Avustralya merkezli One Nation partisi, üç yıllık dönemde göçü “negatif net seviyeye” indirmeyi hedefleyen kapsamlı bir politika paketiyle birlikte vize kurallarını sıkılaştırmayı ve göcü azaltmayı bu hafta resmen vaat etti. Parti, konut ve temel hizmetlere binen baskıyı hafifletmeyi amaçladıklarını açıklarken, planın işgücü piyasası ve ekonomi üzerindeki etkileri geniş çözümlerle tartışılmaya başlandı.
Parti, Pasifik Avustralya İş Hareketi Programı ile çalışma tatili programının mevcut biçimde korunacağını vurguladı. Bunun yerine odaklanılan alan, uluslararası öğrenciler, geçici mezun vize sahipleri ve göçmenlerin aile bireyleri sayısındaki azaltma olarak öne çıktı.
Vize sınıfları üzerinden düşürülmeye çalışılan nüfus
Uluslararası eğitim alanında önerilen kesintiler oldukça büyük. One Nation, 500 vize alt sınıfı altında bulunan uluslararası öğrenci nüfusunun, şu anki neredeyse 590.000’den 350.000’e düşürülmesini istiyor. Bu, üç yıllık dönemde yaklaşık 240.000’lik bir azalma anlamına geliyor.
Parti ayrıca 485 vize alt sınıfı altında bulunan geçici mezun vizelerini de neredeyse 270.000’den 40.000’e indirmeyi öngörüyor. Bu da üç yılda yaklaşık 230.000 kişilik, yani yüzde 85’lik bir düşüş demek.
Bu kesintiler ve çeşitli kısıtlamalarla birlikte, planın Avustralya’daki geçici göçmen sayısını üç yıllık dönemde 760.000’i aşacak biçimde azaltmayı hedeflediği belirtiliyor.
İşgücü arzındaki daralma endişeleri
One Nation’ün geçici mezun vize nüfusunu yaklaşık 230.000 azaltma planı, öngörülen nüfusu mevcut boyutunun altıda birinden daha aşağıya çekecek.
2021 sayım verileri, geçici mezun vize sahiplerinin yüzde 88’inin iş gücüne katıldığını gösteriyor. Bu mezunlar zaten Avustralya ekonomisinin her alanına yerleşmiş durumda ve yalnızca meslek sahibi pozisyonlarda çalışmıyor.
2021 sayım verileri, bu grubun dağılımının şöyle olduğunu ortaya koyuyor: Meslek sahibi olarak çalışanlar; ticaret, insan kaynakları ve pazarlama, bilişim teknolojileri, mühendislik ve bilim alanlarında yüzde 23,2 ile iş gücünün önemli bir bölümünü oluştururken, yiyecek ve restoran hizmetlerinde çalışanların oranı yüzde 10,9’a, perakende sektöründe çalışanlar ise yüzde 6’ya denk geliyor. Sağlık profesyoneli, bakıcı ve yardımcılar olarak çalışanların oranıysa yüzde 14,8.
Bu işçiler, işletmelerin ve temel hizmetlerin güvendiği günlük işgücü arzının bir parçasını oluşturuyor. Geçici mezun vizesi, yalnızca Avustralya’da öğrenimini tamamlamış geleceğin meslek sahiplerini ekonomiye bağlayan bir yol değil; aynı zamanda restoranlar ve yiyecek işletmeleri, oteller, perakende, ulaşım, temizlik, sağlık ve yaşlı bakımı gibi hizmetlerde de işçi sağlıyor.
Yüzde 85’lik bir azaltma, işverenlerin işe alabileceği havuzun ciddi biçimde daralmasına yol açacak. İş grupları bu konuda önciden endişelerini dile getirmeye başladı.
“One Nation’ün göcü 750.000 kişiden fazla azaltma önerisinin, ekonomik büyümeyi yavaşlatma ve Avustralya’daki beceri açıklarını derinleştirme riski taşıdığından endişe duyuyoruz. Zaten ciddi işgücü ve beceri açlarıyla boğuşurken, bu kadar büyük bir grubu kaldırmak ağır ekonomik zarar verebilir.”
Avustralya İş Konseyi (Business Council of Australia)
Böyle büyük bir grubun kaldırılması, işletmelere sunulabilecek işçi arzını azaltacak; özellikle birçok ekonomik alanda işe alma çalışmalarının zorluğunu sürdürdüğü bir dönemde bu durum dikkat çekiyor.
