çıkarır.
Bir katılımcının merak ettiği gibi: Peki ya siz her tek yönünü kontrol etmediğinizde ne olur? Kopetler özgürce kendi kararlarını verebildiklerinde, işlerle başa çıkmayı öğrenirler.
