Okul Dönemi Kaygısı Olan Çocuklara Nasıl Yardım Edilir

]

Eğer çocuğunuzu okuldan alırken, hala ağlayarak kapıda durduğu anı hatırlıyorsanız, o korkunç hissi bilirsiniz. Arabayı geri çevirme dürtüsü. Geri dönmenin gerçekten yardımcı olup olmayacağı konusundaki belirsizlik. Ve yol boyunca sürekli devam eden suçluluk duygusu.

Çoğu çocuk okul başladığında biraz gerginlik yaşar. Hatta sakin çocuklar bile ilk haftalarda yapışkan olabilirler. Zaten kaygılı olan çocuklar için, okulun başlaması bunaltıcı bir deneyim olabilir; özellikle de büyük bir değişiklik varsa: yeni bir okul, ortaokul, yakın bir arkadaşın farklı bir sınıfta olması gibi.

Pediatri uzmanı ve anksiyete konusunda uzman Dr. Rachel Busman, okul öncesi gerginliğin normal olduğunu ve çoğu çocuk için bu gerginliğin zamanla azaldığını söylüyor. Ebeveyn olarak göreviniz çocuğunuzdaki kaygıyı tamamen ortadan kaldırmak değil, ona bu duygularla başa çıkma konusunda yardımcı olmaktır.

Çocuğunuzun kaygılarını gidermeye çalışmadan önce, öncelikle kendi duygularınıza dikkat edin. Yaz tatilinin ardından rutinleri yeniden kurmak, yeni programları ayarlamak ve ödev dönemine hazırlanmak ebeveynler üzerinde büyük bir baskı yaratır ve çocuklar bundan etkilenir. Dr. Busman’ın da belirttiği gibi, “Dikkat etmemiz gereken bir ‘bulaşıcı etki’ var.”

Çocuğunuz size yeni bir öğretmenin onu nasıl gerdiğini veya en yakın arkadaşından ayrı kalmanın kaygılarını anlattığında, öncelikle onu dinleyin. Hemen rahatlatmaya çalışmayın. Örneğin, “Merak etme! Her şey yoluna girecek!” gibi ifadeler, konuşmayı sonlandırır ve altında yatan duyguyu ele almaz.

“Anlıyorum, bu zor olmalı” gibi bir ifade daha iyi sonuç verebilir. Daha sonra, eğer çocuk isterse, ona durumu nasıl yöneteceğini düşünmesine yardımcı olun. Ancak, bazen çocuklar sadece birilerinin onları dinlemesini ve anlamasını isterler.

Ayrıca dikkat edilmesi gereken bir nokta: “Bu yıl matematik dersinde sorun yaşayacak mısın?” gibi sorular sormak, çocuğun kafasında gereksiz endişeler yaratabilir. Bunun yerine, daha doğal bir şekilde halini hatırını sorun. Dr. Busman’a göre çocuklar genellikle resmi bir konuşma havası olmadığında daha rahat açılıyorlar.

Eğer çocuğunuzun ilk günlerde zorlanacağını biliyorsanız, okul başlamadan önce onu okula götürün. Sınıf, tuvaletler, yemekhane ve oyun alanı gibi yerleri birkaç kez gösterin. Hatta hafta sonu okula gidip bir form doldurmak veya öğretmenle tanışmak bile çocuğa daha tanıdık bir ortam sunar. Ortamı ne kadar çok tanırsa, o kadar az tehditkar görünür.

Mümkünse, okulun ilk gününden önce öğretmeniyle tanıştırmayı deneyin. Bu kısa ve rahatlatıcı tanışma, ilk güne başlamanın getirdiği gerginliği azaltabilir.

Dr. Busman bu duruma “önceden hazırlanmak” diyor; yani, okulun ilk günü gelmeden önce yeterli hazırlık yaparak, o günün daha az stresli geçmesini sağlamak.

Eğer çocuğunuzun ilk günlerde zorlanacağını düşünüyorsanız, okul psikoloğu veya sınıf öğretmeni gibi birinin çocuğunuzu karşılaması ve onu hemen güvence altına alması için önceden ayarlama yapın.

Çoğu çocuk faydalı olmak ister. Onlara küçük bir görev vererek, örneğin bir şey taşımalarını, malzemeleri düzenlemelerini isteyin. Bu, dikkatlerini başka yöne çekmelerine yardımcı olur ve sabahki en zorlu kısmı daha hızlı atlatmalarını sağlar.

Okul öncesi dönemde baş ağrıları ve mide rahatsızlıkları yaygındır ve bunlar gerçek sorunlardır, uydurulmuş değildir. Anksiyete vücutta kendini gösterir. Çocuğunuzu bir çocuk doktoruna götürerek fiziksel bir sorunun olmadığından emin olun. Ancak, eğer bu belirtiler sadece okul günlerinde ortaya çıkıyorsa ve okul bittikten sonra kayboluyorsa, muhtemelen anksiyete ile karşı karşıyasınız, bir hastalıkla değil.

Bu durumda bile çocuğunuzu okula göndermeye devam edin. Eğer çocuklar her seferinde hastalandıklarında evde kalırlarsa, bu davranış kaygıyı pekiştirir. Korku, yanlışlanmadığı için büyür. Çocuğunuzu okula gönderdiğinizde, ona özel olarak övgü gösterin: “Bugün okula gelmen çok güzel oldu” gibi ifadeler, genel bir “iyi iş” deminden daha etkili olacaktır.

Bazı çocuklar okulda sadece mevsimsel kaygının ötesinde sorunlar yaşarlar: sürekli isteksizlik, artan stres, ne kadar rahatlatmaya çalışsanız da geçmeyen şikayetler. Bu durumda, altında yatan nedenleri araştırmak önemlidir. Teşhis edilmemiş öğrenme güçlükleri, zorbalık, okul ortamını yönetmeyi zorlaştıran obsesif kompulsif bozukluk veya sabahki okul yolculuğunun ötesinde devam eden ayrılık kaygısı gibi durumlar bu belirtilere neden olabilir.

Eğer bu direnç uzun sürer ve çocuğunuzun işlevselliğini etkiliyorsa, Dr. Busman’ın önerdiği gibi, durumu beklemek yerine bir değerlendirme yaptırmak önemlidir. “Çocuğun okula gidemediği her gün, rutine geri dönmek daha da zorlaşır,” diye belirtiyor, “çünkü evde kalmak, onu uzak tutan kaygıyı pekiştirir.” Erken dönemde yapılan destek, genellikle daha fazla seçenek sunar.

Bu çözüm size ilham verdi mi? Bir arkadaşınızla paylaşın veya misyonumuzu desteklemek için bir Emissary olun.