Bir Cumartesi gecesi saat yedi. Acil bakım merkezinde on yaşındaki bir çocuk şiddetli bademcik iltihabıyla “gerçekten çok hasta” ve acilen antibiyotiğe ihtiyacı var. Ben (Rebecca Payne) uygun bir ilaç bulmak için dışarı çıkmadan hemen önce annesine soruyorum: “Herhangi bir alerjisi var mı?”
“Evet,” diyor. “Penisilin veya sonu -mycin ile biten hiçbir ilacı kullanamaz.”
Doğru tedaviyi bulmak zor olacak. Penisilin ve klaritromisin, bademcik iltihabı için ilk tercih edilen antibiyotiklerdir ve alternatifleri ilk basamak tedavi olarak önerilmiyor. Hasta bir çocuk ve endişeli bir anne varken, yıllar öncesine dayanan bir alerji geçmişini araştırmak için en uygun an bu değil.

Bu senaryo şaşırtıcı derecede yaygın bir sorun. ABD’de her 20 çocuktan birinin tıbbi kayıtlarında penisilin alerjisi notu bulunuyor. Ancak araştırmalar, penisiline alerjili olarak etiketlenen çocukların çoğunun aslında alerjik olmadığını gösteriyor.
British Journal of General Practice’de yayımlanan son makalemizde, aile hekimlerinin (GP) yanlışlıkla alerjili olarak etiketlenmiş çocukları nasıl tespit edip tıbbi kayıtlarındaki hatalı girişleri nasıl düzeltebileceğini açıklıyoruz. Alerjinin ilk kaydedildiği sırada neler yaşandığına dair ailelerle yapılabilecek yapılandırılmış bir görüşme, çocuğun gerçekten alerjik bir reaksiyon yaşayıp yaşamadığını belirlemeye yardımcı olabilir.
Alerji etiketleri neden kalıcı oluyor?
Çocukluk dönemindeki birçok antibiyotik alerjisi etiketi viral enfeksiyonlar sırasında başlıyor. Virüsler, bir çocuk antibiyotik alırken ortaya çıkan döküntülere neden olabilir. Aileler ve doktorlar, asıl neden virüs olmasına rağmen döküntüyü ilaca bağlayabilir. Kusma, baş ağrısı, ateş ve eklem ağrısı da alerji belirtileriyle karıştırılabilir.
Avrupalılar, Avrupalı akademisyenlerin analizlerini içeren haftalık bültenimize abone olun
Bir alerji etiketi çocuğun tıbbi kayıtlarına eklendikten sonra kaldırılması zor olabilir. Bu etiket, çocuk aslında hiç alerjik olmasa bile yetişkinliğe kadar devam edebilir.
Bu durum önemli, çünkü çocukların daha az etkili ve gereğinden çok daha geniş bir bakteri yelpazesini yok eden antibiyotikler alması riskini taşıyor. Bu da onları metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) gibi süperbuglar ve C difficile gibi diğer patojenlerin enfeksiyonuna karşı savunmasız bırakıyor. Sonuçları arasında daha uzun hastane yatışları ve daha yüksek sağlık harcamaları yer alabilir.
Ancak bu sorunu çözmek için bir yol var. Bir kişinin tıbbi kayıtlarındaki hatalı alerji etiketinin kaldırılması “etiket kaldırma” (de-labelling) olarak bilinir. Son makalemizde, aile hekimlerinin ailelerle işbirliği yaparak bir çocuğun ilk alerjili olarak etiketlendiğinde gerçekte ne olduğunu nasıl belirleyebileceğini anlatıyoruz.

İngiltere’deki kılavuzlar, hastanelerde hatalı penisilin alerjisi etiketlerinin kaldırılması için zaten bir çerçeve sunuyor. Araştırmalar ayrıca yapılandırılmış bir yaklaşımın ayakta tedavi kliniklerinde ve birinci basamak sağlık hizmetlerinde de güvenli bir şekilde işe yaradığını gösteriyor. 2024 tarihli bir çalışmada, değerlendirilen çocukların %91’inin alerji etiketleri kaldırıldı.
Penisiline alerjili olarak etiketlenen çocukların çoğu aslında alerjik değil.
Photoroyalty/Shutterstock
Aile hekimleri etiketleri nasıl kaldırabilir?
Dikkatli bir görüşme, aile hekimlerinin çocukları semptomlarına ve tıbbi geçmişlerine göre üç gruba ayırmasına yardımcı olabilir.
İlk grup, orijinal semptomları asla tipik bir alerjiye uymayan, daha sonra aynı antibiyotiği sorunsuz kullanan veya sadece başka bir aile üyesinin alerjisi olduğu için alerjili olarak etiketlenen çocukları içerir. Bu durumlarda etiket, ek testler veya uzman muayenesi olmadan kaldırılabilir. Aileler böylece çocuklarının ilacı kullanabileceği konusunda rahatlatılabilir.
İkinci grup, hafif bir döküntü yaşayan ancak nefes darlığı veya bayılma gibi ciddi semptomları olmayan çocukları içerir. Dikkatli bir değerlendirmenin ardından doktor, çocuğun evde alması için tek doz antibiyotik reçete edebilir. Bir hafta sonra herhangi bir reaksiyon olup olmadığını kontrol etmek için aileyle iletişime geçilir. Eğer reaksiyon yoksa, alerji etiketi kaldırılabilir. Bu yaklaşım bir aile hekimi veya klinik eczacısı gibi bir profesyonel tarafından denetlenmelidir. Aileler, tıbbi tavsiye almadan çocuklarına bir antibiyotiği asla tekrar vermeye çalışmamalıdır.
Üçüncü grup ise anafilaksi veya ağızı veya vücudun diğer nemli bölgelerini etkileyen ciddi bir döküntü gibi şiddetli bir reaksiyon yaşamış çocukları içerir. Şiddetli veya kontrol altına alınamayan astımı olan çocukların da uzman değerlendirmesine ihtiyacı olabilir. Bu çocuklar bir pediatrik alerji veya immünoloji servisine yönlendirilmelidir. Gerçekten alerjisi olan çocukların onlara neden olan ilacı almaması hayati önem taşır.
Belirsiz bir alerji etiketini korumak hem aileler hem de sağlık profesyonelleri için en güvenli seçenek gibi görünebilir. Ancak hatalı bir etiketi yerinde bırakmak da riskler taşır. Etiketi gözden geçirmek, ailelerin çocuklarının hangi ilaçları güvenle kullanabileceğini anlamasına ve doktorların hastalandıklarında en uygun tedaviyi seçmesine yardımcı olabilir. Daha geniş spektrumlu antibiyotiklerin gereksiz kullanımını azaltmak, bu ilaçların herkes için etkili kalmasına katkıda bulunan antibiyotik direnciyle mücadele etmeye de yardımcı olur.
Eğer çocuğunuza bir antibiyotiğe alerjisi olduğu söylendiyse, ideal olarak sağlıklı bir dönemde aile hekiminize bu teşhisin yeniden değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini sorun. Eğer etiket kaldırılırsa, net bir açıklama ve yazılı bir teyit almalısınız. Bu değişiklik, ilgili diğer sağlık profesyonelleriyle de paylaşılmalıdır. Böylece yıllar önce yapılmış bir varsayımın çocuğun gelecekteki tedavisini belirlemesi daha az olası olur.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