Bölgesel Avustralya’daki baskı daha keskin olabilir
Bu baskının bölgesel Avustralya’da özellikle keskin olması muhtemel. İş ve Beceri Avustralya’nın (Jobs and Skills Australia) Mart 2026 verilerine göre, ulusal iş açığı doldurma oranı — yani iş açıklarının ne kadarının doldurulduğu — yüzde 68,2 olarak kaydedildi. Bölgesel işverenlerin doldurma oranı, metropol işverenlerinden 4,6 puan daha düşük çıktı.
Restoran hizmetleri, yiyecek hizmeti ve bakım gibi yoğun işgücü gerektiren sektörlerde, mevcut işçi havuzunun küçülmesi işe almayı zorlaştırabilir. İşverenler için bu durum, yüksek maliyetlerle karşılaşmak ya da işletme saatlerini kısaltmak anlamına gelebilir; bazı işletmeler kapanma riskiyle bile karşı karşıya kalabilir.
Uluslararası öğrenciler de işgücü piyasasının parçası
Luslararası öğrenciler, aynı zamanda işgücü piyasasının önemli bir bölümünü oluşturuyor. ABS sayım verileri, 63,6’sı öğrenci vize sahiplerinin istihdam edildiğini gösteriyor. Uluslararası öğrenciler öğrenim görürken haftada iki hafta için 48 saate kadar çalışabiliyor.
En büyük iş kolu yiyecek ve içki hizmetleri olarak öne çıkıyor; çalışan öğrenci vize sahiplerinin yüzde 23’ünü oluşturuyor. Diğer başlıca alanlar arasında perakende, temizlik, konut bakımı ve sosyal yardım yer alıyor.
Luslararası öğrenciler yalnızca işgücü sağlamıyor; aynı zamanda barınma, yiyecek, perakende, ulaşım ve turizm için harcama yaparak Avustralyalılar için de iş yaratıyor. Ayrıca istihdam beklentileri, uluslararası öğrencilerin nerede eğitim alacağını belirleyen önemli faktörlerden biri.
“Araştırmalar, mezunların istihdam beklentilerinin, uluslararası öğrencilerin öğrenim hedefi seçerken göz önünde bulundurdukları faktörler arasında kalite ikinci sırada yer alırken ikinci sıraya geldiğini ortaya koyuyor.”
Luslararası eğitim araştırmaları
Dolayısıyla, mezun olduktan sonraki iş olanaklarında yapılacak büyük bir azalma, giderek rekabetçi hale gelen uluslararası eğitim pazarında Avustralya’nın cazibesini düşürebilir.
Ekonominin geri kalanına yayılan etkiler
Başka bir deyişle, One Nation’ün önerisinin ekonomik sonuçları işgücü piyasasının ötesine geçiyor. Uluslararası eğitim, Avustralya’nın en büyük hizmet ihracatı olup 2025 yılında neredeyse A$55 milyarlık ihracat geliri yaratıyor.
Sektörün katkısı üniversitelerin çok ötesine uzanıyor. Bu alan aynı zamanda barınma, restoran hizmetleri, perakende, turizm ve ulaşım gibi sektörlerde ekonomik faaliyeti ve istihdamı destekliyor; Avustralya’nın gelecekteki becerikli iş gücüne katkı sağlıyor ve diğer ülkelerle uzun vadeli bağlar kuruyor.
Luslararası öğrencilerin ödemeleri ayrıca ulusal yükseköğretim sistemini de destekliyor; üniversite araştırmaları ve altyapısına katkıda bulunuyor.
Bu nedenle One Nation’ün önerisi, yalnızca Avustralya’nın kaç göçmeni kabul etmesi sorusundan daha geniş bir boyuta sahip. Aynı zamanda, büyük ve çeşitli bir uluslararası öğrenci ve mezun grubunun hem talep hem de işgücü sağladığı bir dönemde Avustralya ekonomisinin nasıl işlediğiyle ilgili.
Bu nüfusların azaltılması göç sayılarını düşürebilir; ancak aynı zamanda Avustralya malları ve hizmetlerine olan talebi zayıflatma, işverenlerin işe alabileceği işçi sayısını küçültme ve işgücü açıklarını derinleştirme riskini de taşıyor.
