Avustralya Üniversiteleri Kurumu (Universities Australia), federal hükümeti tüm yerli üniversite öğrencilerine indirim kartları ve ek indirimler sunmaya çağırdığını açıkladı. Kurum, bu önlemlerin öğrencilerin yaşam maliyetindeki baskıyı azaltmayı hedeflediğini belirtti. Girişim, 2021’den beri temel yaşam giderlerinin yüzde 29 arttığına dair verilerin ortaya çıkmasının ardından geldi; kuruma göre bu oran ekonomi genelindeki enflasyonun gerisinde kalmış durumda.
Kurum, önlemlerin uluslararası öğrencilere de toplu taşıma indirimleri sağlanacağını vurguladı. Bu gelişme, 2021’den itibaren öğrencilerin temel giderlerinin yüzde 29 oranında arttığına dair verilerin yayımlandığı bir döneme denk geliyor; kurum bu rakamın ekonomi genelindeki yüzde 24’lük enflasyonun “çok üzerinde” olduğunu belirtti.
Indirim kartları nasıl işiyor?
Avustralya’da indkartı (concession card) sahiplerinin kartı almak için belirli şartları karşılamaları gerekiyor. Bu şartlar genellikle düşük gelir durumu, engellilik ve yaş (emekliler için) temeline dayanabiliyor. Ayrıca farklı avantajlar sunan çeşitli emekli askerlere yönelik indirimler de mevcut.
Indkartı sahipleri; ilaçlar, toplu taşıma ve faturalar gibi günlük ihtiyaçlarda devlet tarafından sübvantileştirilen indirimler alıyor ve bazı durumlarda araç ruhsatlandırmasında da indirime tabi tutuluyor.
Bazı yerli üniversite öğrencileri Bakım Kartları (Health Care cards), Austudy, ABSTUDY veya Youth Allowance aracılığıyla bu avantajlardan yararlanabiliyor. Ancak bir üniversiteye kayıt olmak, bir öğrencinin bu indirimlere hak kazanacağı anlamına gelmiyor. Üniversite öğrencileri için toplu taşıma indirimlerinden yararlanılabilirliği ayrıca eyaletler arasında farklılık gösteriyor.
Öğrencilerin gerçeği
Birçok üniversite Öğrencisi, genellikle asıl ya da yarı zamanlı bir işte çalışırken öğrenim, konut, ulaşım ve market giderleriyle uğraşmak zorunda kalıyor.
Bir araştırma, anket edilen Avustralya üniversite öğrencilerinin üçte birinin ciddi maddi zorluk yaşadığını ortaya koydu. Yazarın meslektaşlarıyla yaptığı araştırma da bu bulguları yansıtıyor.
Yazar ve arkadaşları, 2021’den 2025’e kadar eğitim, refah ve finans konularında 18-24 yaş arası 2.731 kişilik ulusal olarak temsilî bir örneklem anket etti. Katılımcıların yaklaşık yüzde 48’i tam zamanlı, yüzde 22’si ise o dönemde meslek eğitimi, üniversite ya da başka bir yükseköğretim kurumunda kısmi zamanlı öğrenim görüyordu.
Temel ihtiyaçları karşılamakta zorlanmak
Anketimizde, gıda güvensizliği gençlerde büyük bir sorun olarak ortaya çıktı. Bu durum, bir kişinin uygun fiyatlı, besleyici ve kültürel açıdan uygun gıdaya erişememesi anlamına geliyor. Gıda güvensizliğinin en yaygın nedeni para eksikliydi.
2021 ile 2025 arasında ortalamaya göre Avustralya gençlerinin yaklaşık beşte birinin gıda güvensizliği yaşadığını tespit ettik; bunların çoğu öğrenciydi.
Besli ve besleyici gıdaya erişemeyen ya da satın alamayan yanıt verenlerin oranı bu beş yılda yüzde 58 ile 69 arasında değişti. Yarıdan fazlası öğün atladıklarını ve yeterli yiyeceğe sahip olamayacaklarından endişe ettiklerini bildirdi. Bir gün boyu yemek yemekten vazgeçen gençlerin oranı ise 2021’de yüzde 49’dan 2025’te yüzde 42’ye düştü.
Katılımcıların yaklaşık yüzde 82-90’ı her yıl maddi zorluk yaşadıklarını bildirdi. Elbette bu baskılar yalnızca bu yaş grubuna özgü değil ve tüm yaşlardaki öğrencileri etkileyebilir.
