İçeriğe geç
18 Kasım 2026, Çarşamba
İstanbul 16° BIST 13.268,80 USD 48,83 EUR 55,72
Editör masası Forum

Min Jin Lee, “American Hagwon” ile Güney Kore’nin aşırı eğitim kültürünün maliyetini gözler önüne seriyor

1997'de Asya'yı saran mali kriz, bölgenin savaş sonrası hızlı ekonomik büyüme dönemini hızla sona erdirdi. Bu durum, kısa bir süre önce "Asya Mucizesi"…

Son güncelleme: 18 Kasım 2026, 03:33
Min Jin Lee, “American Hagwon” ile Güney Kore’nin aşırı eğitim kültürünün maliyetini gözler önüne seriyor

1997’de Asya’yı saran mali kriz, bölgenin savaş sonrası hızlı ekonomik büyüme dönemini hızla sona erdirdi.

Bu durum, kısa bir süre önce “Asya Mucizesi” olarak övülen dört “Asya Kaplanı” —Hong Kong, Singapur, Güney Kore ve Tayvan— için dramatik bir geri dönüş anlamına geliyordu.

En çok satan romanı “Pachinko”nun yazarı Min Jin Lee, ABC Radio National’ın “The Book Show” programına verdiği röportajda, “Birçok Asya ülkesi aşırı borçlanıp kredilerini ödeyemediği için korkunç bir dönem yaşadı,” diyor.

BayHaber sitesini Google’da tercih edilen kaynak olarak seç

Kriz bölgeyi etkilerken, Uluslararası Para Fonu (IMF) en çok etkilenen ülkeler olan Tayland, Endonezya ve Güney Kore için 40 milyar ABD doları (58 milyon dolar) tutarında bir kurtarma paketi sundu.

Bu durumun Güney Koreliler üzerindeki etkisi derindi.

Lee, “Kore sonunda borcunu ödemeye izin aldı, ancak bu dönem, nesiller boyu serveti olmayan pek çok insan için yıkıcıydı,” diyor.

“Eğer paranız varsa… her şey yoluna giriyordu. Ama sıradan insanlar eğitimlerini, evlerini ve işlerini kaybettiler.”

Eğitim, Güney Koreliler için zaten önemliydi; yüksek sosyal statüye ulaşmanın nadir yollarından biri olarak görülüyordu.

Mali krizden sonra Güney Koreliler, çocuklarını eğitmek için daha da ileri gittiler; Kore’deki ve yurt dışındaki elit okullara göndermek için büyük fedakarlıklar yaptılar.

Ancak eğitime verilen bu önem, bir bedel gerektirdi ve Güney Koreli öğrencilerin zamanlarının çoğunu ders çalışarak geçirdiği hagwon sistemini daha da pekiştirdi.

Lee, son kitabı “American Hagwon”da Kore diasporası arasındaki hagwon kültürünü inceliyor. Bu geniş kapsamlı sosyal roman, Koh ailesinin Güney Kore’den Avustralya ve ABD’ye uzanan yolculuğunu takip ediyor.

Genel olarak “dershane” olarak da bilinen hagwon, devlet okulu sistemi dışında faaliyet gösteren kâr amaçlı bir özel eğitim kurumudur.

Lee, “Hagwon, Koreli olmanın çok merkezi bir parçasıdır,” diyor.

Güney Kore’de eğitim, kariyer başarısı için temel bir unsur olarak görülüyor.

Lee, “Ortaokul performansı liseyi, lise üniversiteyi ve üniversite de işinizi etkileyebilir,” diyor.

“İnsanlar genellikle doğru adımları atamazsanız hayatınızın daha zor olacağını düşünüyor.”

Öğrencilerin beşte dördü hagwona katılıyor ve çoğu beş yaşından itibaren başlıyor.

Okul saat 16.00 veya 17.00’de bittikten sonra öğrenciler doğrudan hagwon’a gidiyor ve akşam 22.00’ye kadar İngilizce, matematik ve fen gibi dersleri çalışıyorlar.

Çoğu hagwon, özellikle çocukları son derece rekabetçi üniversite giriş sınavı olan College Scholastic Ability Test’e (Suneung olarak da bilinir) hazırlıyor.

