6 Eylül 2026’da Portsmouth’da iki Kraliyet Ulusal Kurtarma Derneği (RNLI) kurtarma teknesi yaklaşık 120 göçmeni sahile çıkardı; teknelere karşı düzenlenen protesto gösterisinde sağcı katılımcılar kurtarma ekibine sözlü tacizde bulundu ve ekibin isimleri, adresleri ile fotoğrafları daha sonra çevrimiçi yayıldı. Şehrin Eastney bölgesinde düzenlenen gösteri, Daniel Thomas’ın önderlik ettiği sağcı Patriot Platform adlı grubun organizasyonunda gerçekleşti; katılımcılar yolları kapattı, polis ile çatıştı ve kurtarma gönüllülerine “vatan haini” damgası vurdu.
Kapı kapanan bir kurtarma istasyonu
Protestodan dört gün sonra Portsmouth’daki RNLI istasyonu hizmet dışına çıkarıldı ve bölgeye daha kuzeydeki istasyonlardan yedek destek sağlandı; yazıldığı anda istasyon hâlâ kapalı durumdaydı. Ayrı bir olayda Thomas, İngiliz Kanalı’nda bir göçmen teknesine tahrik olarak kestiği iddiasıyla adli hasar suçlamasında suçlamayı reddetme beyanında bulundu; tutuklu kaldı ve 29 Eylül’de Portsmouth Crown Mahkemesi’nde görücüye çıkacak.
Hayat kurtarma, siyasetten bağımsız bir misyon
RNLI, denizde hayat kurtarmak amacıyla kurulan bir yardım kuruluşudur; misyonu her türlü hayatı kurtarmaktır. 1824’ten bu yana kuruluşun gönüllüleri 146.000’den fazla kişiyi kurtardı. Sadece 2025 yılında RNLI kurtarma tekneleri 9.058 kez sefer yaptı. İngiliz Kanalı’nda göçmenleri taşıyan küçük teknelerle yalnızca 109 sefer gerçekleştirildi, ancak bu durum artık sınır kontrolü ve egemenlik tartışmalarıyla özdeşleşmiş görünüyor.
Yurt dışına kaçan göçmenlerle yapılan bu 109 sefer hariç, kurtarılanların geri kalan %98,8’i suda boğulmaya çalışanlar, denizciler, zorluk çeken çocuklar ve kayalıklardan düşen kişilerdi. RNLI doğrudan devletten herhangi bir fon almaz ve operasyonel ekibin %97’si gönüllüdür.
İnanılmaz bir kırılganlığın ortaya çıkması
Eastney olayı bir kırılganlığı ortaya çıkardı: gönüllülerin bu kurtarma çalışmalarını yapma isteğinin geri çekilebileceği ve tüm Britanya acil durum müdahalesinin temel taşı olarak görülen, hayati bir hizmetin kaybedilebileceği gerçeği. Britanya’nın Arama ve Kurtarma Çerçevesi, RNLI’i HM Coastguard tarafından seferber edilen gönüllü bir kuruluş olarak tanımlar; çerçeve, yardım kuruluşun, gönüllülerinin ve onu ayakta tutan toplulukların değişmeden devam edeceğini varsayar.
Bu varsayım artık sınanıyor. Portsmouth’daki RNLI’e yönelik saldırı bir devlet politikasına yönelik bir saldırı değildi. Hedeflenen kişiler siyasetçiler ya da memurlar değil, her koşulda, her zaman yabancıları yardım etmeye koşan gönüllülerdi.
Sağcı hareketlerin çalışma biçimi
Sağcı hareketlerin çalışma biçimini haritalayan araştırmalar, bu grupların yerel hayatta güvenilen ve köklü topluluk kuruluşlarını, spor kulüplerini ve yerel topluluk gruplarını neden hedef aldıklarını gösteriyor. Sağcı gruplar, toplulukların dayandığı kurumları ele geçirip korkutabildiklerinde, “normalin” sınırlarını yeniden şekillendirebilirler.
Sadece hayat kurtarma tek hedef
Eastney olayı, sağcı “kendi adliyesi” eylemlerinin Güney Avrupa sınırlarındaki çalışma biçimiyle de benzerlik taşıyor. Portsmouth’u özgün kılan, hedefin bir siyasi kuruluş değil bir kurtarma hizmeti olmasıdır. RNLI göçmen politikasında herhangi bir konum almaz; tek misyonu denizde hayat kurtarmaktır.
Gönüllülerine “vatan haini” damgası vuran protestocular, bir siyasi duruma itiraz etmiyordu; kurtarma eyleminin kendisine, ya da daha doğrusu kurtarılanların kimliğine itiraz ediyordu.
Kırılganlığın yayılması
Britanya’daki deniz kurtarma topluluğu üzerine yapılan araştırma, su kurtarma uygulayıcıların rolünü strateji ve operasyon bağlamında nasıl anladıklarını incelemiştir. Britanya arama ve kurtarma uygulayıcıları, su kurtarma konusundaki değişen tutumları ve operasyonları desteklemeyi, dolayısıyla ödemeyi içeren kamuoyu muvafakatini sürekli olarak işaret ettiler. Bu faktörler, ekipman ve kapasitede eksikliğe yol açabilen uzun süredir devam eden fonlama ve kaynaklama zorluklarına katkıda bulunur.
Araştırma ayrıca, su kurtarma bürokrasisinin yönetiminin, kuruluşlar arasındaki arama ve kurtarma personelinin birbirini tanıması ve su ortamı hakkındaki anlayışı paylaşmasına bağlı olduğunu gösterdi. Bu bağ, sağcı saldırının tam da bozduğu bir bağdır.
Portsmouth istasyonunun kapanması, yüzeysel bakıldığında bir felaket değildir; bölgeyi diğer istasyonlar kapatabilir. Ancak yedek planlar, ekipman arızaları, personel eksikliği ve hava durumu kesintileri için tasarlanmıştır. Bir hizmetin personelinin aynı zamanda topluluk üyeleri olması durumunda, mesleki yükümlülük ile kişisel risk arasındaki sınır bulanıklaşır. Ödenen personeller yönlendirilebilir, gönüllüler ise hayır. Eğer RNLI ceketini giymek sizi kendi topluluğunuzda bir hedef haline getiriyorsa, hesaplama değişir.
İyi haberler ve yeni bir uyarı
Tabloda bir iyileşme de var. RNLI, tacize dair haberlerin ardından bağışlarda önemli bir artış bildirdi. Ancak aynı zamanda bağışçı desteğinin geri çekilmesi yönünde çağrılarla da karşı karşıya kaldı.
RNLI, gönüllülerine markalı kıyafet giymekten kaçınmayı ve risk altında hissettiklerinde istasyonları kapatmaktan çekinmemeyi tavsiye etti. Bu, gönüllülerin yasal acil durum hizmetlerinin yapamadığı gibi, gönüllü hizmeti geri çekme yetkisine sahip olduklarını vurguluyor.
Kurtarma kuruluşunun kendi açıklamaları
Portsmouth istasyonunu kapatan sağcı eylemin tamamen başarılı olması gerekmiyordu; yalnızca gönüllülerin durmasını, topluluğun tereddüt etmesini ve hizmetin maliyetinin öncekinden daha yüksek hissetmesini yeterliydi. Geri kalanı aşınmaya bırakılabilir.
RNLI’in misyonu herkesi kurtarmaktır; bu da kendilerini riske atan aktivistleri de kapsar. Artık soru, toplulukların RNLI’i kurtarmaya istekli olup olmadığıdır.
Bir yanıt yazın