İçeriğe geç
14 Kasım 2026, Cumartesi
İstanbul 16° BIST 13.268,80 USD 48,83 EUR 55,72
Editör masası Forum

Deniz Dışında Rüzgar Sanayii Ona Lazım Olan İyi Ücretli İş Verdi. Sonra Trump Onu Yıkımın Eğine Getirdi

2022'nin sıcak bir Temmuz gününde, o dönemki ABD Başkanı Joe Biden, Massachusetts'in güney kıyısındaki bir kömür santralinin harabelerinden bir konuşma…

Son güncelleme: 13 Kasım 2026, 23:41

2022’nin sıcak bir Temmuz gününde, o dönemki ABD Başkanı Joe Biden, Massachusetts’in güney kıyısındaki bir kömür santralinin harabelerinden bir konuşma yaptı.

Kömürün yakılmak için gemilerle getirildiği o iskelede ayakta durarak, aynı iskelelerin yakında rüzgâr enerjisi bileşenlerinin denize çıkarılacağını söyledi.

İtalyan bir şirketin oraya yeni bir fabrika kurma planlarını övdü; 250 iş kolu oluşturacak ve o sırada kıyı boyunca kurulmayı bekleyen offshore rüzgâr projelerine ABD yapımı deniz altı güç kablolarını sağlayacaktı.

BayHaber sitesini Google’da tercih edilen kaynak olarak seç

Dört yıl sonra, Biden’ın konuştuğu toprak alanı otlar ve uzun otlar kapladı.

Şirket asla gelmedi.

President Joe Biden stands at a lectern on a small stage in a muddy field. In the distant background is a body of water and a cityscape. In the foreground is a crowd of people.
The same field as the previous picture, photographed from a near-identical vantage point. Now, the stage is gone, the field is overgrown with weeds and there are no people.

Ben Berke/Ocean State Media

Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

O dönemki ABD Başkanı Joe Biden, 2022’de Massachusetts’in Somerset ilçesinde Brayton Point’te bir konuşma yaptı. Dört yıl sonra, vaat edilen fabrika iptal edildi.

Prysmian

Caleb Kenna for ProPublica

Brayton Point’teki bir offshore rüzgâr kablosu fabrikası planlarının mimari çizimi ile aynı alanın 2026 yılı fotoğrafının karşılaştırılması.

Yaklaşık 20 dakikalık bir sürüşle doğuda, son üç yılda Kanada ve Avrupa’dan gelen rüzgâr türbini parçalarının monte edilmesine yardımcı olan yüzlerce işçi, yerini martılara ve kazlara bıraktı. Kuşlar, Massachusetts eyaletinin offshore rüzgâr gelişimi için 140 milyon dolar harcayarak inşa ettiği, artık boş olan iskelede dolaşıyor.

Yakındaki Rhode Island’daki Providence’da, offshore rüzgâr türbini temel platformları üreten yeni inşa edilmiş bir fabrika boşaldı.

Ben Berke/Ocean State Media

Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

Sendika üyeleri, New Bedford’ın sahil şeridinde üç yıl boyunca türbinleri monte etmek için çalıştı. Liman tesisini kullanmayı planlayan rüzgâr geliştirici ise projesini belirsiz bir süre erteledi.

Trump yönetiminin deniz ötesi rüzgar enerjisine yönelik çok yönlü savaşının ortasında, ülkenin deniz ötesi rüzgar enerjisi endüstrisinin üssü olan New England’daki maliyet, boş depolar, sessiz deniz terminalleri ve yüz milyonlarca dolarlık devlet yatırımının geri kazanılamayabileceğini kaydeden defterlerde görülüyor.

ProPublica, yönetimin girişimlerinin sonuçlarını belgelemek için Ocean State Media, The Connecticut Mirror ve New Bedford Light ile ortak oldu.

James Estrin/The New York Times/Redux

Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

Providence’in sahil şeridinde türbin bileşenleri üreten bir fabrika artık boş duruyor.

James Estrin/The New York Times/Redux

Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

Providence’in sahil şeridinde türbin bileşenleri üreten bir fabrika artık boş duruyor.

