Ekim sonu ile Kasım başı arasında, dünyanın en büyük iki ekonomisi de dönüm noktası niteliğinde siyasi süreçlerden geçti. Pekin’de Çin Komünist Partisi’nin Beşinci Genel Kurulu, sadakati, disiplini ve “öz-devrim”i vurguladı. Amerika Birleşik Devletleri’nde ise Demokratlar ara seçimlerde Kongre’deki çoğunluğu yeniden ele geçirerek Trump’ı etkisiz bir başkan konumuna düşürdü. Her iki durumda da ekonomik fırsatlar sonucun şekillenmesinde rol oynadı; ancak iki ülkenin karşılaştığı sorunlar birbirinin ayna görüntüsü niteliğinde. ABD, kısmen Orta Doğu’daki krizin de etkisiyle yeniden canlanan enflasyonla boğuşuyor. Çin ise tam tersi bir zorlukla yüzleşiyor: kalıcı deflasyonist baskılar ve hanehalklarının yeterince harcama yapmadığı bir ekonomi.
Çin’deki parti-devleti otuz yıl boyunca hanehalkı tüketimini büyümenin bir yan ürünü olarak gördü, büyümenin itici gücü olarak değil. Günümüzde ise Çin Komünist Partisi’nin (ÇKP) bu konudaki söylemi değişti. Geçen Aralık ayında düzenlenen Merkezi Ekonomik Çalışmalar Konferansı, iç talebi ekonominin temel itici gücü olarak tanımladı; “iç talebin öncülük etmesine izin vermek” 2026 için belirlenen sekiz görev arasında ilk sırada yer aldı. Benzer şekilde, 15. Beş Yıllık Plan Tavsiyeleri’nde “hanehalkı tüketim oranında” “belirgin bir artış” sağlamak ilk kez ana hedeflerden biri haline getirildi. Temmuz 2026’da Devlet Konseyi, tüketimi artırmaya yönelik özel bir planı onayladı. Bu plan, 2030 yılına kadar perakende satışların yaklaşık 60 trilyon yuana (8,4 trilyon dolar) ulaşmasını hedefliyor. “Tüketim” anlamına gelen 消费 (xiāofèi) kelimesi, Beş Yıllık Plan Tavsiyeleri’nde 20 kez, 2026 Hükümet Çalışma Raporu’nda ise yaklaşık 30 kez geçiyor.

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.

