İçeriğe geç
20 Kasım 2026, Cuma
İstanbul 16° BIST 13.268,80 USD 48,83 EUR 55,72
Editör masası Forum

Zengin Ülkeler de İklim Felaketlerinden Korunmuyor: Avrupa’nın Hızlı Adaptasyon Zamanı

2021 yılında Danube Nehri, Almanya’da taşan birçok nehirden biriydi. StGrafix/Shutterstock Avrupa genelindeki aşırı sıcak dalgaları bu yaz önemli sayıda…

Son güncelleme: 20 Kasım 2026, 09:47
Zengin Ülkeler de İklim Felaketlerinden Korunmuyor: Avrupa’nın Hızlı Adaptasyon Zamanı

2021 yılında Danube Nehri, Almanya’da taşan birçok nehirden biriydi.
StGrafix/Shutterstock

Avrupa genelindeki aşırı sıcak dalgaları bu yaz önemli sayıda ölüme yol açtı. İspanya’da 2024’te Valencia’da meydana gelen sel felaketi 200 kişinin hayatına mal oldu ve altyapıyı felç etti. Almanya’nın 2021’deki sel felaketi erken uyarı sistemlerindeki ciddi eksiklikleri ortaya koyarken, Fransa’daki orman yangınları geniş çaplı tahliyelere ve hava kalitesinin düşmesine neden oldu.

Güçlü kurumların ve teknolojik kapasitenin zengin ülkeleri iklim değişikliğinin sonuçlarından koruduğunu varsaymak kolaydır. Ancak kanıtlar aksini gösteriyor. İyi kaynaklara sahip şehirler bile ani iklim felaketlerine karşı savunmasız kalmaya devam ediyor. Yüksek gelirli ülkelerde yürüttüğümüz araştırmalar temel bir sorunu ortaya koyuyor: Adaptasyon sorumluluğu genellikle farklı yönetim seviyeleri arasında bölünmüş durumda.

BayHaber sitesini Google’da tercih edilen kaynak olarak seç

İklim kaynaklı felaketlerin zincirleme etkileri aynı zamanda yaş, cinsiyet ve etnik köken gibi faktörlere göre uzun süredir devam eden eşitsizlikleri de gözler önüne seriyor. Göçmen, yaşlı ve düşük gelirli topluluklar iklim sonuçlarından orantısız bir şekilde etkileniyor. Bu durum sadece bu toplulukların aşırı hava olaylarına daha fazla maruz kalmasından kaynaklanmıyor. Konut kalitesi, gelir, sağlık durumu ve siyasi nüfuzlarının düşük olması da onların savunmasızlığını artırıyor.

Birleşmiş Milletler’in Cop31 iklim zirvesi gibi uluslararası iklim müzakerelerinde adaptasyon genellikle zengin ülkelerin finanse edeceği, fakir ülkelerin ise ihtiyaç duyacağı bir süreç olarak çerçeveleniyor. Bunun tarihsel ve etik gerekçeleri de cabası. Ancak bu yaklaşım önemli bir gerçeği gizleyebilir: Adaptasyon her ülke için bir zorluktur.

Zenginlik Adaptasyon Garantisi Değil

Birleşik Krallık’ta eski binalar aşırı sıcak ve soğuklara karşı savunmasızken, kıyı bölgeleri iklimin şiddetlendirdiği sel ve erozyon riskleriyle karşı karşıya. Doğu Anglia’da Avrupa’nın en hızlı aşınan kıyılarından birinin etkileri evlerin kaybına ve ulusal enerji altyapısına yönelik risklere yol açtı. İklim Değişikliği Komitesi, adaptasyon çabalarının yetersiz kaldığını vurguladı.

people standing in flooded streetr, one with shopping trolley

İsveç’te ise güçlü kurumlara duyulan güven, gerçek savunmasızlıkları gizliyor. İskandinav istisnacılığı, hükümetlerin iklim risklerini ve adaptasyon eksikliklerini açıkça kabul etmesini engelliyor; teknolojiye aşırı güven ise durumu daha da kötüleştiriyor. Avrupa’nın en yaşlı nüfuslarından birine sahip olan İsveç’te yeni tür hareketsizlik ve sıcak dalgalarına eşitsiz maruz kalma durumları ortaya çıkıyor. Kıyı toplulukları artan sel ve erozyonla karşı karşıya. Sami yerli halkı ise ekolojik kayıpların geyik yetiştiriciliğini etkilemesiyle geçim kaynaklarını kaybediyor.

