İlkbahar aylarının etkisiyle Avustralya’da sokaklar, parklar ve ormanlık alanlarda sürüngenlerin hareketliliği artarken, yılan yakalayıcıları ve vahşi hayat bakımçıları yardım çağrılarına yanıt veriyor. Bu arada “herp” olarak adlandırılan sürüngen meraklıları da bir sonraki gözlemlerini aramağa dışarı çıkıyor.
Çeşitli türleri bulunan Avustralya’da bu canlıların çoğu başka hiçbir yerde görülüyor değil. Ancak çeşitli türler, artan hastalık riskleriyle karşı karşıya geliyor.

herpers
many of them found nowhere else
Kilim piton gibi bir yılanı evinizin çatısından çıkarmak için bir y yakalayıcıyı aradığınız, ardından aynı ekipmanla şehrin diğer ucunda başka bir çağrıya gittiğiniz hayal edin. Aynı ekipmanın bir karşılaşmadan diğerine mantar patojenlerini taşıyabileceği ve hastalığı hem hayvanlar hem de yerler arasında yayabileceği söz konusu.
Bu yeni araştırmada, sürüngenlerle uğraşan insanların bu fungal hastalıkları bilinçsiz şekilde nasıl yayabileceği ve bunu azaltmak için ne yapabilecekleri inceleniyor. Çözümler basit, ucuz ve sahada kullanımı kolay.
Halen vahşi hayatımızı etkileyen hastalıklar
Birkaç mantar patojeni artık Avustralya’nın vahshi sürüngenlerini enfekte edebiliyor. Bunlar arasında yılan fungal hastalığının nedeni olan Ophidiomyces ophidiicola ve doğu su ejderhalerini ile kilim pitonları etkileyen Nannizziopsis barbatae yer alıyor.
wild Australian reptiles
carpet pythons
Bu enfeksiyonlar ciddi cilt hastalıklarına, tüy değişimi sürecini bozma—bir yılanın büyümesi için dış derisini atması—ve hayvanların zayıflayıp aç kalmasına yol açabiliyor. Birçok vakada bu durum ölümcül olabiliyor.
Yurtdışında, ylanan fungal hastalığı wild ylan popülasyonlarında düşüşle ilişkilendirildiği belirtiliyor.

Hangi Avustralya sürüngen türlerinin en hassas olduğu konusunda nispeten az bilgi bulunması, önlemi özellikle önemli kılıyor. Bu hastalıklar geçmişte esir tutulan Avustralya sürüngenlerinde tespit edildiği için, evcil hayvan ticaretinin popülasyonlara giriş muhtemel bir kaynak olması söz konusu.
Enfeksiyonlar her zaman görünmez
लाइट tavsiye, hasta görünen sürüngenlerden uzak durmak. Ancak bu yeterli değil.
Sürüngenler, açık hastalık belirtileri olmadan da patojenleri taşıyıp yayabiliyor. Bir hayvan yeni enfekte olmuş, enfeksiyonu belli belirsiz semptomlarla tolere etmiş veya yakın zamanda iyileşmiş olabilir.
without obvious signs of disease
Mantarlar ayrıca ortamda, toprakta ya da çürüyen maddelerde kalıcı olabiliyor. Brisbane’deki su ejderhaları üzerine yapılan araştırma, onların kirlenmiş yaşam alanlarından enfekte olmanın, doğrudan enfekte olmuş sürüngenlerle temas almaya göre daha yüksek olduğunu ortaya koydu.
soil
decaying matter
Brisbane’s water dragons
Bu yüzden çamurlu bir bot, kullanılmış bir yılan çantası ya da yıkanmamış bir yılan kancası, anyone fark etmeden patojenleri hayvanlar ve yerler arasında taşıyabilir.