Donald Trump’ın göreve geri dönmesinden önce birçok deniz ötesi rüzgar projesi belirsiz bir gelecekle karşı karşıya kaldı. Enflasyon ve tedarik zinciri kıtlıklarıyla yükselen inşaat maliyetleri, bazı geliştiricileri rüzgar santralleri kurma ve eyaletlere elektrik sağlama sözleşmelerinden çekilmeye zorladı. Deniz ekosistemlerini bozdukları ve kıyı manzarasını bozdukları söylenerek farklı gruplar projelerin inşasına da karşı çıktı.

Ancak geçen yıl yönetim, beş projenin inşasını geçici olarak durdurarak tabloyu daha da bulutladı. Mahkemeler geliştiricilerin yola devam etmesine izin verdi, ancak bu tehdidi ortadan kaldırmadı. Geçen ay, ABD İçişleri Bakanlığı, zaten faaliyette olan ve maksimum kapasiteyle 350.000’den fazla New England evini elektrikle sağlayabilen bu beş projeden biri olan Revolution Wind için ana bir ruhsatın yeniden gözden geçirilmesine izin verilmesini isteyen bir mahkemeye başvurdu.

Yönetim, henüz inşa edilmemiş ancak 1.7 milyona kadar New England evini elekrikle sağlayacak şekilde önerilen bir proje grubu da dahil olmak üzere, tüm deniz ötesi rüzgar santrallerindeki gelecek geliştirmeleri dondurdu. Bunların inşa edilmesine izin verecek ruhsatları engelledi veya gözden geçirilmesini istiyor. Bu arada yönetim, diğer rüzgar geliştiricilerine kiralarını geri vermeleri ve ayrılmaları için milyarlarca dolar ödüyor.

Trump, Pazartesi günü düzenlenen bir basın toplantısında, ABD’deki enerji gelişimini hızlandıracak olan iki partili bir yasayı desteklediğini söyledi. Bir muhabirin, yasanın rüzgar enerjisini de içerdiğini belirtmesi üzerine Trump, “rüzgar türbinlerini onaylamayacağım, çünkü rüzgar türbinleri büyük bir kayıp.” dedi.

Bu sarsıntı dalgalanmalar yarattı. Biden’ın övdüğü kablo şirketi, fabrikasını kurmaktan vazgeçti ve bunun gerekçesi olarak “ABD pazarındaki uzun vadeli eğilimleri” gösterdi.

New Bedford, Massachusetts ve New London, Connecticut gibi liman şehirleri, rüzgar çiftlikleri inşa ederek elde ettikleri ekonomik kazanımları korumaya çalışırken geri kalanlarla başa çıkmak zorunda.

Takip eden son kışın bile yeni, tarihi bir balina avcılığı ve dokuculuk merkez olan New Bedford’da oteller, ofisler ve iskeleler deniz üstü rüzgar işçileriyle dolup taşıyordu. Pizzacıdan temizlecilere, yakıt tedarikçilerine kadar yerel işletmeler, rüzgar sektörüne hizmet etmek için yeni sözleşmeler kazandı.

New London’da — balina avcılığı sektörünün merkezinde yer aldığı bir liman — yetkililer, dünyanın en büyük rüzgar geliştiricilerinden biriyle çalışarak, devlet sahipliğindeki bir iskeleye 300 milyon doları aşan kamu ve özel fonları çekti. Önemli maliyet aşımı ve erken dönem inşaat zorluklarına rağmen, bu çaba iskeleyi rüzgar sektörü için bir hazırlık alanına dönüştürdü.

Rüzgar türbin bileşenleri, Danimarkalı rüzgar geliştirici Ørsted’in deniz üstü rüzgar çiftliklerine gitmeden önce yükleme gemilerine yüklenmeyi beklerken, New London’daki Devlet İkelesi’nde saklanıyor. Üç ardışık projenin sonuncusunun gelecek yıl tamamlanması bekleniyor, ancak başka hiçbir proje tamamen izinli değil. Sarah Gordon/The Connecticut Mirror

Son dört yılda, iskele bir aktivite kovanına dönüştü. Yüzlerce işçi, futbol sahası boyunda kanatlarla, özel olarak tasarlanmış gemilerden — bazılarının adı Yunan mitolojisinden alınmış — türbin parçalarını yükleyip indiriyordu. Yerel şirketler de sektörü destekleyecek işler buldu; bunlardan biri, deniz üstü inşaat sahalarında çalışanlar için su kurtarma eğitimi sunuyordu.

“Geleceğin sınırsız göründüğünü düşünüyorum,” dedi New London Belediye Başkanı Michael Passero.

