Conny Waters – AncientPages.com – Barselona Özerk Üniversitesi (UAB), Barselona Süperhesaplama Merkezi (BSC-CNS) ve Pompeu Fabra Üniversitesi (UPF) araştırmacılarının yürüttüğü yeni bir çalışma, Post-Talayotik Menorca’ya özgü “yüksek tabanlı kapların” esas olarak süt ürünleri içerdiğini ortaya koydu.
Çalışmada analiz edilen tüm seramik kapların orijinal kullanım katmanlarının bileşimi; ID/Coord. numaraları ve ait oldukları stratigrafik birim (SU) ile birlikte. Görüntü kaynağı

Uzun süredir kullanılan diğer yerel seramik formları arasında kesik koni şeklindeki kaplar (TCV) da yer alıyordu. Bunların yanı sıra, Geç Demir Çağı’nda, yani yaklaşık 2.000 yıl önce, Menorca ve diğer Balear Adaları daha geniş Akdeniz dünyasıyla giderek daha fazla bağlantı kurduğu için başka kültürlerden esinlenerek yerel olarak üretilen kaplar da bulunuyordu.

Araştırmacılar ayrıca adadaki cenaze ritüellerinde şarap kullanımına dair ilk kanıtları da rapor etti. Şarap, yalnızca yerel olarak üretilmiş ancak yabancı estetikten esinlenmiş kaplarda sunuluyordu. Yeni ticari bağlantıların getirdiği pek çok değişime rağmen Menorca toplumu, sevdiklerini kayalardan oyulmuş mezarlara veya yapay mağaralara gömmek gibi yerel cenaze geleneklerini sürdürdü. Kendine özgü bir kültürel kimliği korumak bu toplum için önemliydi.
Bu mağaraların bazılarında, defin odalarının dışında avlular bulunuyordu. İnsanlar burada hayvan adakları bırakıyor, çabuk bozulan yiyecek veya içecekleri ise yüksek tabanlı kaplar gibi kaplara koyuyorlardı. Şimdiye kadar araştırmacılar bu seramik kapların içinde ne olduğunu tam olarak belirleyemedi.
Menorca halkının ticaret ağları aracılığıyla adaya ulaşan şarap için kullandığı yabancı seramik kaplar.
Sol: Üstte, 2023 kazı kampanyası sırasında bulunan yüksek tabanlı kap. Altta: İçinde şarap izleri tespit edilen küçük, tek kulplu bir küp. Sağda: 2024 kampanyasında Calescoves sahasındaki 45 numaralı mağaranın avlusunun batı yarısında yapılan arkeolojik kazı. Kaynak: Sònia Carbonell ve Margalida A. Coll.
BSC-CNS araştırmacısı ve çalışmanın ortak yazarı Sònia Carbonell, “Şarabın ortaya çıkışı yerel geleneklerin yerini aldı anlamına gelmiyor. Aksine, bu geleneklerin kendi kültürel kodlarına uyarlandığını gösteriyor. Bu da temas ve alışverişlerin olduğu bir bağlamda kendine özgü bir kültürel kimliğin devam ettiğini ve yeniden teyit edildiğini vurguluyor,” dedi. Ayrıca

Süte gelince, ekip daha önce İbiza’daki bebek definleriyle ilişkilendirilen, dökme ağızlı küçük, küresel gövdeli bir kapın bebek biberonu olarak kullanıldığını belirtti.
UPF araştırmacısı ve çalışmanın ortak yazarı Margalida Coll, “Bu bebek biberonu bize çocuk yetiştirme ve bakım uygulamalarından bahsediyor: bebekleri besleyen insanlardan ve cenaze ritüellerine de dahil edilen pratiklerden,” diye açıklıyor.
Calescoves sahasındaki 45 numaralı mağarada yapılan kazılar; Alaior’da bulunan ve MÖ 4. yüzyıldan 1. yüzyıla kadar tarihlenen bir mezar kompleksi. Görüntü kaynağı: Sònia Carbonell ve Margalida A. Coll.
Menorca adasında bulunan yüksek tabanlı kaplar el yapımı seramik parçalardır. Her birinin boyut ve süsleme açısından kendine özgü özellikleri olsa da hepsi ortak nitelikleri paylaşır; örneğin yükseltilmiş bir taban ve bitki veya geometrik motiflerle süslenmiş bir kartuş.
Bu kaplar hem ritüel (masa sunakları) hem de evsel (“daireler” olarak bilinen evler) çeşitli arkeolojik bağlamlarda belgelenmiştir, ancak en sık cenaze bağlamlarında ortaya çıkmaktadır.
Bunlar, Puni-Helenistik dünyada bilinen tütsü yakıcılarının yerel bir uyarlaması mıydı? Yoksa belirli bireyler tarafından mı yapılmışlardı, öyle ki cenaze bağlamlarına yerleştirilmeleri bir tür bireyselliğin ifadesini yansıtıyor muydu?
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
