100 kararsız seçmenden biri olan Billy’ye, dün geceki tartışmada dört Victoria siyasi liderine sorduğu soruya cevap alıp almadığı sorulduğunda, “Pek sayılmaz,” diye yanıtladı.
Sorusu, politikacıların halkla güveni nasıl yeniden kuracakları üzerineydi; ancak bu soru, İşçi Partisi başbakanına, Liberal muhalefet liderine, Yeşiller adayına ve One Nation adayına yöneltilen pek çok soruya da cevap niteliğinde olabilirdi.
News24/Herald-Sun tartışması, partilerin eyalet için sundukları rakip vizyonlar üzerine derin bir politika müzakeresine hiç girmedi. Bunun yerine, partiler çoğunlukla kendi politika sloganlarına sadık kaldılar ve rakiplerinin iddialarına karşı pek eleştiri veya karşı çıkış olmadı.

Adaylar, başarı listelerini ve yapmak istedikleri şeyleri sıraladılar.
Tartışmayı gerçekten etkileyici kılan kimse olmadı.
Sahnede dört adayın bulunmasıyla, tüm partiler bu geceden bir şeyler elde edecek ve çoğu durumda bu, ayakta kalmak anlamına gelecekti.

Başbakan Ben Carroll, basın toplantısındakinden daha az robotikti ve seçmenlerin sorularını yanıtlarken daha rahat görünüyordu. Ancak ortamı coşturamadı.
En zor anı, daha önce hizmet ettiği Andrews ve Allan hükümetleri, özellikle de Daniel Andrews’un mirası hakkında baskı görüldüğünde yaşandı.
Bu zor bir andı ve bu konu hakkında konuşmaya isteksizdi.
“O Voldemort değil,” diye araya girdi Muhalefet Lideri Jess Wilson, onun Andrews’un adını söylemesini teşvik ederek.
Carroll, ondan Jeff Kennett’in adını söylemesini istedi. Wilson tereddüt etmedi.
Bu, bir siyasi tiyatro anıydı, ancak Carroll’un her gün karşılaştığı zorluğu da vurguluyor. O ve İşçi Partisi, 12 yıllık iktidarları üzerinden yargılanıyor.
Carroll’un bu tartışmayla pek çok yeni seçmeni kazanması pek olası değil; bu, onun “yeni yönünü” sergileme fırsatıydı, ancak bu görevi tam olarak yerine getiremedi. Yine de destek kaybetmesi de pek muhtemel değil.
İşçi Partisi’nin giderek daha fazla koltuğu kurtarmaya çalıştığı bir kampanyada bu, neredeyse bir zafer sayılır.
Benzer bir sonuç, onun ana rakibi için de geçerli.
Wilson, prova edilmiş bir şekilde karşımıza çıktı; sözleri, siyaseti her gün takip edenler için tanıdıktı.
Ancak, bazı cevapları daha fazla soru işareti yaratsa da kendinden emin ve sakin görünüyordu.
Seçim çizgisi yaklaşıyor ve anketler muhalefetin çoğunluğu kazanma yolunda olduğunu gösterirken, Koalisyon artık hata yapamayacağı kritik bir aşamaya ulaştı.
Wilson için gerçekten sürpriz anlar olmadı.
Liberaller, onun odadaki yetişkin, kontrolü elinde tutan biri olarak görünmesini istiyordu. Bu rolü büyük ölçüde başarıyla yerine getirdi, ancak parlamadı da.
Eğer tartışma sadece başbakan ve muhalefet lideri arasında bir kapışma olsaydı, Wilson için daha rahat, Carroll için ise çok daha zor olurdu.
O zaman odak noktası, dört rakip partinin Victoria’nın sorunlarını çözme fikirlerinden ziyade, İşçi Partisi’nin geçmiş performansı üzerinde daha yoğun olurdu.
Tartışma hiçbir zaman derin politika detaylarına inemedi.
Ancak enerji tartışması, Wilson’ın en zorlu suyu yönetmesi gereken alandı; partisinin elektriğin kaynağının ne olduğuyla ilgilenmediğini, yeter ki uygun fiyatlı ve güvenilir olsun diye vurguladı.
One Nation’dan Warren Pickering, ona net sıfır hedefini destekleyip desteklemediğini sordu; bu, parti için sembolik bir konu.
Birkaç ısrarlı sorudan sonra Wilson, eyaletin bu emisyon hedefine ulaşma yolunda bir değişiklik olmayacağını söyledi.
Bu, tam da Pickering’in duymak istediği şeydi. Parti, bugün açılacak olan oy verme merkezleri öncesinde bu konuyu giderek daha fazla gündeme getiriyor.
Tartışmaya girerken Pickering, bir sürpriz aday olarak görülüyordu. Doğrudan, işlenmemiş ve politikacı karşıtı tarzıyla pek çok seçmeni kendine çekmişti.
Aslında normalden biraz daha sakin görünüyordu, ancak rakiplerine One Nation’ın bu seçimdeki ciddiyetini alay konusu yapabilecek “aşırı” anlar yaşatmadı.
Gecenin en şaşırtıcı performansı Yeşiller’den Ellen Sandell’den geldi.
Yıllardır eyalet meclisinde üçüncü en büyük güce sahip olan parti, uzun zamandır bu tür etkinliklerde bir yer hak ettiğini savunuyordu.
Sandell bu fırsatı boşa harcamadı. Yeşiller’in retoriklerini sundu (ki bu, salondakilerin çoğuna hitap etmeyecekti), ancak kendi duruşunda ısrar etti ve öne çıktı.
Bu performans yüzünden destek kaybetmesi pek olası değil, hatta zorlu bir ortamda bazı yeni dostlar bile kazanmış olabilir.
Tartışma sonrasında, kararsız dinleyicilerden bir kazanan seçmeleri istendi.
Carroll için sonuç karamsardı; sadece yüzde 7’si onu destekledi. Wilson yüzde 39 ile açık ara kazanan oldu, One Nation yüzde 16’yı alırken, yüzde 13’ü hala kararsızdı.
Sandell ise yüzde 25 ile ikinci sırada yer aldı; bu da başlı başına dikkat çekici bir sonuçtu.
Salı gecesi düzenlenen Halk Forumu’nun seçim üzerinde büyük bir etkisi olacak mı?
Pek olası değil. Ancak, birçok koltuğun küçük ilk tercih farklarıyla belirleneceği bir durumda, büyük bir aksaklığın yaşanmaması tüm kampanyaların rahat bir nefes almasını ve bazı durumlarda küçük bir sevinç yaşamasını sağlayabilir.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
