Geçen hafta Victoria, federal hükümetle bir okul finansmanı anlaşması imzaladı. Bu, Viktoryalı halk okullarının şimdi, 2011 Gonski incelemesinden doğan ihtiyaç temelli finansman ölçütünün %100’üne ulaşması için bir takvimine sahip olduğu anlamına geliyor.
Anlaşma, Avustralya’daki diğer tüm eyalet ve bölgelerin 2025’in ortasına kadar uzun süreli finansman anlaşmaları imzalamasının ardından geldi.
Albanese hükümeti, Viktorya gelişiminin ülkedeki “her halk okulunu tam ve adil finansmana giden yola koyduğunu” söylüyor.
İşte anlaşmalar okul finansmanı için gerçekten ne anlama geliyor.
Finansman anlaşmaları nasıl işliyor?
En geç 2034’e kadar Avustralya’daki her halk eğitim sistemi, eğitim kaynağı standardının %100’ü kadar finanse edilmeli. Bu, öğrencilerin eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için gereken hükümet finansmanını tahmin etmek için kullanılan ölçüt.
Mevcut okul finansmanı anlaşmaları altında, Federal Hükümet halk okulları için kaynağın %25’ini, eyaletler ve bölgeler ise %75’ini sağlayacak. Kuzey Bölgesi farklı bir %40-60 finansman paylaşımına sahip.
Avrupalı okuyucular için Avrupa akademisyenlerinden analiz içeren haftalık bültenimiz
Bu büyük bir başarı. Eğitim kaynağı standardı, okul finansmanı üzerine yapılan Gonski incelemesinden doğdu. Ancak her eyalet ve bölgenin halk eğitim sistemini bu düzeye finanse etmeye razı olması neredeyse 15 yıl aldı.
Anlaşmalar, önümüzdeki on yıl halk okulları için tahminen 16,5 milyar Avustralya doları ek federal finansman ve ardından gelen on yıl için de yaklaşık 50 milyar dolar daha değerinde.
Yol uzun sürecek
Ancak tüm halk eğitim sistemleri tam olarak finanse edilmeden önce uzun bir bekleme var.
Yeni Güney Galler, Queensland ve Güney Avustralya’da finansman 2034’e kadar %100’e ulaşmayacak. Bu yüzden mevcut öğrencilerin çoğu tam olarak finanse edilmiş okullara gidemeyecek.
Diğer bölgeler buraya daha hızlı ulaşıyor. ACT, Batı Avustralya ve Tasmania’daki halk eğitim sistemleri şu anda tam olarak finanse edilmiş durumda, Kuzey Bölgesi’ndekiler ise 2029’a kadar ulaşması bekleniyor.
Victoria, şu anda halk okulları için standardın %70,43’ünü ve Federal Hükümet %20’yi finanse ediyor, toplamda %90,43. Eyalet, payını 2031’e kadar %75’e çıkarmayı ve bütçesi izin verirse bunu 2029’a çekmeyi kabul etti.
Anlaşma büyük ölçüde sona bırakılmış ve Federal Hükümetin payı 2034’e kadar %25’e ulaşmayacak. Viktoryalı halk okulları o zamana kadar %100’e ulaşmayacak.
Halka ait olmayan okullar ne durumda?
Öte yandan, hükümete ait olmayan okullar ulusal düzeyde ortalamada zaten eğitim kaynağı standardı haklarına sahip ya da ona geçiş halinde.
Kuzey Bölgesi’nde, hükümete ait olmayan okullar için tam finansman 2029’a kadar sağlanacak.
Bu, iki finanse edilmemiş jenerasyon yaşayacağımız anlamına geliyor
Uzun beklemenin pratik sonuçları, halk okulu öğrencilerinden oluşan iki jenerasyon için ciddi.
2012’de, Gonski raporu hemen ardından okula başlayan bir çocuk 2024’te 12. sınıfa kadar gelecek. Bu jenerasyonun çoğu halk okulu öğrencisi için her eğitim yılı, eğitim kaynağı standardının altında finanse edilen bir sistemde geçti.
