Karnataka’da bir tarım fuarında bir kadın aşı oluyor. Fotoğraf: Jagadeesh Nv/EPA
Turizm patlarken, deneyimli üç kadın gezgin Hindistan’da en iyi şekilde nasıl seyahat edileceği konusunda görüşlerini paylaşıyor.
13. yüzyılın Persli bilgini Zakariyya al-Qazwini Hindistan’a hiç gitmemişti. Ancak ünlü eseri Yaratılışın Harikaları ve Varoluşun Nadirlikleri’nde bu uzak toprakları, “nadirliklerin zirvesiyle” dolu bir yer olarak tasvir etmişti. Helen Pfeifer’in London Review of Books’ta yazdığı gibi, al-Qazwini için hayranlık bir duygu değil, dünyayı anlamak ve bilgi edinmek için kullanılan entelektüel bir yöntemdi.

Hindistan, uzun zamandır küresel hayal gücünde olağanüstü zenginliklerin, maneviyatın, geleneklerin, kaosun ve çelişkilerin ülkesi olarak yer alıyor. Bu algı, ülkenin uzaktan nasıl görüldüğünü şekillendiriyor, ancak çoğu zaman karmaşıklığını basitleştiriyor.
Geçen hafta Travel + Leisure dergisinin Hindistan’ı 2027’nin destinasyonu olarak seçmesiyle, bu ülkenin ne kadar çok katman barındırdığını düşünmeye başladım. Derginin bu tanınması, şüphesiz Hindistan’ın bir seyahat destinasyonu olarak artan çekiciliğini pekiştirecek. Ancak Hindistan hakkındaki beklentiler, özellikle kadınlar için oradaki deneyimden farklı olabilir.
Benim Hindistan’daki seyahat deneyimlerim büyük ölçüde gazeteci olarak yaptığım işle bağlantılı; genellikle seyahat rehberlerine asla girmeyecek yerleri ziyaret ediyorum. Keşmir’de, oğlu güvenlik güçleriyle yaşanan bir çatışmada öldürülmüş bir kadının evinin önündeki devasa çinar ağacını; Odisha’nın yuvarlak tepelerini, orada bir gerilla savaşçısıyla buluşmak için gittiğimizi; Chhattisgarh’ta ise 13 saatlik bir yolculuktan sonra ekibimizin pirinç ve mercimekten oluşan bir yemek bulduğu küçük kulübeyi hatırlıyorum. Bu sahneler, hem manzaraları hem de ardındaki hikayeler ve koşullar nedeniyle zihnimde derin bir iz bıraktı.
Sonuçta, bu tür deneyimler geleneksel bir seyahat programından çok daha aydınlatıcı oldu ve bana belirsizlikle nasıl başa çıkılacağını ve rahatsızlığı nasıl kabullenip kucaklayacağını öğretti. Bu haftaki bülten için, Hindistan’daki unutulmaz yolculuklarını ve bu ülkenin onlar için ne anlama geldiğini anlatan üç kadınla konuştum.
“Duyduğunuz tek sesler doğanın sesleridir”

Unutulmaz… Himachal Pradesh’teki Tirthan Vadisi. Fotoğraf: Sumit Kumar/Getty Images
Seyahat yazarı Shivya Nath için en unutulmaz yolculuklardan biri, Himachal Pradesh’teki Tirthan Vadisi’nde yerel kadınlarla yaptığı bir doğa yürüyüşüydü.
Doğa yürüyüşü her zaman erkek egemen bir sektör olmuştur. Rootless and Restless kitabının yazarı Nath, yürüyüşü yöneten kadınların kişisel yolculuklarından derinden etkilenmişti. (Kadınları rehberlik eğitimi veren ve sosyal ve ailevi engelleri aşmalarına yardımcı olan bir kuruluşla seyahat etmişti.) “Bazı kadınlar için evden iki gece bile uzakta kalmak, aileleriyle müzakere etmeyi gerektiriyordu,” dedi bana.
Yolculuk, Büyük Himalaya Ulusal Parkı’ndaki sık ormanlardan, antik köprülerden ve barajsız, coşkun nehirlerden geçiyordu; arka planda ise kuş sesleri çalıyordu. “Duyduğunuz tek sesler doğanın sesleridir,” diye hatırladı. Yol boyunca, yerel mutfakta kullanılan mevsimsel bir yabani eğrelti otu olan lingri toplamak için durdular ve daha sonra gece kamp kurdukları nehir kenarında bu otu pişirdiler.
Ertesi sabah grup bir şelaleye yürüdü ve akan suyun ortasındaki büyük bir kayanın üzerinde birlikte durdular. “Sadece doğayı seven bir grup kadınla birlikte olmak benim için gerçekten güçlü bir duyguydu,” dedi.
