Dış borçların hizmet maliyeti, gelişmekte olan ülkelerin geleceğe yatırım yapmasını engelliyor
Gelişmekte olan ülkelerin borcu geçen yıl rekor seviye olan 9,4 trilyon dolara (7 trilyon sterline) yükselirken, en fakir ülkeler 1980’lerin sonundan beri en yüksek faiz oranlarını ödüyor. Bu veriler Dünya Bankası’na ait.
İngiltere hükümeti, gelecek yıl G20 başkanlığını yürütürken bir “borç seferberliği”ni öne çıkarmaya hazırlanıyor – başbakan Andy Burnham’ın köleliğin mirasıyla yüzleşmeyle ilişkilendirdiği bu hamle.
Dünya Bankası’nın yıllık Uluslararası Borç Raporu’nda, dış borçların hizmet maliyetinin artmasının bazı hükümetleri geleceğe yatırım yapmaktan alıkoyduğu belirtildi.
Rapor, geçen yıl gelişmekte olan ülkelerde borçta yaşanan 5,5’lik artışın son dört yılın en hızlısı olduğunu – bunun da özel sektöre yapılan kredilerin hızlı biçimde artmasından kaynaklandığını tespit etti.
Dünya Bankası’nın baş istatisyiciisi Haishan Fu, “Uluslararası finansmana erişim iyileşti, ancak bu finansmanın fiyatı öyle değil. Düşük ve orta gelirli ülkeler daha fazla borçlanıyor, daha fazla ödüyor ve birçok durumda uzun vadeli gelişme için daha az bir şey bırakıyor.” dedi.
Rapor, ortalama olarak Dünya Bankası’ndan koşullu kredi almaya hak sahibi olan en fakir ülkelerin yeni borçlanmada ortalama 8,2’lik bir faiz oranıyla karşılaştığını – bunun 1980’lerin sonundan beri en yükseği olduğunu – ortaya koydu. Ayrıca 2026’ya ait ön verilerin, küresel finansman maliyetlerinin yükselmesiyle birlikte kredinin hızlı biçimde – ancak yüksek faiz oranlarıyla devam ettiğini gösterdiğini belirtti.
Banka, Laos’un 11,5’lük, Kongo Cumhuriyeti’nin 13,88’lik ve Kenya’ın 9,2’lik bir faiz oranıyla yaptığı son borçlanmayı öne çıkardı.
Yüksek borç yüküyle yerel önceliklere harcama yapabilme arasındaki bağlantıyı analiz eden Dünya Bankası, küresel şokların ağıır borçlu ülkelerde yiyecek erişilebilirliği üzerinde daha büyük bir etkisi olduğunu buldu.
“Yiyecek ve beslenme güvenliği, bu etkileşimlerin somut bir örneğini sunuyor ve borç yüklerinin küresel stres dönemlerinde sağlıklı beslenmeye erişimin ucuzlaşmasının azalmasıyla nasıl yakın biçimde ilişkili olabileceğini gösteriyor.” raporda belirtildi.
Burnham, gelecek yıl İngiltere’nin G20 başkanlığını üstlenmeden önce küresel borç rejiminde yapılacak değişikliklerin mümkün olup olmadığını incelemek için eski İşçi Partisi başbakanı Gordon Brown’ı görevlendirdi.
İngiltere dışişleri Bakanı Ed Miliband, geçen ay Bangkok’ta IMF’nin yıllık toplantılarında gerçekleştirdiği konuşmada aşırı borçlu ülkeler için bir “yeni anlaşma” planlarını ortaya koydu. Anlaşmanın, geri ödeme sürelerini uzatmak ve faiz oranlarını düşürmek amacıyla borçların geri satın alınması için Dünya Bankası ve diğer çok taraflı kalkınma bankalarının bilançolarını kullanmayı öngören önerileri içermesi bekleniyor.
Bununla birlikte, durum 2005’teki Gleneagles zirvesi’ne göre daha karmaşık; o yıl G8 ülkeleri milyarlarca pound değerinde borçların silinmesini kabul etmişti. Çünkü bugünkü alacaklılar genellikle hükümetler değil, özel sektör tahvil sahipleri.
Son yıllarda uluslararası borç çerçevesinde değişiklik talepleri arttı; bu talepler arasında Afrika Birliği devlet başkanları ile Brazil ve Güney Afrika’nın G20 başkanlıkları yer alıyor.
Bu konular hakkında daha fazlasını keşfedin
- Küresel ekonomi
- Dünya Bankası
- Borç indirimi
- Ekonomi
- G20
- Faiz oranları
- Yükselen piyasalar
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
