Görme Engelli Gençlerin İş Hayatına Girişinde Karşılaştıkları Engeller Araştırmayla Belirlendi

Bir araştırma, 11 yıl boyunca görme engelli 80 gençlerin okuldan yetişkinliğe uzanan yolculuğunu izledi ve bu gençlerin iş hayatına girerken karşılaştıkları engelleri ortaya koydu. Araştırmacılar, gençlerin akademik başarıları nispeten iyi olsa da görme engelli gençlerin istihdam oranlarının uzun süredir düşük kaldığını ve ekonomik olarak pasif hale gelme riskine özellikle açık olduklarını tespit etti.

Çalışma, farklı destek yollarının ve bunların deneyimlerinin gözlemlenmesini amaçladı. Araştırmacılar, görme engelli gençlerin neden bu durumu yaşadığını anlamak ve olası çözüm yollarını belirlemek istedi.

Umuttan Beklentisizliğe

Araştırmacılar, gençlerle ilk kez 14 ila 16 yaşları arasında çalışmaya başladığında, bu gençlerin geleceğe dair büyük bir optimizmle dolu olduklarını gözlemledi. Sosyal hizmet uzmanı, öğretmen ve psikolog olmak istediklerini ifade ettiler. Ancak çalışmanın sonuna gelindiğinde, 25 ila 27 yaşları arasında olan birçok genç ücretli bir iş deneyimi yaşamamış ve işe girme bir yolu görememişti.

Grup üyelerinin ifadeleri aracılığıyla, karşılaştıkları engellerin çoğunun görme engelliliğine özgü olduğu öğrenildi.

Yetişkinliğe Hazırsız

Hizmetlerin kişiye göre değişmesi, yani destek kişinin nerede yaşadığına göre şekillenmesi nedeniyle, birçok genç görme engelli genç yetişkinler olarak yaşamlarını sürdüreceklerine dair hazırsız hissetti. İş yerinde yardımcı teknolojileri kullanamamak ve bağımsız olarak seyahat etmek için gereken becerilere sahip olmamak bu eksikliklerin arasındaydı. Bazen de engellerini beyan edip düzenlemeler talep etme konusunda kendilerini yeterli görmemeleri de söz konuydu.

Dürüst olmak gerekirse, çoğu meslektaşımın görme engelli olduğumu bilmediği gerçektir. Bunu söylemekten nefret ederim ve insanların bunu bilmeleri bir dayanak gibi düşünmemi istemiyorum.

Brett

Erişilemeyen İş Piyasası

Gençler, başvuru sistemleri ve değerlendirme süreçlerinin görme engellilerin yardımcı teknolojileriyle uyumlu olmayan, aşırı derecede görsel nitelikli bir iş piyasası olduğunu anlattı. İnsan kaynakları ekiplerinin ve yöneticilerin, Eşitlik Yasası kapsamında beklenen makul düzenlemeleri nasıl yapacaklarına dair genel bir bilgi eksikliği bildirdiler.

“David” adlı bir genç, başvurduğu 50 mezuniyet programında üçte birinde erişilebilirlik zorlukları yaşadığını tahmin etti.

Ancak işe alım sürecinde en engelleyici faktör, çevrimiçi sınavlardır. Birçok sınavın konuşma yazılımıyla çalışmaması, metnin etkileşimli değil, sadece bir resim gibi olması sorun yaratıyor. Bu nedenle ek süre verilse bile konuşma yazılımıyla okuyamıyor. Birçok şirket bunu anlamıyor; ek süre verilmesiyle her şeyin çözüleceğini düşünüyor.

Genellikle erişilebilir olmayan başvuru belgeleri de bu süreçte bir engel oluşturuyordu.

İş Merkezinden Teselli

Eğitimlerini tamamlayıp iş bulmak için destek arayan gençler, onları iş aramadan vazgeçirmeye çalışan İş Merkezi Plus personeliyle ve görme engelli birinin iş bulması “imkansız” olduğunu söylediğini düşünen iş koçlarıyla karşılaştı.

İş bulmada başarılı olanlar, engelli çalışanların iş yerlerine erişmesi için gereken özel ekipman ve desteğin maliyetini karşılamaya yardımcı olan devlet finanse edilen İşe Erişim programında başvurularda yaşanan gecikmeler