Sekiz saat süren bu zorlu sınava girenlerin çok azı ülkenin en prestijli üniversitelerine girebiliyor; bu üniversiteler de en iyi şirketlerde başarılı kariyerlere yol açabiliyor.

Sınavı geçememek yaygın bir durum. “American Hagwon”da, Koh ailesinin en büyük çocuğu ve zeki, çalışkan bir öğrenci olan Bo, sınava defalarca giriyor; bu da büyük bir zaman ve para yatırımı anlamına geliyor.

Ancak hagwonlar sadece sınav hazırlığı için değil.

Lee, “Kore’de evlenip yemek yapmayı öğrenmek isterseniz hagwona gidersiniz,” diyor.

“Kore’de tap dansı öğrenmek isterseniz hagwona gidersiniz. Polis memuru veya postacı olmak ve memurluk sınavına girmek zorundaysanız, yine hagwona gidersiniz.”

“American Hagwon”da Helen Koh, lüks bir mağazadaki işinden aldığı komisyonlardan çocuklarının ek ders masrafları için düzenli olarak para ayırıyor.

Ancak kısaca “IMF” olarak anılan mali krizden sonra para kıtlığı başlıyor.

Cover of American Hagwon by Min Jin Lee, showing an illustration of students and a school in a red apple; on a blue background.

Her iki ebeveyn de Kore’nin en iyi üniversitelerinden mezun olsa da üç çocuklarını eğitmek onların bütçesinin ötesinde. Helen, çocuklarının hagwon ücretlerini ödemek için kısıtlı bütçesini zorlamak zorunda kalıyor.

Güney Kore’de hagwonlar büyük bir iş kolu; 2022’de Koreliler özel eğitime 29 milyar dolar harcadı.

Öğrencilerin yüzde 70’inin üniversiteye gittiği bir ülkede bu, Koh ailesi gibi birçok ailenin karşılamakta zorlandığı neredeyse kaçınılmaz bir masraf.

Güney Kore’nin doğum oranının hızla düşmesi tesadüf değil; ülke şu anda dünyanın en düşük doğum oranına sahip.

Lee, “Bu muhtemelen Kore’de insanların çocuk yapmamasının temel nedeni,” diyor.

“Bir çocuğu büyütmek ve eğitmek için gereken maliyet o kadar olağanüstü ve caydırıcı ki, birçok insan ‘Bunu yapmak istemiyorum’ diyor. Bu kadar önemli.”

Hagwon kültürü diğer sosyal sorunlara da katkıda bulunuyor. Güney Kore’de gençler arasında depresyon vakaları yüksek ve intihar oranları dünyanın en yüksekleri arasında yer alıyor.

Hükümet bu sektörde reform yapmak için akşam sokağa çıkma yasağı gibi önlemler aldı, ancak hagwonlar Kore eğitim sisteminin ayrılmaz bir parçası olmaya devam ediyor.

Lee, “Bu çok tartışmalı bir konu,” diyor.

“Sıradan bir Koreliye ‘Hagwonlar hakkında ne düşünüyorsun?’ diye sorarsanız, size bıkkın bir bakış atarlar.

“Yine de neredeyse tüm ebeveynler çocuklarını hagwona gönderiyor; tanışacağınız neredeyse tüm Koreliler hayatlarında bir şekilde hagwon deneyimi yaşamıştır, özellikle de yarımadada yaşıyorlarsa.”

Lee, romanında bu gerilimi yakalamaya çalışıyor.

Karakterlerden biri olan Lion, Kaliforniya’da öğrenci refahını kâr ve sonuçların önüne koyan bir hagwon işletiyor.

Ancak onun örneği bir istisna.

Lee’nin romanının gösterdiği gibi, Koreli aileler çocuklarının eğitimine devasa kaynaklar yatırıyor; ek dersler ve özel sınav başvuru hizmetleri için binlerce dolar ödüyorlar.

Güney Kore’deki katı ve erişilemez eğitim sistemiyle yüzleşen birçok aile, çocuklarını Avustralya ve ABD gibi ülkelerde eğitmeyi tercih ediyor.