Passero, rüzgar öncesinde yetkililerin, New York ve Boston’daki daha büyük liman tesislerinin gölgesinde kalan iskeleye yıllarca farklı sektörleri çekmeye çalıştığını söyledi. İskele sık sık yol tuzu büyük yığınlarının ithal edilmesi ve depolanması için kullanıldı.

New London Belediye Başkanı Michael Passero, New London State Pier önünde. Danimarkalı rüzgar geliştiricisi Ørsted şu anda iskeleyi denizüstü rüzgar projeleri için bir organizasyon alanı olarak kullanıyor, ancak bu iş tamamlandığında ortada yer alacak kiracı yok. Sarah Gordon/The Connecticut Mirror

New London Belediye Başkanı Michael Passero, New London State Pier önünde. Danimarkalı rüzgar geliştiricisi Ørsted şu anda iskeleyi denizüstü rüzgar projeleri için bir organizasyon alanı olarak kullanıyor, ancak bu iş tamamlandığında ortada yer alacak kiracı yok. Sarah Gordon/The Connecticut Mirror

İskelede taban alanı bulanmış en son rüzgar projesinin işler yıl içinde tamamlanması planlanıyor. Liman yetkilileri, mekanı dolduracak bir kiracı bulamadı.

“Eski günlere, kargo çekmeye çalıştığımız günlere dönecekler,” dedi Passero.

Trump’ın rüzgara yönelik savaşının ön saflarında sendikal ve sendikasız işçiler bir fırsatın kaybolduğunu izliyor. Geliştiricinin bilgisine göre, tek başına Vineyard Wind projesi, sekiz yıllık geliştirme ve inşaat sürecinde doğrudan toplam 3.700’den fazla tam ve yarı zamanlı işçi istihdam etti — bunların çoğu Massachusetts’ten.

Görsel Kaynağı: ProPublica Tech Investigations

Görsel Kaynağı: ProPublica Tech Investigations

New Bedford’lu Sónia Brito, New Bedford terminalinde en az iki yıl çalıştı. Şimdi rüzgar sektöründe kalmayı umarak New Jersey’deki Millwrights sendikasının verdiği derslere katılıyor. Kazlar ve martılar, önceki işçilerin ve türbin parçalarının yerini alan alanı geri aldı. Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

Görsel Kaynağı: ProPublica Tech Investigations

Görsel Kaynağı: ProPublica Tech Investigations

Sónia Brito, New Bedford doğumlu, terminalde en az iki yıl çalıştı. Şimdi rüzgar sektöründe kalmayı umarak New Jersey’deki Millwrights sendikasının verdiği derslere katılıyor. Kazanlar ve martılar, önceki çalışanların ve türbin parçalarının bulunduğu alanı geri aldı. Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

En yoğun inşaat faaliyetleri sırasında, federal hükümet tarafından tamamen ruhsatlandırılan ilk büyük denizüstü rüzgar çiftliğinde, projenin inşaatında güneydoğu Massachusetts’te sahilde en fazla 300 sendika üyesi çalıştı. Rüzgar çiftliği bu yıl tamamlandı.

34 yaşındaki iskele işçisi Onix Vazquez, New Bedford’ın rüzgar iskelesinde tam zamanlı olarak barjları bağlayıp türbin parçalarını indirip yükledi. Birkaç blok uzağında büyüdüğü için, Vineyard Wind kendi sendikasından işe alım yapana kadar kazançlı bir iş bulmakta zorlandığını söyledi.

New Bedford’lı iskele işçisi Onix Vazquez, rüzgar sektöründe çalışmaya başladığında saatlik ücretinin neredeyse ikiye yükseldiğini söyledi. Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

Vazquez’in saatlik 50 dolarlık ücreti, taze portakal ve konsantre portakal suyu gibi zaman zaman indirilen yükleri boşaltırken önce kazandığının neredeyse ikiye yakındı. Bu, kendisine ve tarihsel olarak siyahilerin oluşturduğu sendikanın diğer üyelerine ev için peşin ödeme yapma, tıbbi faturaları ödeme ve ilk kez aileleriyle eyalet dışı tatile gitme imkanı sağladı.

“Şimdilik çoğumuz başka işler bulmak veya işsizlik ödegi almak zorunda,” dedi New Bedford’ın iskele işçileri sendikasının başkanı Kevin Rose; sendika, projede iki düzine kadar üyeye iş sağladı.

