•Yapay zekanın iş dünyasında yaygın bir araç haline gelmesiyle birlikte, bu teknolojiden faydalanan profesyonellerin ve işletmelerin yapay zeka hatalarından sorumlu tutulabileceği vurgulanıyor. Yapay zeka, 2026 yılının başlarında iş yerinde sık kullanılan bir hale geldi; Gallup’ın araştırmasına göre Şubat 2026 itibarıyla ABD çalışanlarının %52’si ve profesyonel hizmet çalışanlarının %68’i yapay zeka kullanıyordu. Thomson Reuters, bahar 2026’da yapılan bir araştırmada profesyonellerin %74’ünün yapay zekayı haftada birkaç kez iş için kullandığını tespit etti.
Muhasebeciler, avukatlar ve danışmanlar gibi profesyoneller için yapay zeka, araştırmaları hızlandırabilir, karmaşık bilgileri özetleyebilir ve yazılı iletişim gibi faaliyetlere destek olabilir. Ancak hızlı yayılımının büyük bir dezavantajı var: Yapay zeka, tamamen yanlış olsa bile otoriter görünen ve düzgün biçimlendirilmiş bilgiler üretebiliyor. Tamamen yanlış olmasına rağmen yapay zeka hataları üretdiğinde, bu hatalardan sorumluluk yapay zeka çıktısına güvenen profesyonel veya işletmede; yapay zeka sistemlerini geliştiren şirketlerde değil.
Bu haber bağlantı ve bağlantı kaynaklarından aktarılan bilgilere dayanıyor.
Yapay zeka hataları, uydurma alıntılar, var olmayan kaynaklar ve yanlış bilgiler nedeniyle dava, mahkeme cezaları, mali sonuçlar ve kamu önayı ile sonuçlandı. Bu davalar giderek daha önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Profesyoneller, işlerinin gerektirdiği yargılamayı başkalarına devretmeden yapay zekadan nasıl faydalanabilirler?
İki serbest muhasebeci olarak vergi muhasebesi üzerinde araştırma yapan yazarlar, Eylül 2026 sayısında Journal of Accountancy’de yayımladıkları makalede, Clinco v. Commissioner davasını incelediklerini belirtti. Bu, ABD Vergi Mahkemesinde görülen ve bir avukatın mahkemeye sunduğu beyannamede iddia edilen sahte alıntılar içeren bir dava.
Vergi Mahkemesi, vergi mükellefleri ile Gelir İdaresi arasında çıkan uyuşmazlıkları çözen uzmanlaşmış bir federal mahkedir. Dava, kiralık mülklerde desteklenmeyen amortisman indirimi iddia ederek 2 milyon dolardan fazlasını iş gelirlerini raporlamadığı için suçlanan bir restoran sahibini içeriyordu. Ana konu, gelirlerinin ne kadarının vergilendirileceğini belirlemek için kullanılan Clinco’nun muhasebe kayıtlarıydı.
Mükellefin avukatı Abraham Wagner, ek vergi tespit eden bir IRS bildiriminin geçersiz olduğunu savunduğu dört davaya atıfta bulundu. Mahkeme, alıntılarının üçünün var olmayan Vergi Mahkemesi davalarına atıfta bulunan yapay zeka kaynaklı uydurmalar olduğu belirledi. Mahkeme, mükellefin iddiasını reddetti ve Wagner’a sahte alıntılar sunmanın mahkeme yaptırımı—mali cezalar veya Wagner’a karşı disiplin önlemi—ile sonuçlanabileceğini belirtti.
Nihayetinde mahkeme bu davada Wagner’a yaptırım uygulamadı, ancak karara göre Vergi Mahkemesindeki avukatların ve diğer profesyonellerin yapay zeka uydurmalarına tolerans gösterilmeyeceği konusunda uyarıda bulunulmuş oldu.
Yapay zeka yanlış yaptığında, bu hatalar yalnızca avukatlar tarafından hazırlanan beyannamelerle sınırlı değil. Bu tür kazalar ayrıca Amerika Birleşik Devletleriyle sınırlandırılmıyor.
Deloitte’nin 2025’te Avustralya hükümeti için ürettiği 237 sayfalık raporda, refah alanındaki alıcıların iş arama gereksinimlerini karşılamadıkları için cezalandırılan otomatik sistemini incelediğinde var olmayan akademik alıntılar ve bir federal mahkeme karарına atıfta bulunan uydurma bir alıntı içeriyordu. Küresel danışmanlık firması daha sonra hatayla dolu raporun revize edilmiş bir versiyonunu yayımladı. Deloitte, hataları üretken yapay zekaya yükledi ve ücretlerin kısmi iadesini kabul etti.