Ancak Lee, Amerikan sisteminin prestijine rağmen mükemmel olmadığını kabul ediyor.

“American Hagwon” aynı zamanda ABD sistemindeki sorunları da vurguluyor: kökleşmiş eşitsizlik, artan maliyetler ve öğrencileri bir meta olarak gören ticari yaklaşım.

Lee için Avustralya’nın eğitim sistemi, Kore ve ABD’dekilere ilgi çekici bir alternatif sunuyor.

“HECS ve TAFE beni çok etkiledi,” diyor.

“Amerika’da buna benzer bir şey yok. Çok iyi bir üniversiteye gitmiş sıradan bir Avustralyalıyla konuştuğunuzda… maliyetinden endişe etmiyorlar çünkü sonunda geri ödeyeceklerini biliyorlar.”

Yüksek eğitimin çok daha pahalı olduğu ABD’de ise riskler çok daha büyük.

“Eğer başınızın üzerinde bir evin borcu asılı duruyorsa —ki ortalama bir Amerikalı böyle düşünüyor— üniversite harçlarınızın ne kadar yüksek olduğundan çok rahatsız olursunuz ve ne tür işler yapacağınızı dikkatle düşünürdünüz.”

Lee ayrıca evrensel sağlık hizmetinden ve bunun toplum üzerindeki koruyucu etkisinden de etkilendi.

“[ABD] acımasız bir yer,” diyor.

“Her Amerikalının gerçeği şu: Kendi sağlık masraflarını kendiniz ödemek zorundasınız. Kansere yakalanır ve işiniz yoksa tedavi olamazsınız. Bir eviniz varsa, onu ödemek için satmak zorunda kalırsınız.”

“American Hagwon”, Lee’nin Korelilerin dünya çapındaki göçünü anlatan “Diaspora Dörtlüsü” serisinin üçüncü romanı.

Yazıları, sürekli değişen bir dünyada göçün ve sınırların rolünü anlamaya yönelik bir çaba.

“Diasporanın artık kalıcı bir durum olduğuna inanıyorum,” diyor ve günümüzde ekonomik, çevresel ve eğitsel faktörler nedeniyle insanların hem gönüllü hem de zorunlu olarak yer değiştirmesinin arttığını belirtiyor.

İlk romanı “Free Food for Millionaires” (2007), genç bir Koreli Amerikalı kadının ve Ivy League mezununun ailesinin mirası ile ABD’deki yaşamı arasındaki gerilimi anlatıyor.

Onu takip eden “Pachinko”, 20. yüzyıl boyunca Korelilerin Japonya’ya göçünü anlatan bir hikaye. 2017 Ulusal Kurgu Kitabı Ödülü’ne aday gösterilen roman, 2022’de televizyona uyarlandı.

Lee şu anda dörtlünün son bölümü olan “The Marshall Plan” üzerinde çalışıyor; bu eser, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Avrupa’daki Kore diasporasını inceliyor.

“Korelilere odaklanıyorum, ama asıl odaklandığım şey bedenlerin hareketi ve bu hareketin bizi nasıl değiştirdiği, ayrıca çevremizin de varlığımızdan nasıl etkilendiği,” diyor.

“Çünkü bir yere gittiğinizde sadece siz değişmezsiniz; başkalarını da değiştirirsiniz.”

“American Hagwon”, Fourth Estate tarafından yayımlandı.

İlginizi Çekebilir: Derry’de Nijeryalı Topluluğa Yönelik Şiddetli Saldırılar Sonrası Irkçılığa Karşı Protesto Yürüyüşü Yapıldı →
Kaynak: ABCKaynak yazarı: Nicola Heath, Claire Nichols
💬 Topluluk Masası & Tartışma

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.

Foruma Katıl & Yanıtla ➔
Forumda sor / tartış
BayHaber Arama

Hangi konuyu araştırıyorsunuz?

En az 3 karakter yazın.

Tüm Bölümler

BayHaber’i keşfedin

Okuma görünümü

BayHaber’i nasıl okumak istersiniz?

Seçiminiz bu tarayıcıda saklanır. İki gazete görünümü görselleri ve sayfa ritmini basılı yayın hissine yaklaştırır.