Yeni Zelandalılar, 7 Kasım 2026 Cumartesi günü gerçekleşen seçimlerin sağ veya sol için belirleyici bir zafer getirmemesinin ardından ülkeyi kimin yöneteceğini haftalarca bekleyecek; iki taraf için de zaferin tek görünür yolu, zayıflatılmış bir Ulusal veya İşçi Partisi’nden derinleşen politika tavizleri çıkarmak için müzakereye girecek, neredeyse kalınlığı kağıt kadar ince bir yönetici çoğunluk için çetin müzakerelere bırakıldı.
İlgili | Yeni Zelanda oylaması sonuçlar yavaş yavaş geldiği için hâlâ kimin kazandığına karar vermek için çok yakın
Yılların en yakın oylaması, uzun süredir Yeni Zelanda politikasını domine eden büyük partilere sert bir ret cevabı verdi: Christopher Luxon’un merkez-sağ Ulusal Partisi ve Chris Hipkins’in liderliğini yaptığı merkez-sol İşçi Partisi; seçmenler ise ideolojik uçlardaki küçük partilere daha öncekinden daha fazla destek verdi.
Cumartesi günkü (7 Kasım) sayılara göre küçük partiler, yönetici bir anlaşma için müzakereye, zayıflatılmış bir Ulusal veya İşçi Partisi’nden derinleşen politika tavizleri çıkarmak için müzakereye, el üstünde bir güce sahip olarak girecek.
Yeni Zelanda seçimi 7 Kasım’a planlandı; maliyet ve konut baş meseleler
Neredeyse tıkanıklık, kısmen seçmenlerin Yeni Zelanda’nın ekonomik dertlerinden yorulması ve hem Luxon hem de Hipkins’e karşı kayıtsız olması nedeniyle oluştu; seçmenler, yıllar sonra ilk kez yeni bir girişim grubunu Parlamento’ya taşıdı.
38 yaşında iş danışmanı ve yeni siyasi isim Qiulae Wong’un liderliğini yaptığı Opportunity, hiçbir blokla hizalanmamış; Wong bu iki tarafla da hükümet kurmak için çalışabileceğini söyledi.
Wong’un kanıta dayalı merkezci yaklaşımı ve partizan kavga sonu sözleri, cumartesi günkü (7 Kasım) sonuçlarla Opportunity’ye yedi sandalye kazandırdı — bu, hem solun hem de sağın iktidara basit bir yolunu tıkayacak kadar.
Bu, Wong bir yıldan az önce lider olduğu bir partinin, Parlamento’ya üç başarısız girişimden sonra yaşadığı şaşırtıcı yükseliş.
iktidara yol muhafazakârlar için daha basit
Diğer kazananları belirlemek daha zordu ve Pazar günü (8 Kasım) “2026 seçimlerini kim kazandı” Yeni Zelanda’da Google’da en çok aranan ilk sıraya yerleşti. Sonuç bu kadar belirsizdi ki, partiler 27 Kasım’da açıklanacak nihai sayımların ardından, kazandıkları koltuk sayısının tam olarak netleşmesine kadar hükümet kurmak için müzakereye başlamayacak.
Secim gecesi 2,8 milyon oy sayıldığında, Luxon’un liderliğindeki muhafazakâr iktidar partisi National, iktidara dönmek için mümkün olan en dar şekilde — yalnızca bir koltuk farkıyla — yarıştı. Ancak Luxon, zaferini ilan etmek yerine, ikinci bir iktidar dönemi müzakere edebileceğine dair temkinli bir iyimserlik vurguladı.
Pazar günü (8 Kasım) muhabirlere konuşan Luxon, Yeni Zelanda’nın ticarete dayalı ekonomisini sarsan küresel şokların halkın hoşnutsuzluğunu açıklamaya çalışırken, dünyadaki diğer iktidar partilerinin de yaşam maliyetleri konusundaki seçmen öfkesiyle karşı karşıya kaldığını belirtti.
Buna rağmen rakibi Hipkins, büyük ölçüde aynı ekonomik konulardaki hoşnutsuzluk nedeniyle 2023’te görevden alındıysa da, Cumartesi günü bundan bir fayda sağladığı görülmedi. Sol blok çoğunluğa ulaşamasa da, daha uzak bir ihtimal gibi görünse de, yine de zafer kazanabileceğine umutluydu.
Seçim yetkilileri, Pazar günü (8 Kasım) yurt dışında yaşayan Yeni Zelandalılar dahil olmak üzere yaklaşık 400.000 “özel oy” sayımına başladı ve bu işlemin üç hafta sürmesi bekleniyor.