Bengaluru’lu kurumsal liderlik uzmanı Afsha Sethi için ise Hindistan’daki en değerli seyahat deneyimlerinden biri beklenmedik bir olaydı. Lisedeyken katıldığı bir okul dışı proje kapsamında, öğrenciler bir STK aracılığıyla yerel bir toplulukla eşleştirilmişti. Sethi, Kuzey Karnataka’daki Karkolli’de pirinç ve areca cevizi yetiştiren bir çiftçi ailesini bir hafta boyunca takip etti.
Şelalelerle çevrili yemyeşil ormanlarda yürüyüş yapmak günlük bir rutin haline gelmişti. “Bacaklarımızda sülüklerle dönerdik ve onları atmak için tuz kullanırdık,” diye hatırladı.
Bu gezi aynı zamanda onu daha önce hiç karşılaşmadığı bir durumla da yüz yüze getirdi. Oda arkadaşı ev sahibi aileye regl olduğunu söylediğinde, uyuma düzenleri avluya taşındı. “Bu harika bir deneyim oldu, çünkü hava çok güzeldi; yıldızları izleyip gece geç saatlere kadar sohbet ediyorduk,” dedi. Bu deneyim ona Hindistan’da seyahat etmenin farklı sosyal geleneklerle karşılaşmak anlamına gelebileceğini gösterdi.

“Birisi Instagram’a bir şey yüklediği an, herkes oraya akın ediyor”
Aşırı turizm Goa gibi yerlerde gerçek bir risk. Fotoğraf: Pavel Laputskov/Getty Images/iStockphoto
Hindistan’daki turizm patlamasına yerli gezginler öncülük ediyor. Son hükümet verilerine göre, ülke 2024’te yaklaşık 2,95 milyar yerli turist ziyareti kaydetti; bu, bir önceki yıla göre %17,5’lik bir artış anlamına geliyor. Genel olarak Hindistan, Dünya Ekonomik Forumu’nun 2026 Seyahat ve Turizm Gelişim Endeksi’nde 31. sırada yer alıyor ve 2024’e göre sekiz sıra yükselmiş durumda.
Kadınlar, yabancı ziyaretçilerin %43’ünü oluşturdu; bu da Hindistan’ın kadın gezginler için zorlu bir destinasyon olduğu algısına ilginç bir tezat oluşturuyor.
Ancak bu patlama, keşfedilen yerlerin geleceği hakkında sorular da doğuruyor. Nath, “Sosyal medya aşırı turizm sorununu kesinlikle hızlandırdı. Bence gezginlerin yapabileceği en temel şeylerden biri konumları coğrafi olarak etiketlemekten kaçınmak,” diyor. Yerel halkın ziyaretçilerden doğrudan faydalanmasını sağlayan topluluk odaklı turizm girişimlerini seçmeyi öneriyor.
Ülke genelinde çok seyahat etmiş bir anne ve amatör sporcu olan Nayanika Gaffino, yaşadığı Goa’da bu durumu bizzat gördü. “Birisi Instagram’a bir şey yüklediği an, herkes oraya akın ediyor… oysa oranın bu kadar çok insanı barındıracak kapasitesi yok,” diyor ve ailesinin artık kaçındığı plajlar olduğunu ekliyor.
Gaffino, kızlarıyla seyahat ederken hijyen, temiz umumi tuvaletlere erişim ve güvenlik gibi pratik konuları da dikkate almak zorunda. Bu nedenle, çocuklu aileleri ağırlamaya alışkın butik tesisleri tercih ediyor.
Nath, tek başına seyahat etmenin ekstra dikkat gerektirebileceğini kabul ediyor. Tek başına seyahatlerinde, yalnız olduğunu bilen ve ona göz kulak olabilecek aile işletmesi konaklama yerlerini veya misafirhaneleri tercih ediyor. Aynı zamanda Hindistan’ın, insanları içtenlikle çaya veya yemeğe davet eden son derece misafirperver bir yer olabileceğini de ekliyor.
Bir yeri keşfetmenin, insanı oraya çeken nitelikleri korumanın yollarını bulmayı da içermesi gerektiğini söylüyor. Kadınların anlattığı yolculuklar, Hindistan’ın kendi beklentilerinden farklı bir yüzünü gösterdi. İşte bu, al-Qazwini’nin hayranlık anlayışını benim için anlamlı kılıyor. Bir şeye hayranlıkla yaklaşmak, sadece güzellikten veya benzersizlikten etkilenmek değil, onun bize ne gösterebileceğine – olasılıklarına ve sınırlarına – karşı bir merak duymaktır.