Air Canada’nın çoğu havayolu şirketi gibi, web sitesinde müşteri sorularını yanıtlayan bir sohbet botu var. Bot, Kasım 2022’de bir müşterinin yas politikası altında uçak bileti alabileceğini ve daha sonra geri ödenebileceğini söyledi. Bu şirket politika değildi ve Air Canada botun müşteriye söylediklerini yerine getirmeyi reddetti.
Müşteri havayoluna dava açtı ve 812 Kanada doları tazminat kazandı. British Columbia Çözüm Mahkemesi, Air Canada’nın sohbet botunun doğru bilgi sağlaması için makul özen göstermediğine karar verdi ve havayolunun yas politikasını ihmalle yanlış temsil ettiğine müşteriyle aynı görüşte olduğunu belirtti.
Yapay zeka davaları
Diğer dava platformları ve sağlayıcılarına karşı da açıldı. Örneğin, 2025 yılında Georgia’da bir mahkeme, OpenAI’ye karşı açılan iftira davasını reddetti—ChatGPT aracı radyo sunucusu Mark Walters’ı zimmetize suçlamaktaydı. Mahkeme, OpenAI için özet kararı lehine karar verdi ve Walters’ın kusur ve zarar ispatlayamadığını belirtti.
Walters davasına benzer, Keene v. Google LLC olarak bilinen devam eden bir dava var. Televizyon yapımcısı Keene, Google’ın yapay zeka özetlerinin iddia edilen suç geçmişine ilişkin yanlış bilgiler yayımlamasının ardından dava açtı. Eylül 2026’da mahkeme, Google’ın sorumlu tutulup tutulamayacağına henüz karar vermeden iftira iddialarından bazılarının ilerleyebileceğine karar verdi.
Uydurmalar ve ‘uydurma bilgiler’
Ne yazık ki zaman kazanmak ve daha az emek kullanmak isteyen herkes için yapay zeka hataları genellikle tespit edilmesi zor. İnsanların yaptığı açık hatalardan farklı olarak, bir yapay zeka hatası bir pasajı tam ve güvenilir gösteren açıklamalar, alıntılar veya referanslar içerebilir.
Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü, Temmuz 2024’te AI risk yönetimi konusunda bir rapor yayımladı ve yapay zeka hatalarını ve uydurmalarını “uydurma bilgiler”—yanlış veya yanlış bilgilerin kendinden geçmesi—olarak nitelendirdi.
Bazı araştırmacılar, daha spesifik bir ayrım yapıyor; uydurmalarda yapay zekanın bilgiyi tamamen icat etmesi ve uydurma bilgilerde gerçek bilgiyi makul bir şekilde doldurması veya bozması arasında. Bu iki tür sorun bağımsız doğrulamadan kaçınmak zor olabilir, ancak uydurma bilgiler o kadar çok araştırma taklit eder ki, yapay zeka kullanıcılarını çıktının geçerli olduğuna inanmaya sevk edebilir.
İş yerinde yapay zeka hataları
2024 Stanford Üniversitesi çalışması, hukuk araştırmaları için uzmanlaşmış yapay zeka araçlarının test edilen yanıtların %17 ile %33’ünde hata içerdiğini buldu. Ancak bu bulgular ve doğrulukla ilgili diğer endişeler, birçok hukuk firmasının zaman tasarrufu ve verimlilik potansiyeli nedeniyle yapay zeka araçlarını benimsemesini engellemedi.
Son anketler, hukuk firmalarının ve diğer işverenlerin yapay zeka hatalarını tespit edip ortadan kaldırmak için yeterli iş yeri güvence uygulamadığını gösteriyor. 2026 Nationwide sigorta şirketinin anketi, ankete katılan işletmelerin yalnızca %36’sının yazılı yapay zeka politikaları olduğunu ve yalnızca %37’sinin sorumlu yapay zeka kullanımı konusunda herhangi bir eğitim sağladığını buldu.
Yapay zeka iş yerinde giderek daha yaygın hale geldikçe, çalışanlara basitçe “yapay zekayı kontrol et” demenin yeterli olmadığı açık. İşletmeler ve onların için çalışan kişiler, yapay zekanın ne zaman uygun olduğu, hangi çıktının bağımsız doğrulamaya ihtiyaç duyduğu ve nihayetinde son işten kimin sorumlu olduğu konusunda net beklentilere sahip olmalı.
Yapay zeka profesyonel işlerin nasıl yapıldığını değiştirebilir, ancak sorumluluğun nerede durduğunu değiştirmez.