Başka bir 2026 Avustralya çalışması, üniversite personelinin öğrencilerin yüzde 51,5’inin maddi zorluklar nedeniyle tedavi olmadığını gözlemiş olduğunu gösteriyor.
Hükümet şu anda ne yapıyor?
Hümmet zaten üniversite maliyetleriyle yardımcı olmak için bazı adımlar attı. Öğrencilerin HECS-HELP borçlarından 3 milyar dolarlık kısmını sildi ve 2023 ile 2024’te kiralık konut yardımı artırdı.
Bu arada, 2021’de yürürlüğe giren Job-ready Graduates (İşe Hazır Mezunlar) programı, hukuk ve işletme bölümlerinin maliyetini artırdı ve sanat bölümülerinin maliyetini ikiye çıkardı.
Borçların azaltılması, birçok öğrencinin yaşadığı maddi sıkıntının oluşturduğu karmaşık tablonun yalnızca bir parçası. Bu önlemler, öğrencilerin öğrenim süresinde üniversitenin finansal açıdan sürdürülebilir olduğunu garanti etmiyor.
Maddi stres, öğrencilerin çalışmalarını sürdürememesi ya da tamamlayamaması için onları zorlaştırabilir. Hükümet, üniversite programlarını tamamlamanın öğrencilerde daha düşük maddi stresle ilişkili olduğunu kabul ediyor.
Daha çok yerli öğrenci destek almalı mı?
Avustralya Sağlık ve Refah Enstitüsü’ne göre, 16-64 yaş arası yaklaşık 172.000 öğrencinin Mart 2025 itibarıyla Youth Allowance, Austudy ya da ABSTUDY ödemelerini aldıkları tahmin edildi. Yayınlanan en güncel hükümet verilerine göre ise 2024’te yükseköğretimde kayıtlı 1.086.789 yerli öğrenci vardı. Bu durum, bu dönemde yerli öğrencilerin ancak yüzde 16’sının yakın bir oranla Youth Allowance, Austudy ya da ABSTUDY aldığını gösteriyor.
Bu girişimler öğrencilere maddi rahatlama sağlasa da, ödemelerin yoksulluk sınırının altında olduğu belirtilmeli. Youth Allowance ve ABSTUDY ayrıca ebeveyn gelir testi (means-testing) altına tabi. Bu, bir öğrenci bağımlı (genellikle 22 yaşından küçük) olarak sınıflandırılırsa, ebeveyn ya da velisinin başvuruda gelir bilgilerini sağlaması gerektiği anlamına geliyor.
Bu gelir, öğrencinin ne kadar mali destek alabileceğini ya da herhangi bir desteğe hak kazanıp kazanmadığını belirlerken bir faktör haline geliyor. Öğrenciler, velileri belirli hükümet ödemelerini alıyorsa ebeveyn gelir testinden muaf tutuluyor.
Genellikle öğrencilerin Austudy ve Youth Allowance avantajlarından yararlanmak için tam zamanlı öğrenim görmeleri gerekiyor.
Sistem beklentiyi karşılamıyor
Bazı öğrenci birlikleri, ebeveyn gelir testinin, ebeveyn ya da bakım verenlerin çocuklarını maddi açıdan desteklemek için bir düzenlemeye sahip olduklarını yanlış varsaydiğini savunuyor. Bazı uzmanlara göre ise ebeveyni gelir sınırının biraz üzerinde kazanan öğrenciler bu ödemelerden dışlanabilir.
Bunların tümü, genel sistemin tutarsız hedeflendiğini ve daha geniş yaşam maliyeti sorunlarıyla baş edemediğini gösteriyor.
Sonra ne olacak?
Indirimlerin üniversite öğrencilerine yayılması para gerektiriyor; şu ana kadar Universities Australia bu girişimin bir fiyat etiketi koymadı. Dolayısıyla zorlu mali ortamda indirimleri finanse etmek temel challenge olacak.
Ancak federal hükümetin 2024 Avustralya Üniversiteleri Accord’u (Australian Universities Accord), aynı zamanda Avustralya’nın yükseköğretim niteliklerini 2050’ye kadar yüzde 60’tan yüzde 80’e çıkarma hedefini de öngörüyor. Bu, daha çok öğrenciyi çalışmayı destekleyecek yolları bulmamız gerektiği anlamına geliyor.
Hümmet, bu hedefe ulaşmak için üniversite öğrencilerinin günlük maliyetlerini şimdi ve gelecekte azaltmayı düşünebilir.
