Sezon dışı ne kadar ilerlerse, beş kez Grand Tour kazanan Primož Roglič’in kariyerinin istediği gibi bitmeden sona ermesi o kadar olası görünüyordu.
2027 için bir takımı olmadan ve seçenekleri tükenmiş bir halde – sonbahar boyunca Visma’ya potansiyel dönüşü ve Lotto Intermarché’ye geçişi gibi söylentiler sonuçsuz kalınca – Roglič, son anda aradığı can simidini buldu ve NSN Cycling ile bir yıl daha pelotonda kalma anlaşması imzaladı.
Bu, modern bisiklet dünyasındaki çoğu büyük isimli transfer gibi aylar öncesinden duyurulmuş bir hamle değildi; ancak Temmuz ayında Red Bull takım patronu Ralph Denk’in onun ayrılacağını teyit etmesinden bu yana Roglič’in “Göreceğiz, ah” ve “Henüz bilmiyorum” şeklinde cevapladığı soruya nihayet bir yanıt getirdi.

Scott Addict RC Ultimate İncelemesi: Hafif Tırmanış Bisikletleri Ölmüş Değil!
Mükemmel Uygunluğu Bulun: Her Bisikletçi İçin En İyi Bisiklet Ayakkabıları
Videoyu buradan izleyin: Scott Addict RC Ultimate İncelemesi: Hafif Tırmanış Bisikletleri Ölmüş Değil!
Yine de belirtmek gerekir ki Roglič, 12 ay sonra sporla ilgili benzer şekilde karmaşık bir yeniden sözleşmeyi de dışlamadı; bunu daha açık bir şekilde “hayatımda huzurlu olacağım bir bölümü nasıl oluşturacağımı anlamak için biraz zamana ihtiyacım olduğunu” ama aslında cevabın “Asla Söyleme Asla” takım adıyla basit olduğunu belirterek açıkladı.
Tudor, Pinarello Q36.5, Unibet Rose Rockets ve XDS Astana da Slovenli bisikletçi için spekülasyon yapılan diğer duraklardı; ancak hiçbiri finansal kaynaklar, uygun bir sözleşme veya onu kadroya katma arzusu açısından mükemmel kombinasyonu sunamadı. NSN ise bu GC yıldızı için yer bulmayı başardı.

(Görsel kredisi: Getty Images)
En önemlisi, bu durum, Il Lombardia’da sıradan bir 68. sıra bitiriciliği yerine, 37 yaşındaki Roglič’in profesyonel kariyerinin son bölümünü nerede sonlandıracağını artık kendisinin kontrol edebileceği anlamına geliyor ve kesinlikle sessiz bir şekilde ayrılmayı düşünmüyor.
“Hâlâ yapacak işlerim olduğuna inanıyorum – hem yarışlarda hem de kendimle ilgili olarak,” dedi Çarşamba akşamı NSN’e sürpriz transferi duyurulduğunda. “Sadece yarışmak için değil, aynı zamanda başarılar elde etmek için de motivasyonum ve tutumum var.”
Sezonun sonlarında Slovenya’daki ev sahibi zaferlerinden sonra Roglič, WorldTour’daki 12. yılına mevcut Avrupa zaman denemesi şampiyonu olarak başlayacak. Zaman denemesi şampiyonluğunu kazandıktan sonra bile bu formayı bir yarışta giyip giyemeyeceğinden emin değildi: “Belki de sadece evimde giyerim. Çünkü bir sonraki adımda ne yapacağıma henüz karar vermedik, ama ne olursa olsun onu giyeceğim.”
Ancak bunun dışında, “eski köpekte hâlâ hayat var” olduğunu da kanıtladı; Eylül ayında Vuelta a España’da – dört kez kazandığı bir yarışta – Enric Mas’ın arkasından genel klasmanda ikinci oldu. Ve 2026’daki bu iki önemli başarı da, Vuelta’nın başlamasından sadece bir ay önce Monako’da bir sürücü tarafından bisikletinden düşürülmesinden sonra geldi.
10 gün bisikletten uzak kalan ve eğer yaşadığı yer olmasaydı yarışa başlayıp başlayamayacağından bile emin olmayan Roglič’in sezon sonu sonuçları, iyileşme açısından mucizevi olduğu bağlamında değerlendirilmelidir. Bu, bir yıl önce NSN olarak yeniden markalanan eski Israel-Premier Tech’in “emekli evi” olarak eleştirildiği türden transferlerden çok farklı.
Roglič tecrübeli olabilir, ancak hâlâ dünyanın en iyi bisikletçilerinden biri.
Hâlâ en iyilerle rekabet edebiliyor
Roglič 2026’da 53 kez yarıştı ve karışık başarılar elde etti, ancak en önemlisi, hâlâ başarılar gösterdi.
Sezona Tirreno-Adriatico’da sağlam bir performansla başladı; genel klasmanda beşinci oldu ve takım arkadaşı Giulio Pellizzari’nin galip Isaac del Toro’nun arkasında genel klasmanda üçüncü olmasına yardımcı oldu. Ardından Milano-Torino’da üçüncü olarak İtalya’da daha fazla başarı gösterdi.
Buradan itibaren Slovenli bisikletçi için işler yavaşladı; Iztulia Basque Country’de 16. oldu ve hemşehrisi Tadej Pogačar’ın yarışları domine ederek her iki unvanı da kazandığı Tours de Romandie ve Suisse’de etkileyici bir performans sergileyemedi. Roglič sırasıyla sadece 18. ve sekizinci oldu.
Slovenya ulusal şampiyonalarında durumu tersine çevirdi; ITT’de bir zafer ve yol yarışında dördüncülük elde ederek performansını artırdı. Bu, Vuelta’ya hazırlık sürecindeydi; burada genel klasmanda en çok zaferi elde etme hedefine odaklanmıştı – şu anda Roberto Heras ile birlikte dört zaferle paylaşıyordu.
Ancak kısa bir süre sonra, 31 Temmuz’da Roglič planlarının durduğunu açıkladı: Instagram’da paylaştığı bir gönderide “Birkaç gün önce bir araba çarptı…” yazdı. “Ne yazık ki San Sebastian ve Burgos’a katılamayacağım… en iyi senaryo değil, ama hayat bu işte. Şimdi tüm dikkatimiz La Vuelta’da; çalışıyoruz ve umuyoruz ki işler düzelir!”
Vuelta’ya katılmayı başardı ve eski “Roglifikasyonlar” yaşanmasa da – zira Pogačar’ın düşmesiyle Enric Mas sahneye çıktı ve kırmızı formayı kazandı – Granada’daki yarışın sonunda Roglič ikinci sırayı “benim için bir zafer gibi” olarak tanımlayabildi.

