1.584 Veri Merkezini İnceledik: Makinelerle Dolu Binalar Yerel İş Büyümesini Sınırlı Tutuyor

Veri merkezleri büyük yatırımlar gerektirir: arazi, binalar, bilgisayar ekipmanları ve enerji altyapısı. Ancak bir kez kurulup çalışmaya başladıklarında, genellikle yalnızca birkaç düzine kişiyi bilişim teknisyenleri, mühendisler ve güvenlik görevlileri gibi alanlarda istihdam ederler. Amerika Birleşik Devletleri genelinde yeni veri merkezlerine milyarlarca dolar akarken, topluluklar bunun karşılığında ne alacaklarını soruyor.

Veri merkezlerinin yerel faydalarına ilişkin şüphe, Ohio’dan Texas’a kadar inşalarına karşı artan muhalefete katkıda bulunuyor. Bu tepki, yalnızca 2025 yılında önerilen 156 milyar dolarlık veri merkezi projesinin ertelenmesine veya iptal edilmesine katkıda bulundu.

Biz, büyük yerel yatırımların yerel ekonomileri nasıl şekillendirdiği de dahil olmak üzere gayrimenkul ve kentsel iktisad çalışmaları yapan öğretim üyeleriyiz. Bu yüzden bu çatışmaların merkezindeki soruyu yanıtlamaya karar verdik: Veri merkezleri gerçekten inşa edildikleri yerde iş mi yaratıyor?

Bunu öğrenmek için, veri merkezleri açıldıktan sonra yerel istihdamda ne olduğunu incelemek üzere dört meslektaşımızla bir araya geldik. 2000-2023 yılları arasında açılan yeni veri merkezlerinin, ortalama olarak bulundukları ilçelerde 1.000 ile 1.300 arasında iş yarattığını bulduk. Ancak veri merkezlerinin içinde değil dışında gerçekleştirilen işlere yönelik bu işler, ortaya çıkmak için birkaç yıl alıyor. Çoğu restoran veya dükkanlarda değil, veri merkezlerini destekleyen sektörlerde.

Veri merkezleri yerel işleri nasıl yaratır

İçlerinde çalışan insanları istihdam etmenin ötesinde, veri merkezleri en az üç şekilde iş yaratabilir.

İlk olarak, tesisleri koruyan güvenlik şirketlerinden ekipmanlarını bakımını yapan elektrik yüklenicilerine kadar yerel tedarikçilere yönelik talebi artırabilirler.

İkinci olarak, veri merkezi çalışanları ve bu tedarikçilerdeki işçiler, restoranları, dükkanları ve diğer yerel hizmetleri destekleyerek daha fazla yerel harcama yapabilir.

Üçüncü olarak, halihazırda veri merkezi işleten şirketler tesislerini genişletebilir, diğer operatörler ise yakında kurmaya karar verebilir. Bir konum, bir veri merkezi işletmek için gereken elektriği, fiber bağlantıları ve diğer altyapıya sahip olduktan sonra, daha fazla yatırım daha kolay hale gelebilir.

Data merkezleri, New Carlisle, Indiana’daki Amazon Web Services’a ait bu tesis gibi az sayıda kişi istihdam eder. Noah Berger/Getty Images aracılığıyla Amazon Web Services

Data merkezleri ve istihdam takibi

2000 ile 2023 yılları arasında faaliyete geçen 1.584 ABD data merkezine ait ayrıntılı bilgileri bir araya getirdik. Her tesis için konum, kuruluş tarihi ve güç kapasitesini kaydettik; bu, farklı boyuttaki tesisleri karşılaştırmak için standart bir yöntemdir. Ardından bu kayıtları, her ilçedeki istihdam, ücretler ve işletme sayısı konusunda federal verilerle eşledik.

Data merkezlerinin etkisini izole etmek kolay değil. İşletmeciler konumları rastgele seçmez. Güvenilir elektrik, fiber bağlantıları, kullanılabilir arazi ve yerel düzenlemelere uyumlu ortamlar ararlar. Bu yerler zaten büyüyor olabilir; bu nedenle yeni bir data merkez olmasa bile yeni işler ortaya çıkmuş olabilir.

