39 Genç, Hızla Değişen Dünyada İklim Eğitimini Nasıl Deneyimliyor

Ekolojik yas artıyor — ve iklim değişikliği eğitimine dair güncel yaklaşımımız hızı yakalayamıyor.

Dünya genelinde iklim duyguları araştırmalarında bir patlama yaşandı ve bu araştırmalar korku, yas, kaygı ve umutsuzluk gibi yaygın deneyimleri belgeliyor.

Yeni bulgular, iklim değişikliği eğitimine dair yaklaşımımızın gençleri yardımcı olmaktansa, bu yasla yüzleşmelerine engel olarak onlara zarar verebileceğini gösteriyor.

Bu makalede, 39 gençle yaptığımız görüşmelerden yola çıkarak gençlerin hızlıca değişen dünyada iklim eğitimini nasıl deneyimlediklerini ve bunu nasıl daha iyi hale getirebileceğimizPaylaşıyoruz.

16 ile 34 yaş arası gençler

Uluslararası araştırmalar, gençlerin iklim değişikliğinin duygusal etkileri etrafında tartışmalara olanak tanıyan eğitim alanları istediğini ortaya koyuyor.

16 ile 34 yaş arası gençlerle yürüttüğümüz araştırma bunu desteklerken, aynı zamanda gençlerin topluluk temelli iklim tartışmaları ve ekolojik krizleri nasıl deneyimlediklerine odaklanan yaklaşımlar istediklerini de ortaya koyuyor.

Anlık haberlerden uzak. Temelsiz görüşlerden uzak.

2025 yılında, insanların iklim duygularını paylaşmaları için alan sağlayan bir “iklim kafesi” modeliinden esinlenen yedi çevrimiçi tartışma grubu düzenledik.

İklimi, şimdi değil, daha sonraki bir zaman için bir sorun olarak görüyor. Böyle bir öngörü, gençleri güncü ekolojik gerçekliklerden uzaklaştırıyor. Örneğin, Kanada’daki son yangınlar, İlk Milletler, Métis ve Inuit halklarına orantısız bir duygusal sıkıntı ve kültürel kopukluk getirdi.

Bir bayrak, Ağustos 2026’da British Columbia’daki Vernon’da Bradley Creek orman yangınlarıyla yıkılan, Okanagan Indian Band toprakları üzerinde dalgalanıyor. Okanagan Indian Band Başkanı Dan Wilson, son yılların en kötü orman yangını kayıplarından birinde yaklaşık 230 evin yıkıldığını belirtti. THE CANADIAN PRESS/Darryl Dyck

Birleşmiş Milletlerin de belirttiği gibi, ekolojik yas topluluklar arasında eşit dağılmamış biçimde hissediliyor. Oysa güncel eğitim yaklaşımları, yerli dünya görüşlerini görmezden gelme eğiliminde ve öğrenimin merkezine insanları koyuyor; oysa asıl olan toprak, bitkiler ve insan olmayan canlılarla ilişkilerimiz ile onların refahı olmalı.

Araştırmalar, “nötr” eğitim yaklaşımlarının eylemi motive etme amacı taşımasına rağmen, gençlerden kendi kontrollerinin dışında krizlerle yüzleşmeleri istendiğinde istemsizce suçluluk, kopma veya duygusal geri çekilme yaratabileceğini gösteriyor.

Çalışmamızdaki gençler, kendilerini çaresiz, suçlu, yorgun, baskı altında ve iklim felaketlerinden sorumlu hissettiklerini anlatıyor.

Kendi ekolojik yasları ve tükenmiş duygusal kapasiteleri sonucunda, birçok genç iklim kriziyle başa çıkma yolu olarak kaçınmayı seçti. Bazıları, örneğin haberleri izlemekten kaçınarak veya güncel olaylara takılmayarak “içini kapatma” ya da “koza örme” denemeleri yaptı.

Yasla başlamak

Çalışmamızda, gençlerin önerilerini bir oda noktasına getiriyoruz: iklim eğitimi bireysel suçlamadan uzaklaşmalı ve duyguları dahil etmelidir.

İklim değişikliği hakkında farklı öğrenmek istedikleri sorulduğunda, katılımcılar duyguya ve ilişkiselliğe dayanan politikleşmiş bir iklim eğitimi biçimini betimledi.

Aynı zamanda diyalogların sınıf dışında, doğrudan çevrelerinde gerçekleşmesini istiyorlar. Bir katılımcının ifadesiyle bu, yakınında iklimle ilgili olaylar yaşayan başkalarıyla “aynı frekansta” olmak anlamına geliyor.

Bu kriterleri karşılayan iklim eğitimi, yaslayla yüzleşen bir nitelik taşımalıdır. Yasla başlamak, iklim duygularının meşruiyetsizleştirilmesini, gençlerin iklim değişikliği geldiğinde hissettikleri oransız etkinin bir parçası olarak tanımak anlamına gelir.

Sık sık iklim duyguları, yönetilmesi gereken bir mental sağlık sorunu olarak görülür; oysa aslında sosyal ve politik başarısızlıklara makul yanıtlardır. Oysa çalışmalarımızdaki bir katılımcı bu mantığı sorguladı ve şunu sordu:

“Birini iklim değişikliğinden nasıl ‘mental sağlık’ yoluyla iyileştirebiliriz? Bence bu mantıklı değil.”

“Birini iklim değişikliğinden nasıl ‘mental sağlık’ yoluyla iyileştirebiliriz? Bence bu mantıklı değil.”

Kritik yas eğitimi çalışmalarının ilkelerini izleyerek, iklim temelli yas yaklaşımları, öğrencilerin deneyimlerini paylaşmaları için yapılandırılmış fırsatlar yaratarak başlar; ancak zorlu duygular için bir “iyileşme” talep etmeden.

İklim duyguları, gençlerin karşılaştığı krizlere ilişkin beklenen ve uygun yanıtlar olarak tanınabilir.

Yasla yüzleşen bir yaklaşım, güncel iklim olaylarını, oransız etkine yol açan sömürgecilik ve haksızlığın daha geniş tarihleri içinde konumlandırır. Aynı zamanda derin dinlenme de içerir; bu, duygusal aşırı yüklenme geldiğinde gençlerin gerekli bir bakım olarak geri çekilmeleri ya da “koza örme”leri için alan açmak anlamına gelir.

İklim eğitimini duyguyla yönlendirmek

Belki de en önemlisi, gençlerden öğrendiğimiz şu ki, geleceğin iklim öğrenimi bilimsel olabilir, ancak aynı zamanda duyguya dikkatli olmalı ve paylaşılmış bir sosyal, etik ve duygusal meydan okuma olarak ele alınmalıdır. Bu, okullarda ve daha geniş toplulukta gerçekleşebilir.

Gençlerle kaygı, yas, öfke ve diğer duygular hakkında başlatılan diyaloglar, iklim değişikliğinin oransız etkisi hakkında daha geniş araştırmalara yol açabilir.

İklim duyguları yalnızca insan geleceğini öngörmeden değil, aynı zamanda gençlerin şu an yaşadığı ekosistemlerin, türlerin ve hayatın kaybını tanıklık etmekten de doğar.

Yasla yüzleşen yaklaşımlar dahil olmak üzere iklim eğitiminin yeni biçimleri, gençler dahil, bu konulardan doğrudan etkilenenleri içermelidir.