Roglič Vuelta podyumunda (Görsel kredisi: Getty Images)
Mas, İspanya için tarih yazdığı için haklı olarak manşetlerin çoğunu aldı, ancak basın odasından daha içten bir tepki, ikinci olan Roglič’in yarış sonrası uzun basın toplantılarında son sorusuna cevabıyla geldi. Sanki en başarılı anlarını yaşadığı yarışa bir veda gibiydi; odadaki hiç kimse, ne de kendisi, bir sonraki durağının nerede olacağını bilmiyordu ve oda alkışlarla dolarken Slovenli bisikletçi de minnettarlığını dile getirdi.
Aynı duygular Avrupa Şampiyonaları ve Il Lombardia’da da geri döndü; gizemli Roglič hâlâ “Sonuncusunun ne zaman olacağını asla bilemezsin. Hayattaki her şey gibi, bu da biraz duygusal olabilir,” derken, İtalyan Monument’ının kariyerinin sonu olabileceğini kabul etti.
Sezon dışına girerken Roglič bir sonraki kez Taiwan Cycling Masters’ta ortaya çıktı; Taipei’nin güneyindeki bir KOM mücadelesinde Slovenli, bir sözleşme imzalayıp imzalamadığına dair hiçbir ipucu vermedi – bunun yerine, etkinlik için hazırladığı bir tanıtım videosunda şifreli ifadeler kullanmaya devam etti.
“Yol boyunca topladığın insanlar, ya da onların seni toplaması, etrafındaki insanlar, sonunda senin üzerindeki etkine yardımcı olur,” dedi etkinlik için hazırlanan bir tanıtım videosunda.
“Bence evet, üzerlerinde bir iz bıraktılar. Dediğim gibi, her zaman öğrenmeye, daha fazlasını bilmeye açığım ve ne kadar çok bilirsen, o kadar çok bilmediğini anlarsın. Bu yüzden bu bitmek bilmeyen bir süreç.”
Şimdi ise biz de biliyoruz, o da biliyor ki profesyonel pelotondaki hayatı devam edecek. Pogačar, Vingegaard, Evenepoel, Seixas ve Del Toro’nun olduğu bir çağda, ilk beşe girmek pek olası görünmese de, bu yaz Pogačar’ın Vuelta’dan ve Vingegaard’ın Tour’dan düşmesiyle her şeyin olabileceği kanıtlandı. Dolayısıyla, son bir Grand Tour podyumu – ki bu onun 10.’su olacak – ya da hatta altıncı bir zafer elde etmesi imkansız değil.
Gerçekte, Roglič’in hedefleri Tour de France’ta son bir etap zaferi – halihazırda sahip olduğu üç zaferin üzerine eklemek için – Tour de Suisse’de genel klasman unvanı (ki bu, yedi büyük tek haftalık etap yarışından eksik olan tek büyük yarış) veya Vuelta’da o zorlu beşinci zaferi elde etmek olabilir.
Pogačar’ın muhtemelen yarışa katılmasına rağmen, “Asla söyleme asla” sözleriyle yaşamak Roglič’i buraya kadar getirdi ve yeni takımının adının onu hak ettiği son büyük başarıya taşımasını umacak. Avrupa unvanını evinde kazanmanın, büyük kariyerinin sonu olmasına izin vermemek bir miktar risk taşıyor, ancak bir Slovenlünün Vuelta zaferlerinden birine giderken meşhur dediği gibi: “Risk yoksa, zafer de yok.”
2027, Roglič’in ilk Tour de France etap zaferinin üzerinden 10 yıl geçeceğini işaret edecek (Görsel kredisi: Getty Images)
Yol sezonu sona ermiş olabilir, ancak Cyclingnews yavaşlamıyor. Kapsamlı haber kapsamımıza, sektör lideri CN Labs testlerimize, uzman köşe yazarlarımıza ve daha fazlasına sınırsız erişim için abone olun. Ayrıca, Cyclingnews uygulaması ile nereye giderseniz gidin güncel kalabilirsiniz! Bugün katılın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