Sendika, yakınlarındaki toplantı salonunu yeniden inşa etmeyi planlıyordu; salon, işler azaldığında on yıl önce yıkılmıştı. Ancak New Bedford’ın rüzgar iskelesini kiralayacak bir sonraki geliştirici, projesini belirsiz bir süre için erteledi. Sendika üyeleri, yeni salonları için yaptıkları planları askıya aldı.

Vazquez, şimdi çok daha düşük bir ücretle kızılcık sektöründe mevsimlik bir işte çalıştığını söyledi.

“Bizi, projelerde çalışanları etkilediğini görmüyorlar,” dedi.

Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

1985 yılında New Bedford’deki isçiler sendikasının toplantı salonu ve bugün yerinde duran boş arazi. New Bedford’un isçileri, üyelerinin deniz ötesi rüzgar sanayiinde iş bulmasının ardından salonu yeniden inşa etmeyi planlamıştı. Ancak şimdi bu planları askıya aldılar.

Eleonora Bianchi/The New Bedford Light

1985 yılında New Bedford’deki isçiler sendikasının toplantı salonu ve bugün yerinde duran boş arazi. New Bedford’un isçileri, üyelerinin deniz ötesi rüzgar sanayiinde iş bulmasının ardından salonu yeniden inşa etmeyi planlamıştı. Ancak şimdi bu planları askıya aldılar.

Yönetimin Amerikalı deniz ötesi rüzgar işçileri üzerindeki etkisiyle ilgili sorular üzerine, ABD İçişleri Bakanlığı’nın sözcüsü, deniz ötesi rüzgarı pahalı ve güvenilir olmayan bir enerji kaynağı olarak eleştirmeye devam etti.

“Gerçek şu ki, Biden yönetimi, bu deniz ötesi rüzgar projelerinin hayata geçirilmesini sağlamak amacıyla, şirketleri milyonlarca vergi ödeyenin parasıyla sübvansiyon vaadiyle bu projelere çekti,” sözcü bir e-postada söyledi.

Saha görüşü daha karmaşık. New Bedford’un balıkçılık sanayi, balıkçıların balıkçılık alanlarının bozulmasından endişe ettiği için genellikle rüzgar santrali gelişimine eleştirel yaklaşıyor.

Ancak balık avlanma limitleri, tekneleri yılın büyük bir bölümünde iskelede bağlı tutuyor. Rüzgar santrali işleri onları denize çıkarıyor ve faturaları ödemeye yardımcı oluyor.

Son birkaç yıllık inşaat süresinde, Vineyard Wind, geliştiriciye göre, New England’dan 55 balıkçı teknesine yaklaşık 11 milyon dolar ödedi ve tahmini 60 ile 70 arasında balıkçıya. (Bu rakam yakıtı da içeriyor.) Balıkçılar korunan türlere bakıyor, su altındaki kablolar döşenirken açığa çıkan kabloyu koruyor ve geliştirici için bilgi kayıtları tutuyor.

Bazı balıkçılar, mümkün olduğu sürece deniz ötesi rüzgar işinde çalışacaklarını söylüyor.

“Midyeci teknelerin ekstra gelire ihtiyacı var,” dedi 37 yaşında Patrick Walsh, rüzgar işleri bitince babasının balıkçılık işine katılmayı planlayan beşinci nesil balıkçı. “Tekne için kötü şey, oturmak. Bu tekneler çalışmak için yapıldı.”

Rüzgar santrali işinin, ilk evini almasını mümkün kıldığını söyledi.

“Balıkçılık faturaları öderdi, rüzgâr ise parayı hesabına koyuyordu.”

İlginizi Çekebilir: Alice Huang’ın Super Micro Ürünlerini Kaçırmasına Yardımcı Olduğu İle İlgili Soruşturma →
Kaynak: Propublica ↗Kaynak yazarı: Ben Berke, John Moritz, and Anastasia Lennon
💬 Topluluk Masası & Tartışma

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.

Foruma Katıl & Yanıtla ➔
Forumda sor / tartış
BayHaber Arama

Hangi konuyu araştırıyorsunuz?

En az 3 karakter yazın.

Tüm Bölümler

BayHaber’i keşfedin

Okuma görünümü

BayHaber’i nasıl okumak istersiniz?

Seçiminiz bu tarayıcıda saklanır. İki gazete görünümü görselleri ve sayfa ritmini basılı yayın hissine yaklaştırır.