Rahul Gandhi liderliğindeki Kongre Partisi, hafta sonu Hyderabad’da düzenlenen zirvesine delegelerin üçte birinin Hindistan’a girişinin engellendiğini söylüyor. Fotoğraf: Arun Sankar/AFP/Getty Images
Siyaset | The Wire’a göre, hafta sonu Kongre Partisi’nin Bharat zirvesine katılması beklenen uluslararası delegelerin yaklaşık 115 kişilik üçte birinin Hindistan’a girişi engellendi veya vizeleri iptal edildi. Kongre Partisi bunu eleştiri seslerini bastırma girişimi olarak nitelendirirken, dışişleri bakanlığı vize kararlarının “egemenlik meselesi” olduğunu belirtti ancak daha fazla ayrıntı vermedi.
Dava | The Hindu’ya göre, ABD Dışişleri Bakanlığı, Khalistan ayrılıkçı lideri Gurpatwant Singh Pannu’nun ulusal güvenlik danışmanı Ajit Doval ve eski araştırma ve analiz birimi Samant Goel’e karşı açtığı hukuki davada çağrı kağıdı gönderdi. Dışişleri bakanlığı davayı “yersiz” olarak nitelendirdi.
Kültür | Connecticut’taki Wesleyan Üniversitesi’nde düzenlenen 50 yıllık Navaratri festivali, Karnatik müzik ve dans gelenekleri için beklenmedik bir merkez haline geldi. Dünyanın dört bir yanında bu tür festivaller düzenlense de, çok az kurum Hindistan müziği ve dansı için bu kadar önemli bir platform haline gelmiş durumda.
İyi zevke sahip birinden bir tavsiye
1967 yapımı yaratıcı kısa belgesel I Am 20’den bir ekran görüntüsü. Fotoğraf: YouTube
Akademi Ödülleri’ne aday gösterilen All That Breathes filminin yönetmeni Shaunak Sen şöyle tavsiyede bulunuyor: “Eğer akşam yemeğinden sonra bir saatlik bir şeyler izleme isteğiyle kendinizi buluyor ama büyük streaming platformlarının vasat içerik yığınında boğuluyorsanız, bir önerim var: 1960’lar ve 70’lerde sanatçı-bürokrat SNS Sastry’nin YouTube’daki tuhaf ve yaratıcı kısa filmlerini izleyin. O dönemin sıradan, didaktik devlet filmlerinin aksine, Sastry bir şekilde Hindistan Film Departmanı’nın desteğiyle avangart, sürreal ve hatta komik filmler yarattı. Hindistan’ın bağımsızlık yılında doğan genç yetişkinlerle röportaj yapan I Am 20, belirli bir ulusal ruh halini sorguluyor. Katılımcıların dürüstlüğü ve şikayetlerinin keskinliği arasında, bunun hükümetin himayesinde yapıldığına inanmak zor.”
Diwali sonrası Yeni Delhi’deki Başkanlık Köşkü yakınlarındaki kirlilik. Fotoğraf: Rajat Gupta/EPA
Hint Tropik Meteoroloji Enstitüsü tarafından yapılan ilk kez gerçekleştirilen bir değerlendirmeye göre, Diwali kutlamalarından sonraki saatlerde Delhi’deki ince partikül madde (PM 2.5) kirliliğinin yaklaşık %71’inden havai fişekler sorumluydu. Merkezi Kirlilik Kontrol Kurulu’nun verilerine göre, başkent 2021’den bu yana en kirli Diwali’sini yaşadı.
We Were Here filminde insanlar yapay zekanın işlerini ele geçirmeye çalışıyor. Fotoğraf: Sunshine Motion Pictures
Yapay zeka endişesi her yerde. Pranav Bhasin’in komedisi We Were Here, uluslararası alanda etkisi büyüyen kısa bir filmle bu konuyu ekranlara taşıdı. Bhasin’in hicivli belgeseli, küçük bir Hint kasabasında yaşayan ve yapay zekanın insan işlerini ele geçirdiğine ikna olmuş üç emekli erkeğin buna karşı koyarak ev aletlerini taklit etmesini anlatıyor. Biri yemek antenine, diğeri aracın geri görüş kamerasına, üçüncüsü ise mikrodalga fırına dönüşüyor. Çocuklarından biri bir yapay zeka şirketinde işe başlayınca durum daha da karmaşıklaşıyor. “Yapay zeka mı istiyorsun?” “Hayır, benimki gerçek,” diyen iğneleyici bir diyalog var.
Yeni Zelanda dergisi The New Yorker filmi YouTube’da yayınladı ve Palm Springs Uluslararası Kısa Film Festivali’nde ödül kazandıktan sonra Oscar adaylığı için de uygun hale geldi.
Bu haftaki bülten hakkında düşünceleriniz veya tepkileriniz var mı? Gelecekte ele almamızı istediğiniz bir konu var mı? Bu e-postaya yanıt vererek veya [email protected] adresine e-posta göndererek geri bildirimlerinizi paylaşın; görüşlerinizi gelecekteki bir sayıda yer alabilir.
Bu konular hakkında daha fazlasını keşfedin
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