Bu oylar tarihsel olarak, sağın elindeki o dar koltuk çoğunluğunu alabilecek sol partilere Meclis’te bir ya da iki ek koltuk kazandırdı; ancak böyle bir sonucun solun da çoğunluk kurmakta zorlanması muhtemel. Hükümet kurulamazsa, Yeni Zelanda yeni bir seçime gidebilir.
Muhavazakâr Luxon, “Sakin olun” ve politikanın verdiği mideden keyif alın çağrısı yaptı
“Herkesin politikanın yorunduğunu düşünüyorum, o yüzden bir sonraki üç hafta için hep birlikte biraz ara verelim” dedi. Luxon, bir sonuca ulaşıncaya kadar geçici bir hükümeti yönetecek.
Luxon, Ulusal Parti’nin iktidara ulaşabileceği geçerli bir yol olduğunu öne sürdü ve herhangi bir diğer gruptan daha fazla milletvekili kazandıklarını iddia etti. Ancak Cumartesi akşamı (7 Kasım) partisi için umutsuz bir gece oldu.
Seçim sonuçlarına göre Ulusal Parti’nin en üst düzey isimlerinden bazıları politikanın içinden ayrılacak; bunlar arasında ekonomi ve savunma bakanları, milletvekili ve başsavcı yer alıyor. Partinin geleneksel iktidar ortaklarının artan desteği kazanmasıyla Luxon, bu destekleri güvence altına almak için daha katı bir politika talebi listesiyle karşı karşıya.
Liberteryen ACT 13, popülist Yeni Zelanda İlk 12 sandalye kazandı. İkisi de kurnaz deneyimli siyasetçiler tarafından yönetiliyor ve 2020’de politikanın içine giren eski bir iş insanı olan Luxon’un eleştirenleri, göreve geldiğinden beri geçen üç yılda bu gruplarla olan ilişkilerinin onun siyasi tecrübesizliğini ortaya çıkardığını söylüyor.
Seçim, iki büyük parti için de bir darbe oldu
Yeni Zelandalılar başbakan için oy vermez. Bunun yerine iki oy kullanırlar: biri tercih ettikleri partiye, diğeri ise yerel temsilcileri olarak istedikleri adaya.
Ülkenin tek meclisi ve eyaletleri yok, bu yüzden merkez hükümet Yeni Zelanda’nın yönü üzerinde nihai kararı veriyor. 5,6 milyonluk nüfusa sahip Pasifik’in güneyindeki bu ülkede hükümetler her üç yılda bir seçiliyor.
Ulusal Parti, Pazar günü itibarıyla tercih edilen parti oyunun yalnızca %29,21’ini aldı ve önceki sonucunun çöküşünü yaşadı; 42 sandalyesinin tamamını yerel seçimleri kazanarak elde etti. Bu yıl kendi milletvekilleri arasında olağandışı bir şekilde iki ayrı güven oyuyla karşılaşan Luxon, seçim gününe yakın bir dönemde liderlik itibarıyla daha da geriledi.
Bununla birlikte İşçi Partisi de parti oyunun yalnızca %29,36’sını aldı; bu sonuç, kariyer siyasetçisi Hipkins için ikinci bir seçim yenilgisine işaret ediyor gibi görünüyordu. Ulusal Partiyle neredeyse aynı parti oyu yüzdesini kazanan İşçi Partisi, daha az yerel seçimi kazanması nedeniyle sayılara göre şu ana kadar yalnızca 36 sandalye elde edebildi.
Sol kanattaki küçük partiler destek kazandı. Çevre odaklı Yeşiller 16 sandalye, yerel halkın haklarını savunan Te Pati Maori beş sandalye kazandı.
Yeni Zelanda Parlamentosundaki toplam sandalye sayısı, sandalye dağılımının hesaplanmasındaki özel durumlar nedeniyle değişiyor. Şu anda 131 milletvekili seçilmiş olacak ve çoğunluk için 66 sandalye gerekli.
Luxon’un muhafazakâr bloğu şu anda 67 sandalyeye sahip olacak ve iki cesaretlenen küçük partıyla üçlü bir hükümet yöneten bir lideri rahatsız etmesi muhtemel bu çok dar fark, sol bloğun tarihsel olarak sola eğilimli özel oylar sayılmadan önce yalnızca 57 sandalyası vardı.
Sonuç sayımı sol bloğun sandalyalarını biraz da olsa artırsa da, Hipkins’in hükümet kurabilmek için göründüğü kadarıyla yeni parti milletvekili Wong’un desteğine ihtiyaç duyacak.
Seçimden önce Luxon, Wong ile müzakere etmeyi defalarak reddetti. Pazar günü (8 Kasım) kaybolmak üzere olan çok dar önderliğinin fikrini değiştirip değiştirmediğine dair soruları yanıtlamaktan kaçındı.
Yayınlandı – 8 Kasım 2026, 12:44 IST
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