İspanya’nın Valencia kentindeki sel felaketi 2024’te büyük yıkıma neden oldu.
Vicente Sargues/Shutterstock

Yer değiştirmek basit bir adaptasyon çözümü gibi görünse de bu, evlerin, geçim kaynaklarının, kültürel mirasın ve nesiller boyu şekillendirdiği toplumsal bağların kaybı anlamına gelebilir. Bu durum, adaptasyonun değerlendirilmesindeki diğer zayıflıkları da ortaya koyuyor. Hükümetler ilerlemelerini hedefler ve dayanıklılık göstergeleriyle raporluyor, ancak bu yaklaşım genellikle toplulukların kaybını göz ard ediyor.

Sorun zengin ülkelerin kaynaklardan yoksun olması değil; kaynakların otomatik olarak etkili korumaya dönüşmemesi.

Adaptasyon genellikle altyapıyı veya erken uyarı sistemlerini geliştirerek çözülecek teknik bir zorluk olarak sunuluyor. Bu önlemler elbette gerekli, ancak yeterli değil; parçalı yönetim yapısı ise temel bir engel olmaya devam ediyor.

İsveç’te yerel yönetimler adaptasyon sorumluluğunu taşıyor, ancak ulusal düzeyde destek alamıyor. Birleşik Krallık’ta yerel makamlar ve kurumlar tarafından yürütülen adaptasyon çabaları, ulusal politikalar ve bütçe kısıtlamalarıyla engelleniyor. Yerel yönetimlerden artan riskleri yönetmeleri bekleniyor, ancak bunu yapmaları için gereken kaynaklar, yetkiler veya ulusal destek mevcut değil.

AB’nin yeni ortaya çıkan İklim Dayanıklılığı Çerçevesi bu eksiklikleri gidermek için bir fırsat sunuyor. Avrupa’nın hazırlık durumunu güçlendirme ihtiyacını kabul ediyor. Ancak AB’nin daha iddialı hedeflerinin etkili eylemlere dönüşüp dönüşmeyeceği önemli bir soru olarak kalıyor. Temel yönetim sorunlarıyla doğrudan yüzleşilmediği sürece dayanıklılık, yaşanmış bir gerçeklik olmaktan çıkıp siyasi bir kavram haline gelebilir.

Hükümetler Cop31 için bir araya gelirken, zengin ülkelerdeki adaptasyon başarısızlıklarını kabul etmek, diğer ülkelere yönelik desteğin azaltılması için bir gerekçe olmamalıdır. Tam tersine, zengin topluluklar içindeki eşitsizlikleri tanımak, savunmasızlığın sadece GSYİH’ye değil, siyasi ve ekonomik koşullara da bağlı olduğu ilkesini güçlendirir.

Avrupa topluluklarını korumak ve diğer bölgelerde adaptasyonu desteklemek her ikisi de gereklidir. Zengin ülkelerdeki iklim adaptasyonu eksikliği temel bir çelişkiyi ortaya koyuyor. Büyük kaynaklara sahip toplumlar, öngörülebilir iklim riskleri karşısında vatandaşlarını koruyamama riskiyle karşı karşıya. Bu sorunu çözmek için teknolojilerden ve hedeflerden daha fazlası gerekiyor.

Adaptasyon eksikliklerini kabul etmek, küresel ve ulusal iklim adaletini ilerletmek için hayati önem taşıyor. Bu durum, adaptasyonun neden küresel çapta yetersiz finanse edildiğini, ilerlemenin neden eşitsiz olduğunu ve neden daha dürüst bir diyalog gerektiğini açıklamaya yardımcı oluyor.

Zengin ülkeler hem diğer bölgelerde adaptasyonu desteklemeli hem de kendi iç savunmasızlıklarıyla yüzleşmeli. Aksi takdirde adaptasyon sadece kağıt üzerinde ilerlerken, maruz kalma ve eşitsizlik her yerde artmaya devam edecek. BM’nin iklim müzakere süreci bu tartışmayı değiştirmek için fırsatlar sunuyor; ancak bu, her ülkenin adaptasyon yapması gerektiğini ve bunun kolektif bir görev olduğunu kabul ederek mümkün olacak.

İlginizi Çekebilir: Kirlilik Endüstrileri COP31’i Sarmış, İklimden Etkilenen Ülkeleri Sayıca Aşmış →
Kaynak: The ConversationKaynak yazarı: Emilia Ganslandt, Emily Boyd, Joshua Garland
💬 Topluluk Masası & Tartışma

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.

Foruma Katıl & Yanıtla ➔
Forumda sor / tartış
BayHaber Arama

Hangi konuyu araştırıyorsunuz?

En az 3 karakter yazın.

Tüm Bölümler

BayHaber’i keşfedin

Okuma görünümü

BayHaber’i nasıl okumak istersiniz?

Seçiminiz bu tarayıcıda saklanır. İki gazete görünümü görselleri ve sayfa ritmini basılı yayın hissine yaklaştırır.

Ağ Bağlantıları:Ürün Karşılaştırma • Dijital Medya • Güncel Haber • Net Haber • Gazete Hakimiyet
\n\n