İnsanların ölümcil mantarı nasıl yayabileceği
Birçok kişi wild sürüngenlerle uğraşıyor: yılan yakalayıcıları, vahshi hayat bakımçıları, ekoturizm işletmecileri, ekolojik danışmanlar, araştırmacılar ve hobi amaçlı “herp” meraklıları. Ancak uygun eğitim almadan, yetkilendirilmeden ya da lisanssız wild sürüngenlerle uğraşmaktan kaçınmak gerekiyor.
Sürüngenlerle uğraşan kişiler, kısa bir süre içinde birden fazla bölge arasında hareket edip ekipmanlarını götürüyor. Vahshi hayat biyogüvenlik yönergeleri ekipman ve kıyafetlerin rutin dezenfeksiyonunu önerse de, bu uzman programlar dışında rutine dönüşmüyor. Bu da patojenlerin kolayca biniş yapabilmesine yol açıyor.
Bu anda insanların Avustralya’daki wild sürüngen popülasyonları arasında mantar patojenlerini yaydığına dair kanıt bulunmuyor. Ancak yollar mevcut ve benzer kaygılar diğer vahshi hayat hastalıklarında da ortaya çıktı. विश्व çapında kurbağa popülasyonlarını yok eden amfibi chytrid mantarı, insan faaliyetleri—turizmi de dahil ederek—uzak sığınaklara yayıldı.
chytrid fungus
including tourism
Ecil hayvan olarak sürüngen tutanlarla birlikte wild sürüngenlerle de uğraşanların özel özen göstermesi gerekiyor. Ylanan fungal hastalığı, wild ortamda tespit edilmeden yıllar önce esir tutulan Avustralya ylanlarında tespit edildiği için güçlü biyogüvenliğin önemi vurgulanıyor.
Sürüngenlerle uğraştıysanız ne yapmalısınız
Mantar patojenlerinin yayılma riskini azaltmak için birkaç basit adım öneriliyor:
– Hayvanlar arasında ellerinizi temizleyin. Tek kullanımlık eldivenleri değiştirin ya da alkol bazlı el jeli veya mendili kullanın,
– Her hayvan için tek bir çanta kullanın, yedek çantaları taşıyın ve tekrar kullanmadan önce yıkayın,
– Kancalarınızı ve aletlerinizi temizleyin, ardından %70 etanol, seyreltilmiş çamaır suyu veya veteriner dezenfektanı ile 2-10 मिनट का पाठboyunca etkide bırakarak dezenfekte edin,
– Bölgeler arasında botlarınızı temizleyin: toprağı çıkarın ve dezenfete edin,
– Esir ve wild sürüngenleri ayrı tutun ve ekipmanları ayırın,
– Crusty ya da renklenmiş cilde sahip hasta görünen bir sürüngen görürseniz, orada bırakın, fotoğraf çekin ve yerel vahshi hayat hastanesine veya veteriner hekimine başvurun.
Bu önlemlerin hiçbiri pahalı ya da zor değil: Bir dezenfektan spreyi, yedek eldivenler ve birkaç ekstra çanta kolayca bir saha kentine sınıyor. Tur işletmeleri, vahshi hayat grupları ve sürüngen kuruluşları fırça, kova ve dezenfante gibi temel biyogüvenlik ekipmanlarını temin edebilir.
Dikkatli ama korkmadan
İnsanlardan sürüngenlerle etkileşimi bırakmalarını istemiyoruz. Kurtarma çalışmaları, yeniden yerleştirme ve araştırmalar, belirli yetkilendirmeler altında sürüngenlerle güvenli çalışan kişilere dayanıyor. Vahshi hayatla yakın karşılaşılar merak duygusunu besleyebilir ve korumayı destekleyebilir.
Bunun yerine, sürüngenlerle uğraşanlardan biyogüvenliği sorumlu vahshi hayat yönetiminin bir parçası olarak görmelerini istiyoruz; kurbağa araştırmacıların yıllardır yaptığı gibi. Rutinizdeki küçük bir değişim, Avustralya’nın en benzersiz sürüngenleri için büyük bir fark yaratabilir.