2022’de okuba başlayan bir çocuk 2034’te 12. sınıfa gelecek; bu yıl mevcut finansman anlaşmasının sona erdiği ve ülkedeki halk okullarının kağıt üzerinde tam olarak finanse edildiği yıl.
Aynı anda, eğitim sistemlerimizdeki eşitsizlikler artıyor.
Eğitim Bakanı Jason Clare, yoksul ve zengin ailelerden gelen sekiz yaşındaki çocuklar arasındaki okuma farkının son 15 yılda ikiye çiftlendiğini söyledi.
Bu fark okul boyunca genişliyor. Mitchell Enstitüsünden analiz, 9. sınıfa gelindiğinde, ebeveynleri lisans derecesi ya da üstü olan öğrencilerin, okulu bitirmemiş ebeveynlere sahip olanların okumada artık altı yıl sekiz ay önünde olduğunu, bunun 2023’teki altı yıldan çıktığını gösteriyor.
Yani, okul finansmanı artık ‘düzeldi mi’?
Çoğu eyalet için cevap hayır.
Anlaşmalar, Victoria’ın 28 Kasım’daki seçimle başlayan birkaç federal ve eyalet seçimi boyunca 2034’ün sonuna kadar geçerli. Sadece siyasi dalgalanmalara ve bütçe baskısına dayanırlarsa tam finansmanı sağlayacaklar.
Uzun vadeli, geriye dönük anlaşmalar özellikle kırılgandır ve bu durum daha önce de yaşandı. Orijinal Gonski anlaşmaları altında, ek finansmanın yaklaşık üçte biri beşinci ve altıncı yıllarda ödenmeliyken, yeni iktidara gelen Coalition hükümeti bu finansman taahhütlerini korumadı.
Eyaletlerin kendi paylarını dar bütçeler içinde bulmaları gerekiyor. Victoria, kendi payını 2029’a kadar çekebileceğini söylüyor, eğer bunu başarabilirse.
Sonrasında ne olması gerekiyor?
2034’e kadar çok şey olması gerekiyor, ancak dört konu öne çıkıyor.
İlk olarak, hükümetlerin döngüsel finansmanın ötesine bakmaları ve okul binalarının ve tesislerinin yeterli düzeyde olduğundan emin olmaları gerekiyor. Büyük ölçekli sermaye harcamaları, okul kaynakları standardının kapsamı dışında kalıyor. ABC’nin bildirdiğine göre, bazı Victoria kamu okulları temel bakımı karşılamakta zorlanıyor.
İkinci olarak, anlaşmalar gerçek bir eşitlik hedefi içermeli. Ulusal hedefler, öncelikli eşitlik grupları için NAPLAN sonuçlarının yükselmesine odaklanıyor. Avantajlı ve dezavantajlı öğrenciler arasındaki açının kapanmasını gerektiren bir hedef yok, bu yüzden ortalama sonuçlar iyileşirken eşitsizlik genişleyebilir.
Üçüncü olarak, paranın nasıl kullanıldığı önemli. Anlaşmalar, finansmanı fonetik kontrolleri, küçük grup dersleri ve “kanıta dayalı öğretim” dahil olmak üzere reformlarla ilişkilendiriyor. Ancak öğretmenlerin ve okul yöneticilerinin mesleki muhakeme yürütme ve öğrenci ihtiyaçlarına uyarlama konusunda hala özgürlüğe sahip olmaları önemli.
Son olarak, zaman önemli. En büyük eyaletlerimizdeki okullar, 2011’de ilk kez önerilen bir finansman standardına ulaşmak için başka sekiz yıllık bir bekleyişe sahip. Federal hükümet kendi %25’lik payını öne alabilir ve eyaletler katkılarını daha erken artırabilir. Takvimi hızlandırmak, öğrencilerin şimdi kamu okullarındaki öğrencilere yardımcı olur, kırılgan bir gelecektekilere değil.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