Bunu hesaba katmak için, Virginia’daki Loudoun County, South Carolina’daki Berkeley County, Oregon’daki Morrow County ve diğerleri gibi data merkezleri alan ilçelerdeki istihdamı, tesisin faaliyete başlamadan önce ve sonra izledik. Ardından bu eğilimleri, data merkezleri almayan benzer ilçelerle karşılaştık. Aynı zamanda daha büyük tesislerin daha büyük iş yaratıp yaratmadığını da inceledik.

İşler ortaya çıkar, ancak hemen değil

Bir ilçedeki ilk data merkezin açılmasından sonraki ilk iki yılda, inşaat dışındaki istihdamda belirgin bir değişim bulmadık. Sonrasında işler büyümeye başlar. Bir merkez açıldıktan üç ila beş yıl sonra, bu ilçelerin, data merkezleri almayan benzer ilçelere göre yaklaşık 1.000 ile 1.300 arasında ek inşaat dışı işe sahip olduğu bulundu.

Daha büyük yatırımlar, daha büyük istihdam kazancı getiriyor. Yeni data merkez kapasitesi kurulduktan beş yıl sonra, her ek megawatt başına yaklaşık 7,4 ek yerel inşaat dışı iş ilişkilendiriliyor.

Bu kazancın bir kısmı, yine de daha genişlemeye işaret ediyor. Kurulan her megawatt, takip eden yıllarda 1,7 megawattlık ek kapasiteyle ilişkilendiriliyor. Bu sonraki büyüme de hesaba katıldığında, tahminlerimiz, nihai veri merkezi kapasitesinin megawatt başına yaklaşık 2,7 inşaat dışı iş kolu oluşturduğunu gösteriyor. Örneğin büyük bir 100 megawattlık tesis, veri merkezinin kendisi dışında yaklaşık 275 ek yerel iş koluyla ilişkilendirilebilir.

İş kolları, bekleyeceğiniz yerde değil

Oluşturulan iş kollarının türleri, neler olduğunu açıklamaya yardımcı oluyor.

İstihdam artışları, ulaşım ve depolama, profesyonel ve teknik hizmetler ile gayrimenkul sektörlerinde yoğunlaşıyor. Bu sektörler veri merkezlerine doğrudan hizmet verebilir ya da bu merkezlerin getirdiği yatırımlar ve altyapıdan doğrudan yararlanabilir.

Ayrıca veri merkezi yatırımlarının çoğunlukla aynı ilçede yoğunlaştığını da tespit ettik. En sık görülen durum, bir ilçede zaten faaliyet gösteren şirketlerin tesislerini genişletmesidir. Diğer şirketler ise genellikle yeni veri merkezleri inşa etmek için aynı bölgeye gelmez.

İş kolları, denklemin yalnızca bir tarafı

Çalışmamız sınırlara sahip. Mevcut dev tesislerin yapay zekâ gücü için inşa edilmesinden önce, yani 2023 yılına kadar açılan veri merkezlerini kapsıyor. Daha büyük veri merkezleri, her zaman orantılı biçimde daha fazla iş kolu yaratmadığından, bulgularımızın bugünün en büyük projelerine uygulanmayabileceğini belirtiyoruz.

Aynı zamanda yalnızca iş kolu artışlarına baktık, veri merkezlerinin topluluklara maliyetinin buna değip değmediğini araştırmadık. Bu tesisler büyük miktarlarda elektrik ve su tüketir, gürültü üretebilir ve yerel ile eyalet yönetimlerinden önemli ölçekte vergi indirimi alabilir. Bu konuların hiçbirine değinmedik.

Bulgularımız, veri merkezlerinin duvarlarının içinde çalışan küçük insan sayısının ötesinde, iş kolları oluşturabileceğini gösteriyor. Ancak bunun, her birinin yerel topluluk için iyi bir anlaşma olduğu anlamına gelmediğini de ekliyoruz. Bu ek iş kollarının maliyetleri haklı çıkarp çıkarmadığı ise hâlâ yanıtı bekleyen bir soru.